رویا تیموریان و مسعود رایگان
مسعود زیاد اهل تغییر و تحول دادن در چهره‌اش نیست، بنابراین با پیشنهادهای من است كه مجبور می‌شود این كارها را انجام دهد! فكر می‌كنم در حرفه ما بسیار خوب است....                                              

حدود 8 سال از آغاز زندگی این 2 می‌گذرد؛ هنرمندانی كه با كارهای‌شان خاطره‌های زیادی داشته‌ایم؛ «مسعود رایگان» و «رویا تیموریان» از بازیگران باتجربه سینمای ایران هستند كه شاید به جرات بتوان گفت، یكی از خوشبخت‌ترین زوج‌های هنری سینمای ایران هستند؛ این را ما نمی‌گوییم بلكه صحبت‌های‌شان در برنامه «پارك ملت» ثابت می‌كند.

اگر دلگرمی‌ها و حمایت‌های او نبود...
رایگان: طی 3 ماهی كه سر ضبط سریال «سقوط یك فرشته» بودم، بار سنگین زندگی روی دوش خانم تیموریان افتاد، زیرا روزانه 17 تا 20 ساعت مشغول كار بودم. بعضی وقت‌ها شرایط كار اینگونه ایجاب می‌كند كه مجبوری زمان زیادی سركار باشی و نیاز به درك همسرت داری؛ خوشبختانه تیموریان به‌خوبی شرایط كاری من را درك می‌كرد و می‌دانست به واسطه فشار كار چقدر خسته‌ام اما در تمام این مدت بسیار خوب از من حمایت كرد و به من دلگرمی‌ داد. با توجه به زمان ضرب‌العجلی كه برای رساندن سریال به پخش داشتیم، گاه اتفاق می‌افتاد از 7 صبح یك روز تا 7 صبح فردایش سركار بودم و دیگر توانی نداشتم اما وقتی به خانه می‌آمدم، اگر خانم تیموریان بیدار بود، صبحانه‌ای با هم می‌خوردیم، قهوه‌ای برایم درست می‌كرد و سعی می‌كرد ‌ویتامین‌هایی كه بدنم نیاز داشت را تامین كند تا توان كار كردن داشته باشم. به‌دلیل همین خوبی‌هاست كه واقعا ممنون و سپاسگزار تمام زحماتش هستم.

وقتی مسعود را مجبور كردم بستنی بدهد!
تیموریان: در این مدت من و مسعود اغلب با تلفن با یكدیگر ارتباط داشتیم و پیگیر كارهایش بودم، البته چون اكثرا سر صحنه بود، زمانی كه تماس می‌گرفتم تلفنش اغلب روی پیغام‌گیر بود! البته چند باری هم وقتی زنگ ‌زدم چون تلفن همراهش را روی حالت سكوت نگذاشته بود و سر صحنه مشغول بازی بود، مجبور ‌شد به همه عوامل بستنی بدهد! ‌جریمه‌ كسانی ‌كه سر صحنه تلفن همراه‌شان زنگ بخورد، این است كه باید به تمام گروه بستنی بدهند!

كارهای مناسبتی، مغز و بدن بازیگر را خسته می‌كند
رایگان: سال گذشته وقتی سر سریال «در مسیر زاینده‌رود» بازی می‌كردم، به اندازه سریال‌ «سقوط یك فرشته» تحت فشار بودم. در واقع بخش مهمی‌ از كار ما بازیگران، مربوط  به دقت و تمركزمان سر كار می‌شود؛ به‌عنوان مثال بازیگر باید تمام حواسش به راكوردش باشد؛ به این معنا كه قبلا چه حالت و حسی داشته و بتواند همان را در صحنه‌ بعدی‌اش هم كه ممكن است چند روز بعد تصویربرداری شود حفظ كند. در كارهای مناسبتی به دلیل فشاری كه وجود دارد، بازیگر بدن و مغزش خسته است اما باید آن‌ها را در بالاترین سطح ممكن نگه دارد كه این كار بسیار مشكلی است. به‌نظر من بازیگر هنگام تصویربرداری كار، حتما باید راش‌‌هایی كه از او ضبط شده را قبل از پخش ببیند تا بتواند بازی‌اش در طول كار را تنظیم و كنترل كند، اتفاقی كه سر «سقوط یك فرشته» نیفتاد و به دلیل فشار بالای كار نمی‌توانستیم قسمت‌های مربوط به‌خودمان را ببینیم. زمانی كه «سقوط یك فرشته» از تلویزیون پخش می‌شد، گهگاه فرصت می‌كردم آن را ببینم چون زمان پخش كار هم سر ضبط بودیم.

به‌شدت یكدیگر را نقد می‌كنیم
تیموریان: من تقریبا تمام قسمت‌های این سریال را دیدم. از آنجا كه مسعود خیلی روی كارش حساسیت دارد و نتیجه‌ برایش اهمیت دارد، بعد از پخش كار از تلویزیون، حتما به من زنگ می‌زد و نظر من درباره كار و بازی‌اش را می‌پرسید. مسلما هر كاری ضعف‌های خاص خودش را دارد، اصلا اگر كاری ضعف نداشته باشد كه بازیگر هیچ انگیزه‌ای برای پیشرفت نخواهد داشت! به واسطه بازی در سریال «ساعت شنی»، قبلا تجربه همكاری با آقای بهرامیان (كارگردان سقوط یك فرشته) را داشتم و همواره به مسعود می‌گفتم به آقای بهرامیان اطمینان كن، زیرا یكی از كاربلدهای تلویزیون است. به هیچ وجه در زندگی‌‌مان به یكدیگر سختگیری نمی‌كنیم اما درباره كارهای‌مان هیچ تعارفی با هم نداریم و به‌شدت یكدیگر را نقد می‌كنیم.

