برای نخستین بار برگه رای گیری «اسکار» را ببینید + عکس و نظرات

یکی از 371 کارگردان عضو آکادمی، خبرنگار هالیوود ریپورتر را به دفترش دعوت کرده تا درباره اینکه چگونه برگه رای اش برای اسکار امسال را پر کرده با او حرف بزند. عکس برگه رای را در زیر می بینید. او رشته به رشته پیش رفته علت انتخاب کردن و انتخاب نکردن هایش را بسیار صریح و شفاف توضیح داده است.

جملات صریح او از جمله اینکه جانگوی آزاد شده «خود ارضایی سه ساعته تارانتینوست»، «آرگو لیاقت اسکار ندارد و به دلایل اشتباهی در مسیر بردن قرار گرفته» و یا اینکه «"عشق" بیش از تحمل من کهنه عوض کردن! [صحنه های حال بهم زن!] دارد»  موجب شده این مطلب به سرعت در سایت های سینمایی منتشر شود. از جهت دیگر اینکه خواندن نظرات یک عضو آکادمی از آن جهت مهم است که بیشتر و بیشتر مطمئن شویم که انتخاب های اسکار لزوما بهترین های سال سینمایی نیستند و طبیعتا سلایق شخصی اعضا در رای ها تاثیر بسیاری دارد. بخش هایی از نظرات این کارگردان را در کافه سینما بخوانید:


بهترین فیلمنامه اورجینال

عشق به سرعت حذف می شود- این فیلم فقط داستان زنی است که دارد می میرد، داستان واقعی ای ندارد و احساس بدی به من می دهد. این فیلم بیش از تحمل من کهنه عوض کردن(صحنه های حال بهم زن!) دارد. جانگو؟ اگر اولین فیلم نامه تارانتینو بود شاید بهش رای می دادم اما او این کار را هشت بار تکرار کرده است. قلمرو طلوع ماه؟ این یک مسئله شخصی است و من فیلم های این آدم را دوست ندارم. اما فیلم نامه پس از نیمه شب جذاب تر است و لحظات پر تنش و خوبی دارد. همچنین بحث ها سر موضوع شکنجه بی معنی است. می دانم که جایزه بهترین فیلم را نمی برد، در نتیجه می خواهم سعی ام را بکنم تا به عنوان "معذرت خواهی" این فیلم را به جایزه ای نزدیک کنم.


بهترین فیلمنامه اقتباسی

این رشته نامزدهای حسابی دارد. اما انتخاب من زندگی پای است چونکه از یک کتابی که فکر می کردیم قابل فیلم شدن نیست اقتباس شده است. لینکلن زیاد از حد درس های تاریخی دارد. کتاب بارقه امید فیلمنامه خوبی دارد اما آنچنان که باید جذبم نکرد. آرگو مجموعه ای از چیزهای بدرد نخور است. داستان درگیر کننده ای دارد اما در نوشتن فیلم نامه هوشمندی خاصی به کار نرفته است. و من نفهمیدم در فیلم هیولاهای حیات وحش جنوب چه اتفاقی می افتد و تا همین اواخر نمی دانستم  فیلمنامه اش اقتباس است.


بهترین کارگردان

اگر بیگلو کاندید بود به او رای می دادم. در کتاب بارقه امید فیلمنامه حرف اول را می زند و کارگردانی خیلی مهم نیست. زندگی پای خیلی خوب کارگردانی شده اما به علت پیام مذهبی آخر فیلم کنارش می گذارم. هیولاها؟ خیلی ها را دیدم که دوستش داشتند اما حال من را به هم زد و خیلی خسته کننده بود. عشق فیلم بازی هاست، به علاوه اینکه هانکه قبلا با ساخت فیلم هایی که خیلی ضد انسان است من را آزار داده است. می ماند لینکلن که به نظرم بهترین کارگردانی سال نیست- نوآوری در آن نیست- اما جاذبه موضوع و احترامی که اسپیلبرگ برایش قائل شد مرا جذب خودش کرد. به علاوه اینکه اسپیلبرگ هر ده سال به خاطر حقی که به گردن صنعت سینما دارد استحقاق یک اسکار را دارد.


بهترین فیلم

" من عشق را در رده نهم می گذارم چونکه فیلم اذیتم کرد. هیولاهای حیات وحش جنوب فیلمی است که نفهمیدمش پس این فیلم شماره هشت من است. بینوایان در رتبه هفتم قرار می گیرد- این فیلم نه تنها نا امید کننده ترین فیلم امسال بلکه ناامیدکننده ترین فیلم سال های اخیر است. بالاتر از این فیلم کتاب بارقه امید را قرار می دهم. جانگوی آزاد شده رتبه پنجم لیست من است. فیلم مفرحی بود اما در حقیقت خودارضاعی سه ساعته تارانتینو است. بعدی زندگی پای است چون فیلمی بی نظیر بود تا آخر جذبش شدم بجز آخرش که اذیت کننده بود. آرگو در رتبه سوم قرار می گیرد، ولی دوست ندارم این فیلم ببرد چون بنظرم لیاقتش را ندارد و اینکه به دلالی اشتباهی در مسیر بردن قرار گرفته آزارم می دهد. اما بردن یکی از دو فیلم باقی مانده برایم فرقی نمی کند. لینکلن رتبه دوم لیست من است؛ خسته کننده بود اما بالاخره فیلم اسپیلبرگ است و فیلمی مهم و پر معنی بود. پس از نیمه شب فیلم اول من است.

گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: caffecinema.com



 مطالب پیشنهادی:

جایزه‌ای که شکست و هواداران احسان علیخانی گریه کردند!
زنی که روزنامه‌ها از جستجویش نا امید شدند!
باران کوثری: درباره «ممنوع‌الکار» بودنم فقط در ایران حرف میزنم
عاقبت دختری که در برابر خانواده سنتی‌اش می ایستد! + عکس
شغل اصلی «مجریان تلویزیون» چیست؟