همواره داستان زندگی مشاهیر جهان، سوژه مورد علاقه هالیوود برای فیلمسازی بوده که در این میان برخی از بازیگران انتخابی با گریمهایشان شباهت باورنکردنی به شخصیت اصلی فیلمهایشان پیدا کردهاند.
شخصیتهای مشهور جهان چه در عرصههای سیاسی و ورزشی و چه علمی و فرهنگی همواره مورد توجه صنعت فیلمسازی هالیوود بوده است.
در این میان انتخاب بازیگر مناسب این نقش چه به لحاظ شباهت چهره و چه از نظر تجربه برای بازی در چنین نقش های بسیار حائز اهمیت بوده ولی در نهایت آنچه که در ارتباط برقرار کردن با مخاطب این فیلمها مهم مینماید، مسئله گریم است.
برخی از فیلمهای تاریخ سینمای هالیوود در این زمینه موفقتر از بقیه فیلمها بودهاند که در زیر به برخی از آنها اشاره میکنیم:
فیلم «چاپلین» محصول سال ۱۹۹۲ میلادی:
بازی در این نقش نه تنها به خاطر چهره خاص «چارلی چاپلین» بلکه به خاطر حرکات ویژه و منحصر به فرد او بسیار مشکل بود ولی در نهایت «ریچارد آتنبروگ»، «رابرت دونی جونیور» را برای بازی در این فیلم انتخاب کرد که نتیجه گریم از نظر بسیاری از منتقدین فوقالعاده بود، بازی «دونی جونیور» نیز بسیار مورد توجه منتقدان و علاقمندان به سینما قرار گرفت.
این بازیگر هالیوودی برای این فیلم برنده جایزه بفتا (اسکار انگلیسی) و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
خالی از لطف نیست اگر بدانید که «جرارلدین چاپلین»، دختر «چاپلین» نیز در این فیلم نقش «هانا»، مادر چاپلین را بازی کرده است.
فیلم «ری» محصول سال ۲۰۰۴ میلادی:
این فیلم داستان زندگی «ری چارلز»، پیانیست نابینا و سیاهپوست آمریکایی است که نقش آن را «جیمی فاکس» بازی کرده و نه تنها از نظر ظاهر شباهت عجیبی به او داشته بلکه به خوبی از پس این نقش برآمده آنچنانکه بازیگران مشهوری چون «دیکاپریو»، «جانی دپ»، «دان چیدل» و «کلینت ایستوود» که خود از بهترینهای سینمای جهان هستند، او را بهترین نامیدهاند.
فیلم «فریدا» محصول سال ۲۰۰۲:
«فریدا» براساس داستان واقعی زندگی «فریدا کالو»، نقاش مکزیکی ساخته شده است، کارگردانی این فیلم را «جولی تایمور» به عهده داشت که «سلما هایک» را به عنوان بازیگر این فیلم انتخاب کرد، نتیجه گریم و هنرنمایی «هایک» در این نقش فوقالعاده بود و توانست موفقیتهای فراوانی را از آن خود کند.
«هایک» برای بازی در این نقش نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
فیلم «من آنجا نیستم» محصول ۲۰۰۷:
«من آنجا نیستم» به کارگردانی «تاد هینز» داستان زندگی باب دیلن، خواننده و شاعر آمریکایی است. در این فیلم ۶ شخصیت جداگانه از باب دیلن به نمایش در میآید، که هر اجرا را یک بازیگر انجام داده است، این نقشها را هیث لجر، مارکوس کارل فرانکلین، بن ویشاو، کریستین بل، ریچارد گر و کیت بلانشت بازی میکنند بدون اینکه در فیلم، نامی از باب دیلن برده شود.
اگرچه هرکدام از این بازیگران با حضور موفقشان در هرکدام از این ۶ شخصیت، دنیایی از استعدادها را به نمایش گذاشتهاند ولی گریم و بازی بسیار خوب «کیت بلانشت»، یک بازیگر زن در نقش یک مرد در زمان خود همه را شگفتزده کرد.
فیلم هیولا محصول سال ۲۰۰۳:
«هیولا» به کارگردانی «پتی جنکینز»، فیلمی جنایی درباره زندگی واقعی «آیلین وورنوس» نخستین قاتل زنجیرهای زن در تاریخ آمریکا، است که در سال ۲۰۰۲ به جرم کشتن حداقل ۷ مرد در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی اعدام شد.