مسعود زیاد اهل تغییر و تحول دادن در چهره‌اش نیست، بنابراین با پیشنهادهای من است كه مجبور می‌شود این كارها را انجام دهد! فكر می‌كنم در حرفه ما بسیار خوب است بازیگران چهره‌ و ظاهرشان را مدام تغییر دهند تا برای بازی در نقش‌های مختلف دیده شوند. اتفاق افتاده كه مسعود در كاری گریمی‌ داشته كه من دوست نداشته‌ام اما مجبور بوده‌ام آن را تحمل كنم (خنده!) این هم از سختی‌های كار ماست!

با توجه به سنگینی كارمان، خیلی فرصت برای سفر رفتن نداریم اما اگر این اتفاق بیفتد، معمولا سعی می‌كنم برنامه‌مان را با طوری تنظیم كنم كه مسعود هم حتما همراهم باشد. من برخلاف بسیاری خانم‌ها كه ترجیح می‌دهند با دوستان‌شان به مسافرت بروند، ترجیح می‌دهم در سفر هم همراه همسرم باشم.
 دوست دارم اگر قرار است سفری هم اتفاق بیفتد، به همراه تیموریان آن را تجربه كنم.

بخش زندگی خصوصی‌ ما‌ با بخش حرفه‌ای كارمان كاملا تفكیك شده است؛ به همین دلیل خیلی بُرنده و بی‌انصاف با كارهای هم برخورد می‌كنیم!

فرصت‌مان برای زندگی‌ كم است‌
تیموریان: من فكر می‌كنم در زندگی مشترك، باید یك نوع دیپلماسی وجود داشته باشد كه معمولا خانم‌ها این دیپلماسی را دارند. بسیاری از خانم‌ها به دلیل سركار بودن همسران‌شان حتی اگر خودشان هم شاغل باشند، باز زمان فراغت بیشتری نسبت به آقایان دارند كه در همین زمان، نبودن همسر ممكن است از نظر روحی تا حدودی ضعیف‌شان كند یا مسئولیت‌های بیشتری را روی دوش‌شان بگذارد. این نیاز به یك درك متقابل دارد؛ یعنی وقتی مرد از سركار به منزل برمی‌گردد، همین كه قدرشناس زحمات همسرش به خاطر نگهداری از خانه و فرزندان باشد، بسیار ارزشمند است. منظورم از دیپلماسی كه گفتم، همان درك متقابل، از خود گذشتگی و احترام به یكدیگر در زندگی مشترك است. من و مسعود به یكدیگر قول داده‌ایم اگر بابت موضوعی ناراحتی از هم داشتیم، آن ناراحتی لحظه‌ای باشد و از آن رد ‌شویم، چون معتقدیم فرصت زندگی كردن كم است و این‌قدری نیست كه بخواهیم با جر و بحث آن را سپری كنیم.

آن روز تلخ...
رایگان: صادقانه بگویم در این 8 سالی كه از زندگی مشترك من و تیموریان گذشته، خوشبختانه تا به حال اتفاق نیفتاده من به‌عنوان مرد خانه بگویم «تو كه می‌دانی كار من چیست، بنابراین باید با آن كنار بیایی!» شاید این توقع همیشه از جانب مادرم وجود داشته باشد كه بگوید «چرا به كارگردان یا تهیه‌كننده كارت را نمی‌گویی كه بهت مرخصی بدهد تا به دیدن من بیایی؟!» اما خانم تیموریان هیچ‌وقت این توقع را از من نداشته. البته شاید دلیل اصلی آن، آشنا بودن با شرایط كار بازیگران است چون می‌داند اگر یك روز سر كارم نروم، 100 نفر عوامل و آدمی‌ كه پشت‌صحنه منتظر من هستند، یك روزشان از بین می‌رود به علاوه كلی هزینه! همیشه گفته‌ام ما بازیگران، كاسب یا كارمند بانك و اداره‌ نیستیم كه بخواهیم یك روز برگه مرخصی بنویسیم و كارمان را تعطیل كنیم تا بتوانیم به مادر بیمار‌مان سر بزنیم! اوایل سریال «جستجوگران»، صبح یك روز تیموریان به من زنگ زد و گفت با برادرت تماس بگیر؛ همانجا فهمیدم پدرم فوت كرده. آن روز سكانسی از سریال را زخمی‌ كرده بودیم و نمی‌توانستم بگویم یك اتفاق ناخواسته برایم افتاده و باید بروم! حتی با وجود اصرار آقای شاهسواری مبنی بر توقف فیلمبرداری، خودم راضی نشدم كار را رها كنم و آن روز سكانس‌مان تا 3 بعدازظهر طول كشید. تیموریان دم در با ماشین و وسایل كامل منتظر من بود تا به محض تمام شدن سكانس، به سمت محل مورد نظرمان حركت كنیم.

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture   
منبع: زندگی ایده آل


مطالب پیشنهادی:
عشق مهران مدیری خوب از آب درآمد!
رضا عطاران آدم نجیب و عجیبی است!!
7 درس از زندگی لاله اسكندری!
مورد عجیب «مهناز افشار»!
7 درس از زندگی «فاطمه معتمد آریا»