علیرضا پورصباغ-آسیب شناسی تولید پروژههای فاخر با حضور ابوالحسن داودی، محسن علیاکبری ، مرتضی شایسته و غلامرضا موسوی در بخش دوم به جایی رسید که محسن علی اكبری از آخرین ساخته اش «استرداد» حمایت میكرد و از دستاوردهای جشنوارهای این فیلم می گفت كه مورد تایید داوران جشنواره سی و یكم فجر بوده است. آنچه در پی خواهد آمد واكنش ابوالحسن داوودی به گفته های محسن علی اكبری است.
بخش نخست نشست:پول بیتالمال چگونه در سینما هدر میرود؟ حقوق ماهانه 80 میلیونی فرخ نژاد!
داوودی :همین تعداد جوایز را به فیلم زادبوم هم دادند اما بعد فیلم را توقیف کردند، از آقای میرعلایی چندین بار سوال کردم مشکل این فیلم چیست ؟یک جلسه نمایش گذاشتند و تندروها و عوامل کیهان و افرادی با چنین نگرشهایی را دعوت کردند كه فیلم را ببینند . من تعجب کردم ، گفتند چرا یکطرفه فیلم را به قضاوت می گذارید ، این گروه كه دیدم غالبا کسانی هستند که تندترین و افراطی ترین نظرات را دارند .چرا فقط ان ها باید بیایند و فیلم را ببیند و پنبه فیلم را بزنند. آقایان خودشان صاحب 40 درصد فیلم بودند اما هیچ مسئولیتی را برعهده نمی گرفتند و در جواب انتقادات همان جلسه مى گفتند تقصیر ما نیست این فیلم در دوره مدیریت قبلى فارابى ساخته شده!.. به نظر من سیستمی که بدین نحو اداره می شود سیستم سالمی نیست. وقتی تم فیلمی ملی است و گروهی از آن دفاع میکنند و جایزه سیمرغ طلایی را به این فیلم میدهند چطور می شود چهار سال این آقایان به این نگرش ملی احترام نگذارند و فیلم را بایکوت میکنند؟ مشکل این فیلم چیست ؟
علی اکبری : آقای داوودی ،آقای شایسته بهتر میدانند فیلم هایی که در بخش دولتی، حوزه هنری یا فارابی در زمینه پخش اگر پشتوانه حمایتی نداشته باشند به سادگی مجوز اکران نمیگیرند. من فیلم «پاداشسکوت» را داشتم که وزارت صفار هرندی آنرا توقیف کرد .رفتم مجلس، میان علی مطهری و حداد عادل دعوا شد تا فیلم مجوز گرفت .اگر تهیه کننده پای فیلم بایستاد می تواند مجوز بگیرد . من فیلم زادبوم را دیدهام و فیلم را دوست داشتم ،خیلی فیلم خوبی بود و فیلم ملی ما به شمار می رود.
ابولحسن داوودی : چه جوری باید پای فیلم بایستم؟.
علی اکبری : اعتراض!
داوودی : بنده چه جوری باید اعتراض کنم ؟
علی اکبری : مثل من به مراجع بالاتری مراجعه کنید !
داوودی :در شان من نیست بروم پشت در اتاق آقایان .چون نه بنده در این اندازه هستم كه پشت اتاق آقایان ساعت ها چمباتمه بزنم و بنشینم و معطل بمانم و نه دوستان در این اندازه اند كه امثال من پشت در اتاق شان علاف شوند، این دوستان حقوق مى گیرند و وظیفهشان است این کار را انجام بدهند . اگر از پول آقای شایسته این فیلم را ساخته بودم نسبت به ایشان وظیفه داشتم که کار را به سرانجام برسانم اما بخشی از فیلم با پول بیت المال ساخته شده است و قطعا خودشان باید نسبت به این رفتارهای دو گانه پاسخگو باشند، من بارها آنچه از دستم بر می آمده را انجام داده ام ، تلاشم را کرده ام ، احتمالا یا برش شما را نداشتم جناب آقای علی اکبری یابه اندازه شما خودی نبودم! .قطعا با این شرایط و مرز بندیها اگر امیدی داشتم كه به نتیجه اى برسم، پروسه اکران فیلم را به مجلس هم می رساندم.