«چارلیز ترون» در این فیلم نقش «وورنوس» را بازی کرده است که برای بازی در این نقش، توانست جوایز زیادی چون اسکار و گلدن گلوب را کسب کند.
فیلم «مالکوم ایکس» محصول سال ۱۹۹۲:
این فیلم که به کارگردانی «اسپایک لی»، کارگردان سیاهپوست سینمای آمریکا ساخته شده در واقع ماجرای زندگی و مرگ «مالکوم ایکس»، انقلابی سیاهپوستی است که با اعتقادات نژادپرستانه سفیدپوستان مبارزه میکند و در پایان نیز انقلابگونه میمیرد.
اگرچه از نظر برخی این فیلم که محصول نگاه یک کارگردان سیاهپوست است، به صورت افراطی به نفی سیفیدپوستان پرداخته ولی بازی بسیار خوب و از آن بهتر گریم حرفهایاش باعث شده تا این فیلم به یکی از فیلمهای پرطرفدار تاریخ سینما تبدیل شود.
فیلم «میلک» محصول سال ۲۰۰۸:
فیلم سیاسی «میلک» به کارگردانی «گاس ون سنت» داستان زندگی هاروی میلک (با بازی شان پن)، نخستین سیاستمدار همجنسگرای آمریکایی است.
این فیلم ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸، پیش از فرارسیدن سیامین سالروز قتل هاروی میلک اکران شد.
«ون سنت»، در برخی از صحنههای میلک، از فیلمهای مستند مربوط به رویدادهای واقعی استفاده کرده است.
فیلم «میلک» از سوی منتقدان مورد توجه قرار گرفت و توانست جوایز زیادی از جمله جایزه بهترین فیلم سال اتحادیه تهیهکنندگان آمریکا، جوایز اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و همچنین بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و نامزدی جایزه گلدن گلوب را از آن خود کند.
فیلم «چه» محصول سال ۲۰۰۸:
فیلم «چه» روایتی تاریخی «استیون سودربرگ» درباره «چهگوآرا» است.
«سودربرگ» در این فیلم با بازی «بنیتیو دل تورو» تصویرگر مقطع زمانی تلاش چه گوارا برای ایجاد انقلابی در بولیوی تا مرگ حماسی اوست.
نمایش این فیلم در بین منتقدان نظرات متفاوتی را به همراه داشت.
«اندرو او هیر»، منتقد مجلهٔ سالون که یکی از موافقان این فیلم است در اینباره مینویسد: چیزی که سودربرگ موفق به ساخت آن شده فرایندی باشکوه از زایش و مرگ است. سودربرگ کسی است که توانسته اثر پیچیدهای بسازد که جان مک کین، باراک اوباما و رائول کاسترو هنوز گرفتارش هستند. سودربرگ چیزی ساخته است که مردم همهٔ دنیا دوست دارند آن را تماشا کنند و مشتاق هستند که دربارهاش حرف بزنند، چیزی که به طرز عجیبی لازم و ضروری به نظر میآید، چیزی درهم و برهم و تمام نشده و سرگرم کننده.
«راجر ایبرت»، منتقد بزرگ آمریکایی نیز فیلم «چه» را یکی از بهترین فیلمهای سال 2008 نامیده و «جیمز روچی»، منتقد مجله سینماتیکال، نیز این فیلم را بهترین فیلم سال 2008 معرفی میکند.
فیلم «هفته من با مرلین مونرو» محصول سال ۲۰۱۱:
«هفته من با مرلین» داستان زندگی «مرلین مونرو»، بازیگر پرطرفدار هالیوود است که در نهایت به مرگ مشکوکی میمیرد که به گفته برخی او به دست خانواده کندی کشته شده ولی این مسئله هیچگاه به اثبات نرسید.
«میشل ویلیامز»، بازیگر برنده اسکار هالیوود، نقش «مونرو» را بازی کرده و گریمور فیلم به خوبی توانسته به او کمک کند تا هرچه بیشتر به او شبیه شود
اگرچه طرفداران مونرو همواره او را به عنوان فردی شاد و خوشبخت میشناختهاند ولی او در جایی گفته است: من یک بازندهام.
شخصیتهای مشهور جهان چه در عرصههای سیاسی و ورزشی و چه علمی و فرهنگی همواره مورد توجه صنعت فیلمسازی هالیوود بوده است.
