گفتگو با بهترین بازیگر مرد اسکار 2012

«هنرمند» قطعا پروژه ساده‌ای نبوده. چطور هازاناویسیوس شما را متقاعد كرد كه بازی در این فیلم می‌تواند نقطه عطفی در كارنامه شما باشد؟
همان اولین‌باری كه او درباره این فیلم با من حرف زد، من جوابم مثبت بود. بعد از اینكه جواب دادم تازه برای یك لحظه دچار شك و تردید بزرگی شدم. دیگر مطمئن نبودم كه باید این كار را انجام بدهم یا نه. میشل گفت: «تو تنها كسی هستی كه می‌تواند این نقش را بازی كند، هیچ‌كس دیگری به جز تو قادر به این كار نیست. اصلا من این نقش را برای تو نوشته ام. نمی‌توانم مجبورت كنم اما...» و خب قبول كردم و عاشق فیلم شدم. الان دیگر فقط دلم می‌خواهد فیلم‌های صامت بسازم.

این تجربه چه چیزی در خودش داشت كه شما را عاشق فیلم‌های صامت كرد؟
میشل سر صحنه فیلمبرداری موسیقی زنده می‌گذاشت. خب این كار احساسات بازیگر را برانگیخته‌تر می‌كند. این تنها فیلمی بود كه شما می‌توانستید سر صحنه آن، این كار را انجام دهید. وقتی سر صحنه بازی می‌كنی، انگار بخشی از زندگی‌ات است. 35 روز باورنكردنی سر صحنه این فیلم بودیم.

شما در فرانسه یك ستاره هستید اما برای بقیه جهان یك چهره غریبید. فكر می‌كنید این تازگی چهره‌تان در دنیا توانسته كمكی به فیلم كرده باشد؟
بله قطعا چون هیچ انتظار و توقع و قضاوت و پیشداوری در كار نبود. آنها برنیس (بازیگر نقش زن فیلم) یا حتی میشل را هم نمی‌شناختند. در نتیجه انگار همه چیز از نقطه صفر شروع شده باشد. البته در كن هم وضعیت مشابهی داشتیم. محیط خیلی راحتی بود. هیچ فشاری در كار نبود. همه‌اش لذت بود. مردم خیلی مهربان بودند و از فیلم لذت بردند.

اما این قضیه احتمالا خشمگین‌تان نمی‌كرد كه مجبور بودید دوباره خودتان را برای یكسری مخاطب جدید اثبات كنید؟
نه به‌خاطر اینكه كار ما تمام شده بود. همه چیز آنجا روی پرده حاضر و آماده بود. من كارم را انجام داده بودم و حالا باید درباره‌اش توضیح می‌دادم. خیلی هم لذتبخش بود. نمی‌خواهم همه مرا دوست داشته باشند، حتی این قصد را ندارم كه آنهایی را انتخاب كنم كه مرا دوست دارند. شما باید به مخاطب‌تان حق انتخاب بدهید.

ونسان كسل از آن بازیگرانی است كه هم در فیلم‌های فرانسوی به شهرت رسید و هم در فیلم‌های بین‌المللی كه بازی كرد. آیا داشتن كارنامه‌ای مانند كسل برای شما جذاب است؟ می‌خواهید ستاره فیلم‌های هالیوودی هم بشوید؟
من فقط می‌خواهم در نقشی باشم كه به دردم بخورد. باید اتفاق بیفتد. این مواجهه من با كارگردان و داستان است كه تكلیف همه چیز را روشن می‌كند. همه چیز درباره رابطه انسانی است، نه درباره ماشین هالیوود. من می‌خواهم با كارگردانی كار كنم كه برای دو ماه مثل برادرم باشد. چون تو خودت را به كارگردان واگذار می‌كنی. می‌دانید در فرانسه شما به كارهای زیادی نه می‌گویید تا به یك بله واقعی و از ته دل و خوب برسید.

تا به حال سه بار با میشل هازاناویسیوس همكاری كرده‌اید. پس به‌نظر می‌رسد كه آن رابطه انسانی مدنظرتان را با وی پیدا كرده‌اید. چه چیزی در او وجود دارد كه شما را به همكاری با هم متمایل می‌كند؟
او خیلی آرام است. هیچ‌وقت داد و هوار به راه نمی‌اندازد. یك بار هم در این 3 فیلمی كه با هم كار كرده‌ایم، نشده عصبانی شود. او به شما اعتماد به نفس می‌دهد. خودش هیجان‌زده و عصبی است اما این را پیش خودش نگه‌میدارد. سخت كار می‌كند اما حس شو‌خ‌طبعی‌اش را هم حفظ می‌كند. فوق‌العاده است.

«هنرمند» در گیشه سینماهای فرانسه بسیار موفق بود اما معلوم نیست كه با بقیه مخاطبانش در سرتاسر دنیا هم بتواند این ارتباط را برقرار كند. خودتان در این‌باره چه فكر می‌كنید؟
شاید فرانسوی‌ها بیشتر شیفته سینما باشند. فیلم برای بقیه دنیا یك چیز نمایشی و سرگرمی است. در فرانسه مردم با فیلم زندگی می‌كنند. سینما در فرانسه دیگر مثل قبل یك هنر روشنفكری نیست.