هر کدام آقایان میخواهند پاسخ دهند چه راهکارهایی ارائه می کنید برای اینکه جریان فیلمسازی دولتی به صورت اعتمادهای قبیله ای پایان پیدا کند و صنعت سینما به صورت جمعی فرصت احیا شدن پیدا کند ؟آیا فعالیت سینمای دولتی موجب مرگ سینما می شود ؟
علی اکبری : من پاسخ شما را با طرح سئوالی از آقای شایسته ادامه می دهم.جناب آقای شایسته چند تا از فیلم های بخش خصوصی امسال و سال قبل فروش داشتهاند؟ چقدر فیلم های بخش خصوصی را تلویزیون خریده است. اگر بخش دولتی نباشد سینما تعطیل می شود و همه باید داخل خانه هایمان بنشینیم .
شایسته: راه حل بلند مدت این است که آقایان فیلم تولید نکرده و فیلمسازی در بخش خصوصی را حمایت کنند، چون تهیه کنندگانی در بخش خصوصی داریم که می توانند وارد چرخه تولید شوند و کارهای درجه یک و فاخری بسازنند آنهم نه به معنای فاخر فارابی ،بلکه فاخر بخش خصوصی .
من فکر میکنم حمایت همه جانبه از سوی نهادهایی که نام بردیم صورتی عام و گسترده ای به خود بگیرد ،شهرداری، حوزه هنری، مرکز گسترش سینمای تجربی و فارابی نقش حمایتی به خود بگیرند . مثلا اگر من دارم فیلمی راجع به یکی از شهدا می سازم،مراجع ذیربط که نام بردیم تنها به حمایت های درصدی اکتفا کنند ولی به شرط اینکه بر سر عهد خود باقی بمانند و پشت تهیه کننده مستقل را خالی نکنند .
موسوی : تولید دولتی فساد می آورد و فساد در مرحله تولید را موجب می شود. در فرآیند فیلم دولتی ،تهیه کننده به دنبال این است که در تولید سودش را ببردو در پی این اتفاقات فسادهای دیگری را با خود همراه خواهد آورد . واقعیت قضیه این است اگر دولت فیلم نسازد سینما تعطیل نمی شود. ما در کل مملکت 300 تا سالن داریم از این 300 سالن 50 تای آن بدرد بخور است .برای 50 سالن سینما نگران چی هستیم؟ مسلم است بخش خصوصی این 50 تا سالن را پر خواهد کرد . البته اگر خناسان تا سال آینده دنبال فیلم خارجی نباشند. بنا بر این خیلی ساده است که در این سیستم اساسا بخش خصوصی فقط فعالیت کند. بخش دولتی فقط حمایت کند ، حمایتش هم به صورت وام می تواند باشد که در سیستم بانکی خارجی بدون منت به تهیه کننده می دهند. اینجا تازه منت هم می گذارند . معتقدم وامی که اینجا دریافت می کنیم را باید پس بدهیم .نظر شخصی من است، اما جدا از فساد در سیستم تولید دولتی ، تماشاچی در فیلم دولتی دیده نمی شود.
مگر اینکه سعی شود آگاهانه فیلم بسازند و هدفشان جذب مخاطب باشد و گرنه به چه درد می خورد عناوینی مثل فاخر نماهای فعلی ساخته شود، ما سی تا فیلم می خواهیم سی تا فیلم خوب سالم باید ساخته شود ،کلی پول هزینه می کنند بعدا سازنده محترم هنگام اکران فریاد و فغان سر می دهد که فیلمم از بین رفت . فیلم سازی یعنی فیلم تراز ساختن .امروز مردم هر چرندی را نمی روند ببیند به زور آژان که نمی شود مردم را به سالن سینماها آورد ، بهترین راه به گمانم این است که دولت از پروسه تولید کنار رود.