در این میان انتخاب بازیگر مناسب این نقش چه به لحاظ شباهت چهره و چه از نظر تجربه برای بازی در چنین نقش های بسیار حائز اهمیت بوده ولی در نهایت آنچه که در ارتباط برقرار کردن با مخاطب این فیلمها مهم مینماید، مسئله گریم است.
برخی از فیلمهای تاریخ سینمای هالیوود در این زمینه موفقتر از بقیه فیلمها بودهاند که در زیر به برخی از آنها اشاره میکنیم:
فیلم «چاپلین» محصول سال ۱۹۹۲ میلادی:
بازی در این نقش نه تنها به خاطر چهره خاص «چارلی چاپلین» بلکه به خاطر حرکات ویژه و منحصر به فرد او بسیار مشکل بود ولی در نهایت «ریچارد آتنبروگ»، «رابرت دونی جونیور» را برای بازی در این فیلم انتخاب کرد که نتیجه گریم از نظر بسیاری از منتقدین فوقالعاده بود، بازی «دونی جونیور» نیز بسیار مورد توجه منتقدان و علاقمندان به سینما قرار گرفت.
این بازیگر هالیوودی برای این فیلم برنده جایزه بفتا (اسکار انگلیسی) و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
خالی از لطف نیست اگر بدانید که «جرارلدین چاپلین»، دختر «چاپلین» نیز در این فیلم نقش «هانا»، مادر چاپلین را بازی کرده است.
فیلم «ری» محصول سال ۲۰۰۴ میلادی:
این فیلم داستان زندگی «ری چارلز»، پیانیست نابینا و سیاهپوست آمریکایی است که نقش آن را «جیمی فاکس» بازی کرده و نه تنها از نظر ظاهر شباهت عجیبی به او داشته بلکه به خوبی از پس این نقش برآمده آنچنانکه بازیگران مشهوری چون «دیکاپریو»، «جانی دپ»، «دان چیدل» و «کلینت ایستوود» که خود از بهترینهای سینمای جهان هستند، او را بهترین نامیدهاند.
فیلم «فریدا» محصول سال ۲۰۰۲:
«فریدا» براساس داستان واقعی زندگی «فریدا کالو»، نقاش مکزیکی ساخته شده است، کارگردانی این فیلم را «جولی تایمور» به عهده داشت که «سلما هایک» را به عنوان بازیگر این فیلم انتخاب کرد، نتیجه گریم و هنرنمایی «هایک» در این نقش فوقالعاده بود و توانست موفقیتهای فراوانی را از آن خود کند.
«هایک» برای بازی در این نقش نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
فیلم «من آنجا نیستم» محصول ۲۰۰۷:
«من آنجا نیستم» به کارگردانی «تاد هینز» داستان زندگی باب دیلن، خواننده و شاعر آمریکایی است. در این فیلم ۶ شخصیت جداگانه از باب دیلن به نمایش در میآید، که هر اجرا را یک بازیگر انجام داده است، این نقشها را هیث لجر، مارکوس کارل فرانکلین، بن ویشاو، کریستین بل، ریچارد گر و کیت بلانشت بازی میکنند بدون اینکه در فیلم، نامی از باب دیلن برده شود.
اگرچه هرکدام از این بازیگران با حضور موفقشان در هرکدام از این ۶ شخصیت، دنیایی از استعدادها را به نمایش گذاشتهاند ولی گریم و بازی بسیار خوب «کیت بلانشت»، یک بازیگر زن در نقش یک مرد در زمان خود همه را شگفتزده کرد.
فیلم هیولا محصول سال ۲۰۰۳:
«هیولا» به کارگردانی «پتی جنکینز»، فیلمی جنایی درباره زندگی واقعی «آیلین وورنوس» نخستین قاتل زنجیرهای زن در تاریخ آمریکا، است که در سال ۲۰۰۲ به جرم کشتن حداقل ۷ مرد در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی اعدام شد.
«چارلیز ترون» در این فیلم نقش «وورنوس» را بازی کرده است که برای بازی در این نقش، توانست جوایز زیادی چون اسکار و گلدن گلوب را کسب کند.
فیلم «مالکوم ایکس» محصول سال ۱۹۹۲:
این فیلم که به کارگردانی «اسپایک لی»، کارگردان سیاهپوست سینمای آمریکا ساخته شده در واقع ماجرای زندگی و مرگ «مالکوم ایکس»، انقلابی سیاهپوستی است که با اعتقادات نژادپرستانه سفیدپوستان مبارزه میکند و در پایان نیز انقلابگونه میمیرد.