ضمن اینکه تولید بر اساس سیستم بانکداری احیا شود ،بخش خصوصی جان خواهد گرفت ،به هر حال کمک بانکی راه حلی است که با آن دست به گریبان هستیم . راستی یکی از نهادهایی که خودش به وزارت ارشادی مجزا بدل شده آنقدر در این چند سال خودش را درگیر سانسور و زدن وزارت ارشاد کرده است که به ذهنش نرسید ده تا از این سالن های که در اختیار دارد را باسازی کند.واقعا فکر می کنم ما سینمایی ها ، کمپینی درست کنیم و ازبالاترین مقام کشور درخواست کنیم که عنایت بفرمایند سینماهایی که در اختیار حوزه است را واگذار کنند .اگر بودجه ای داریم باید خرج زیر ساخت ها شود ، در شرایط اقتصادی کنونی تمام سینماهایمان را مجهز به سیستم دیجیتال کنیم .چون با این وضعیت دولت قرانی پول ندارند که پوزیتیو تهیه کنند .با دیجیتال شدن سینماها حداقل ارز از کشور خارج نمی شود ، به اسم فیلم فاخر بودجه را رفتند خرج عطینا کردند و در عوض چند سالن به صورت محدود است از خدمات دیجیتال بهره مند شد، باقی سینما مجهز به چنین سیستمی نیستند.
بنابراین احیای زیر ساخت ها عزم جدی لازم دارد تا سالن سینما به شکلی درآید که در شان تماشاچی ایرانی، طبق فرموده حضرت آقا و رئیس محترم جمهور باشد .
خجالت می کشم راجع به برخی سالن ها که متعلق به ارگان خاصی است اظهار نظر کنم .ارگان سانسورچی مد نظر 50 سالن سینما را در اختیار دارد وبه همه چی کار دارند غیر از وظایف خودشان.آخر به این ارگان چه ربطی دارد ارشاد خوب یا بد ! وقتی پروانه هم می دهد به قول آقای جنتی باید پایش بایستد.
آقای جنتی به درستی به این نکته اشاره کرد ، خودسرانی که مد نظر ایشان هستندبه طور واضح حوزه هنری بود که فیلم های اهالی سینما را تحریم کردند.من فکر می کنم اگر کسی مسئله اش سینما و فرهنگ است به جای اینکه برود مزاحمت ایجاد کند برای تهیه کننده ای مثل آقایان شایسته ، کاهانی ، ساداتیان و سر تیپی و به جای اینکه شیطنت کند، برود زیر ساخت های نمایش را تامین کند .ببینید پشت این حرکت ها شیطنت هایی وجود دارد که هدفش فرهنگی ،اسلامی و ارزشی نیست.اتفاقا سیاسی است . آدم های که در نوع نگرش فشلی که دارند می توانند آدمهای سیاسی باشند .نمونه اش این است تمام تیرهای روسایشان به سنگ خورد . یکسال و یکماه دیگر از آنجا تشریف می برند و باید پاسخگوی تمام رفتارهای خود باشند .چرا که به فیلمسازان بخش خصوصی لطمه زدند ، تاریخچه سینمایمان نشان داده است وقتی رفتار و تصمیمی معیوب می شود دلیل این است که حوصله کار کارشناسی بر اساس تجربیات و یا اعتماد به افراد در سالهای اخیر منسوخ شده است .
داوودی: من امیدوارم.. چرا که چارهیی ندارم ،باید امیدوارباشم مگر اینکه دولت و مدیران فرهنگی خلاف این را نشان بدهند، اما آن چیزی که اتفاق افتاده این است که همه در ابتدا حرفهای خوبی می زنند مثل آقای شمقدری و سجادپور، که از ریل گذاری واین دست استراتژی ها صحبت می کردند، آخرش چی شد ؟ از کجا سر درآوردند؟ پروژه ریل گذاری شان به دره و باتلاق انجامید. غالبا هم تجربه مان در طول این سال ها در سینمااین بوده كه وقتی دولتى تغییر می کند همیشه در همان محتویات شعاری گیر افتاده.
به هر حال در سینماى ایران بعد از انقلاب یک تجربه سی و چند ساله وجود دارد. دولتی می آید و گروهی خاصی دورو برش جمع شوند و از این حرفها و جملات زیبا رد و بدل می شود اما هیچ اتفاقی در سینما نمی افتد .ضمن اینکه درجمع بندی نهایی در مورد فیلم فاخر اشاره کنم اگر تعریف درستی از سینمای فاخر وجود مى داشت، مسئله آنقدر حاد نمی شد .آقای علی اکبری گفتند مایه خفت است کشوری کمونیست در شمال ایران بیاید به مفاخر ملی ما در حوزه سینما بپردازد آنوقت ما در لبنان پروژه فاخر تعریف کنیم .بعد فکر کنیم پروژه ای ملی که راجع به داستان کوچ مفاخر علمی و اندیشمندان ایرانی است را باید توقیف کنیم . اگر قرار است دوباره فیلم فاخر ساخته شود و قرار شد دولت سرمایه گذاری کند قبل از آغاز تولید چنین فیلمی لازم است سیاست ها و ارتباط خودش با متن و محتوای اثر را در نظر بگیرند .
دولت باید از قبل بداند اگر قرار است یک پروژه فاخر ساخته شود ومثلا ده میلیارد هزینه شود این ده میلیاردباید عاید چه کسی شود؟. ،سودی که در برگیرنده معنا و مفهوم اقتصادی نیست، من تهیه کننده - کارگردان باید بدانم اگر ده میلیارد تومان بودجه برای فیلم فاخر هزینه شده ، آیا استفاده مالی و معنوی داشته است و درجهت منافع ملی که از جانب آقای پورصباغ به عنوان محور اغلب بحث ها مطرح شد کارکرد داشته است ؟. آیا این کارکرد ها منجر به افتخار آفرینی خواهد شد.در روابط داخلی وخارجی تاثیرگذار بوده ؟. در اقتصادمان تاثیر گذاشته ؟. در فرهنگمان سبب تغییرات حتی کوچک شده ؟. خداوکیلی یکی از این پروژه های فاخر را نام ببرید که به اندازه یک دهم بودجه اش تاثیر گذار باشد ؟
آقای علی اکبری کاش یک دهم بودجهشان تاثیرداشته باشند، ما نباید دراین میزگرد پاسخگوباشیم. آقایان مدیران باید پاسخگو و مسئول باشد .همین امروز قبل از این جلسه آقای ایوبی گفتند مسئله خانه سینما ربطی به ما ندارد.خودشان بروند با خودشان حل کنند. بنظر من طرح این مسئله بدین شکل از طرف ایشان ،اینطوری درست نیست . من فکر می کنم ایشان مسئول اصلی سر و سامان دادن مشکل خانه سینماهستند. چرا؟.
چون آقای ایوبی به جای مدیری آمده است که بنا به هر دلایل خودش باتلاقی در مقابل سینمای ایران کنده است که هیچ کس از آن خلاصی ندارد و این باتلاق را به اسم قانون انجام داده. به اسم قانون ، قانون را سر بریدند و بدترین شرایط ممکن را برای مقابله و مواجه اصناف با همدیگر به وجود آوردند . به جاى این ساختار مدیریتى که موجب این همه خسران شده است، آقای ایوبی این مسئولیت را پذیرفته و جای مدیر قبلی آمده و وظیفه دارد این مشکل را حل کند . واقعا پاك کردن صورت مسئله است اگر بگوییم مسئله خانه سینما باید تنهابه وسیله خود سینماگران حل شود . همه مان خوب می دانیم در این شرایط به جای چهار سال اگر چهل سال دیگر هم بگذرد این تفرق همچنان ادامه خواهد داشت. آقای ایوبی که مسئولیت مدیریت سازمان سینمایی را پذیرفته است، جای مدیری که خسارت ایجاد كرده نشسته است و این خسران به او ارث رسیده است و نسبت به این شرایط بایداحساس مسئولیت بیشتری کند.
در مورد تولید سازو کار فیلم های فاخر می خواستم جناب داوودی بدانم کسی می تواند همزمان قرآن پژوه ،فیلمنامه نویس قرآنی اقتباسی و در مقام کارگردان ، هدایتگر تصاویر و در نهایت بخشی از تهیه فیلم هم به عهده این فرد باشد .چنین چیزی در کجای دنیا ممکن است که بخش اصلی سینمای ایران محقق می شود .
علی اکبری : اگر توانمند باشد میشود .
سینما رویه ای صنعتی دارد که هر کس وظیفه ای خاص را بر عهده دارد ،نمی شود همه خوبی های تولید صنعتی در یک نفر متجلی شود .