اگرچه از نظر برخی این فیلم که محصول نگاه یک کارگردان سیاهپوست است، به صورت افراطی به نفی سیفیدپوستان پرداخته ولی بازی بسیار خوب و از آن بهتر گریم حرفهایاش باعث شده تا این فیلم به یکی از فیلمهای پرطرفدار تاریخ سینما تبدیل شود.
فیلم «میلک» محصول سال ۲۰۰۸:
فیلم سیاسی «میلک» به کارگردانی «گاس ون سنت» داستان زندگی هاروی میلک (با بازی شان پن)، نخستین سیاستمدار همجنسگرای آمریکایی است.
این فیلم ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸، پیش از فرارسیدن سیامین سالروز قتل هاروی میلک اکران شد.
«ون سنت»، در برخی از صحنههای میلک، از فیلمهای مستند مربوط به رویدادهای واقعی استفاده کرده است.
فیلم «میلک» از سوی منتقدان مورد توجه قرار گرفت و توانست جوایز زیادی از جمله جایزه بهترین فیلم سال اتحادیه تهیهکنندگان آمریکا، جوایز اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد و همچنین بهترین فیلمنامه غیراقتباسی و نامزدی جایزه گلدن گلوب را از آن خود کند.
فیلم «چه» محصول سال ۲۰۰۸:
فیلم «چه» روایتی تاریخی «استیون سودربرگ» درباره «چهگوآرا» است.
«سودربرگ» در این فیلم با بازی «بنیتیو دل تورو» تصویرگر مقطع زمانی تلاش چه گوارا برای ایجاد انقلابی در بولیوی تا مرگ حماسی اوست.
نمایش این فیلم در بین منتقدان نظرات متفاوتی را به همراه داشت.
«اندرو او هیر»، منتقد مجلهٔ سالون که یکی از موافقان این فیلم است در اینباره مینویسد: چیزی که سودربرگ موفق به ساخت آن شده فرایندی باشکوه از زایش و مرگ است. سودربرگ کسی است که توانسته اثر پیچیدهای بسازد که جان مک کین، باراک اوباما و رائول کاسترو هنوز گرفتارش هستند. سودربرگ چیزی ساخته است که مردم همهٔ دنیا دوست دارند آن را تماشا کنند و مشتاق هستند که دربارهاش حرف بزنند، چیزی که به طرز عجیبی لازم و ضروری به نظر میآید، چیزی درهم و برهم و تمام نشده و سرگرم کننده.
«راجر ایبرت»، منتقد بزرگ آمریکایی نیز فیلم «چه» را یکی از بهترین فیلمهای سال 2008 نامیده و «جیمز روچی»، منتقد مجله سینماتیکال، نیز این فیلم را بهترین فیلم سال 2008 معرفی میکند.
فیلم «هفته من با مرلین مونرو» محصول سال ۲۰۱۱:
«هفته من با مرلین» داستان زندگی «مرلین مونرو»، بازیگر پرطرفدار هالیوود است که در نهایت به مرگ مشکوکی میمیرد که به گفته برخی او به دست خانواده کندی کشته شده ولی این مسئله هیچگاه به اثبات نرسید.
«میشل ویلیامز»، بازیگر برنده اسکار هالیوود، نقش «مونرو» را بازی کرده و گریمور فیلم به خوبی توانسته به او کمک کند تا هرچه بیشتر به او شبیه شود
اگرچه طرفداران مونرو همواره او را به عنوان فردی شاد و خوشبخت میشناختهاند ولی او در جایی گفته است: من یک بازندهام.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: farsnews.com
مطالب پیشنهادی:
منبع: farsnews.com
مطالب پیشنهادی:
بهترین بازیگران زنی که در نقش مردان بازی کردند!! (+عکس)
10 شخصیت فیلمهای سینمای هالیوود که وجود واقعی داشتند!!
بازیگرانی که زیباتر از افراد واقعی که نقششان را بازی کردند به نظر میرسند!! (+عکس)
10 نمونه جالب از تغییر قیافه بازیگران هالیوود در فیلمها!!
10 صحنه از فیلمهای هالیوود که حتی مردها را هم به گریه انداختند!! (+عکس)