داوودی : من مصداقی حرف می زنم و سخن آقای علی اکبری را رد نمی کنم اگر شایستگی اش را داشته باشد می تواند این کار را انجام دهد .ولی تعریف این شایستگی چیست ؟آیا تعریفی که شما ارائه می کند اهل فن قبول دارند ؟، من هنوز کارگردان استرداد را نمی شناسم و هیچ عکس العملی هم به این فیلم ندارم و در این حوزه هم هیچ بحثی ندارم. ولی مى خواهم بدانم تعریف شایستگی را این روزها چه کسی ارائه می کند ؟. تشکیلاتی که به همه اصول و تجربیات دانش سینمایى که در طول این سالها شکل گرفته اند پاییبند بوده؟، یا مدیری كه از راه نرسیده، یا مى خواهد چرخ را دوباره اختراع کند و یا مى خواهد از جمع خودى هاى محدود پیرامونش تعریف شایستگى را بیرون بكشد؟!.. به هرحال جناب علی اکبری در پایان عرایضم باز هم از سعه صدر شما كه با این آرامش انتقادات را شنیدید بسیار متشکرم .
شایسته : ضمن این تشکر باید ناگفته ها را در مورد آقای علی اکبری گفت.ایشان در شورای پروانه ساخت بودند، یکروز در جلسه شورای پروانه شرکت نکرد و به بنده گفت می خواهم کار کنم و از این شورا کناره گیری کردم یکدفعه بعد از چند وقت دیدم آقای علی اکبری 5 الی 6 پروژه را از فارابی و تلویزیون گرفتند ،یعنی كنار رفتن ایشان هم با برنامه بود .
علی اکبری : مرتضی کی دست از این تهمتها برمیداری؟
شایسته : نگفتی ؟ یعنی چنین حرفی به من نزدی ؟
شایسته : یعنی از شورای ساخت و نمایش کناره گیری کرد و از فارابی و شمقدری پروژه گرفت .
جناب شایسته اگر فیلم فاخری قرار است ساخته شود بهتر نیست به جای یک تهیه کننده به چند تهیه کننده واگذار شود
شایسته : سازو کار تولید این فیلم ها باید زیرو رو شود، باید این سازو کار را به کلی شخم زد و از ابتدا آنرا تعریف کرد ، سینما جای آزمون و خطا نیست. البت مدیران فارابی با این شیوه تجربه کردن تنها چوب حراج به بیت المال زدند .
علی اکبری : مرتضی بگذار راحتت کنم مدیران فارابی عوض نمی شود!
شایسته : خدا به داد برسد، آقای پورصباغ نظر من این است که با بودن آقایان میر علایی و نجاریان در فارابی این میزگرد را با همین عنوان هر دوماه یکبار برگزار کنید چون آقایان مثل اینکه رفتنی نیستند.آقای ایوبی واقعا فکری به حال این قضیه بکند .آقای میرعلایی برای سینمای ایران فاجعه است ، عین واقعیت را می گویم، چون برای علی اکبری و برخی دوستان راحت خواهند بود و بارک اله بارک اله خواهند گفت . با این حساب و وجود این آقایان پرونده پروژه فاخر بسته نمی شود و...
علی اکبری : آقای شایسته نمی توانی بگویی راجع به کوروش فیلم نساز ...
شایسته : آقای علی اکبری .....
و این جلسه به همین ترتیب و چالش های پینگ پنگی ادامه پیدا کرد اما آنقدر زمان نداشتیم که جدال جذاب و محترمانه آقایان شایسته و علی اکبری را بازتاب دهیم در واقع میزگرد به دلیل همین جدل های محترمانه و جذاب بدون جمع بندی از سوی دو تهیه کننده نامبرده به اتمام رسید.
بخش نخست نشست:پول بیتالمال چگونه در سینما هدر میرود؟ حقوق ماهانه 80 میلیونی فرخ نژاد!
داوودی :همین تعداد جوایز را به فیلم زادبوم هم دادند اما بعد فیلم را توقیف کردند، از آقای میرعلایی چندین بار سوال کردم مشکل این فیلم چیست ؟یک جلسه نمایش گذاشتند و تندروها و عوامل کیهان و افرادی با چنین نگرشهایی را دعوت کردند كه فیلم را ببینند . من تعجب کردم ، گفتند چرا یکطرفه فیلم را به قضاوت می گذارید ، این گروه كه دیدم غالبا کسانی هستند که تندترین و افراطی ترین نظرات را دارند .چرا فقط ان ها باید بیایند و فیلم را ببیند و پنبه فیلم را بزنند. آقایان خودشان صاحب 40 درصد فیلم بودند اما هیچ مسئولیتی را برعهده نمی گرفتند و در جواب انتقادات همان جلسه مى گفتند تقصیر ما نیست این فیلم در دوره مدیریت قبلى فارابى ساخته شده!.. به نظر من سیستمی که بدین نحو اداره می شود سیستم سالمی نیست. وقتی تم فیلمی ملی است و گروهی از آن دفاع میکنند و جایزه سیمرغ طلایی را به این فیلم میدهند چطور می شود چهار سال این آقایان به این نگرش ملی احترام نگذارند و فیلم را بایکوت میکنند؟ مشکل این فیلم چیست ؟
علی اکبری : آقای داوودی ،آقای شایسته بهتر میدانند فیلم هایی که در بخش دولتی، حوزه هنری یا فارابی در زمینه پخش اگر پشتوانه حمایتی نداشته باشند به سادگی مجوز اکران نمیگیرند. من فیلم «پاداشسکوت» را داشتم که وزارت صفار هرندی آنرا توقیف کرد .رفتم مجلس، میان علی مطهری و حداد عادل دعوا شد تا فیلم مجوز گرفت .اگر تهیه کننده پای فیلم بایستاد می تواند مجوز بگیرد . من فیلم زادبوم را دیدهام و فیلم را دوست داشتم ،خیلی فیلم خوبی بود و فیلم ملی ما به شمار می رود.
ابولحسن داوودی : چه جوری باید پای فیلم بایستم؟.
علی اکبری : اعتراض!
داوودی : بنده چه جوری باید اعتراض کنم ؟
علی اکبری : مثل من به مراجع بالاتری مراجعه کنید !
داوودی :در شان من نیست بروم پشت در اتاق آقایان .چون نه بنده در این اندازه هستم كه پشت اتاق آقایان ساعت ها چمباتمه بزنم و بنشینم و معطل بمانم و نه دوستان در این اندازه اند كه امثال من پشت در اتاق شان علاف شوند، این دوستان حقوق مى گیرند و وظیفهشان است این کار را انجام بدهند . اگر از پول آقای شایسته این فیلم را ساخته بودم نسبت به ایشان وظیفه داشتم که کار را به سرانجام برسانم اما بخشی از فیلم با پول بیت المال ساخته شده است و قطعا خودشان باید نسبت به این رفتارهای دو گانه پاسخگو باشند، من بارها آنچه از دستم بر می آمده را انجام داده ام ، تلاشم را کرده ام ، احتمالا یا برش شما را نداشتم جناب آقای علی اکبری یابه اندازه شما خودی نبودم! .قطعا با این شرایط و مرز بندیها اگر امیدی داشتم كه به نتیجه اى برسم، پروسه اکران فیلم را به مجلس هم می رساندم.
هر کدام آقایان میخواهند پاسخ دهند چه راهکارهایی ارائه می کنید برای اینکه جریان فیلمسازی دولتی به صورت اعتمادهای قبیله ای پایان پیدا کند و صنعت سینما به صورت جمعی فرصت احیا شدن پیدا کند ؟آیا فعالیت سینمای دولتی موجب مرگ سینما می شود ؟
علی اکبری : من پاسخ شما را با طرح سئوالی از آقای شایسته ادامه می دهم.جناب آقای شایسته چند تا از فیلم های بخش خصوصی امسال و سال قبل فروش داشتهاند؟ چقدر فیلم های بخش خصوصی را تلویزیون خریده است. اگر بخش دولتی نباشد سینما تعطیل می شود و همه باید داخل خانه هایمان بنشینیم .
شایسته: راه حل بلند مدت این است که آقایان فیلم تولید نکرده و فیلمسازی در بخش خصوصی را حمایت کنند، چون تهیه کنندگانی در بخش خصوصی داریم که می توانند وارد چرخه تولید شوند و کارهای درجه یک و فاخری بسازنند آنهم نه به معنای فاخر فارابی ،بلکه فاخر بخش خصوصی .
من فکر میکنم حمایت همه جانبه از سوی نهادهایی که نام بردیم صورتی عام و گسترده ای به خود بگیرد ،شهرداری، حوزه هنری، مرکز گسترش سینمای تجربی و فارابی نقش حمایتی به خود بگیرند . مثلا اگر من دارم فیلمی راجع به یکی از شهدا می سازم،مراجع ذیربط که نام بردیم تنها به حمایت های درصدی اکتفا کنند ولی به شرط اینکه بر سر عهد خود باقی بمانند و پشت تهیه کننده مستقل را خالی نکنند .
موسوی : تولید دولتی فساد می آورد و فساد در مرحله تولید را موجب می شود. در فرآیند فیلم دولتی ،تهیه کننده به دنبال این است که در تولید سودش را ببردو در پی این اتفاقات فسادهای دیگری را با خود همراه خواهد آورد . واقعیت قضیه این است اگر دولت فیلم نسازد سینما تعطیل نمی شود. ما در کل مملکت 300 تا سالن داریم از این 300 سالن 50 تای آن بدرد بخور است .برای 50 سالن سینما نگران چی هستیم؟ مسلم است بخش خصوصی این 50 تا سالن را پر خواهد کرد . البته اگر خناسان تا سال آینده دنبال فیلم خارجی نباشند. بنا بر این خیلی ساده است که در این سیستم اساسا بخش خصوصی فقط فعالیت کند. بخش دولتی فقط حمایت کند ، حمایتش هم به صورت وام می تواند باشد که در سیستم بانکی خارجی بدون منت به تهیه کننده می دهند. اینجا تازه منت هم می گذارند . معتقدم وامی که اینجا دریافت می کنیم را باید پس بدهیم .نظر شخصی من است، اما جدا از فساد در سیستم تولید دولتی ، تماشاچی در فیلم دولتی دیده نمی شود.
مگر اینکه سعی شود آگاهانه فیلم بسازند و هدفشان جذب مخاطب باشد و گرنه به چه درد می خورد عناوینی مثل فاخر نماهای فعلی ساخته شود، ما سی تا فیلم می خواهیم سی تا فیلم خوب سالم باید ساخته شود ،کلی پول هزینه می کنند بعدا سازنده محترم هنگام اکران فریاد و فغان سر می دهد که فیلمم از بین رفت . فیلم سازی یعنی فیلم تراز ساختن .امروز مردم هر چرندی را نمی روند ببیند به زور آژان که نمی شود مردم را به سالن سینماها آورد ، بهترین راه به گمانم این است که دولت از پروسه تولید کنار رود.
ضمن اینکه تولید بر اساس سیستم بانکداری احیا شود ،بخش خصوصی جان خواهد گرفت ،به هر حال کمک بانکی راه حلی است که با آن دست به گریبان هستیم . راستی یکی از نهادهایی که خودش به وزارت ارشادی مجزا بدل شده آنقدر در این چند سال خودش را درگیر سانسور و زدن وزارت ارشاد کرده است که به ذهنش نرسید ده تا از این سالن های که در اختیار دارد را باسازی کند.واقعا فکر می کنم ما سینمایی ها ، کمپینی درست کنیم و ازبالاترین مقام کشور درخواست کنیم که عنایت بفرمایند سینماهایی که در اختیار حوزه است را واگذار کنند .اگر بودجه ای داریم باید خرج زیر ساخت ها شود ، در شرایط اقتصادی کنونی تمام سینماهایمان را مجهز به سیستم دیجیتال کنیم .چون با این وضعیت دولت قرانی پول ندارند که پوزیتیو تهیه کنند .با دیجیتال شدن سینماها حداقل ارز از کشور خارج نمی شود ، به اسم فیلم فاخر بودجه را رفتند خرج عطینا کردند و در عوض چند سالن به صورت محدود است از خدمات دیجیتال بهره مند شد، باقی سینما مجهز به چنین سیستمی نیستند.
بنابراین احیای زیر ساخت ها عزم جدی لازم دارد تا سالن سینما به شکلی درآید که در شان تماشاچی ایرانی، طبق فرموده حضرت آقا و رئیس محترم جمهور باشد .
خجالت می کشم راجع به برخی سالن ها که متعلق به ارگان خاصی است اظهار نظر کنم .ارگان سانسورچی مد نظر 50 سالن سینما را در اختیار دارد وبه همه چی کار دارند غیر از وظایف خودشان.آخر به این ارگان چه ربطی دارد ارشاد خوب یا بد ! وقتی پروانه هم می دهد به قول آقای جنتی باید پایش بایستد.
آقای جنتی به درستی به این نکته اشاره کرد ، خودسرانی که مد نظر ایشان هستندبه طور واضح حوزه هنری بود که فیلم های اهالی سینما را تحریم کردند.من فکر می کنم اگر کسی مسئله اش سینما و فرهنگ است به جای اینکه برود مزاحمت ایجاد کند برای تهیه کننده ای مثل آقایان شایسته ، کاهانی ، ساداتیان و سر تیپی و به جای اینکه شیطنت کند، برود زیر ساخت های نمایش را تامین کند .ببینید پشت این حرکت ها شیطنت هایی وجود دارد که هدفش فرهنگی ،اسلامی و ارزشی نیست.اتفاقا سیاسی است . آدم های که در نوع نگرش فشلی که دارند می توانند آدمهای سیاسی باشند .نمونه اش این است تمام تیرهای روسایشان به سنگ خورد . یکسال و یکماه دیگر از آنجا تشریف می برند و باید پاسخگوی تمام رفتارهای خود باشند .چرا که به فیلمسازان بخش خصوصی لطمه زدند ، تاریخچه سینمایمان نشان داده است وقتی رفتار و تصمیمی معیوب می شود دلیل این است که حوصله کار کارشناسی بر اساس تجربیات و یا اعتماد به افراد در سالهای اخیر منسوخ شده است .
داوودی: من امیدوارم.. چرا که چارهیی ندارم ،باید امیدوارباشم مگر اینکه دولت و مدیران فرهنگی خلاف این را نشان بدهند، اما آن چیزی که اتفاق افتاده این است که همه در ابتدا حرفهای خوبی می زنند مثل آقای شمقدری و سجادپور، که از ریل گذاری واین دست استراتژی ها صحبت می کردند، آخرش چی شد ؟ از کجا سر درآوردند؟ پروژه ریل گذاری شان به دره و باتلاق انجامید. غالبا هم تجربه مان در طول این سال ها در سینمااین بوده كه وقتی دولتى تغییر می کند همیشه در همان محتویات شعاری گیر افتاده.
به هر حال در سینماى ایران بعد از انقلاب یک تجربه سی و چند ساله وجود دارد. دولتی می آید و گروهی خاصی دورو برش جمع شوند و از این حرفها و جملات زیبا رد و بدل می شود اما هیچ اتفاقی در سینما نمی افتد .ضمن اینکه درجمع بندی نهایی در مورد فیلم فاخر اشاره کنم اگر تعریف درستی از سینمای فاخر وجود مى داشت، مسئله آنقدر حاد نمی شد .آقای علی اکبری گفتند مایه خفت است کشوری کمونیست در شمال ایران بیاید به مفاخر ملی ما در حوزه سینما بپردازد آنوقت ما در لبنان پروژه فاخر تعریف کنیم .بعد فکر کنیم پروژه ای ملی که راجع به داستان کوچ مفاخر علمی و اندیشمندان ایرانی است را باید توقیف کنیم . اگر قرار است دوباره فیلم فاخر ساخته شود و قرار شد دولت سرمایه گذاری کند قبل از آغاز تولید چنین فیلمی لازم است سیاست ها و ارتباط خودش با متن و محتوای اثر را در نظر بگیرند .
دولت باید از قبل بداند اگر قرار است یک پروژه فاخر ساخته شود ومثلا ده میلیارد هزینه شود این ده میلیاردباید عاید چه کسی شود؟. ،سودی که در برگیرنده معنا و مفهوم اقتصادی نیست، من تهیه کننده - کارگردان باید بدانم اگر ده میلیارد تومان بودجه برای فیلم فاخر هزینه شده ، آیا استفاده مالی و معنوی داشته است و درجهت منافع ملی که از جانب آقای پورصباغ به عنوان محور اغلب بحث ها مطرح شد کارکرد داشته است ؟. آیا این کارکرد ها منجر به افتخار آفرینی خواهد شد.در روابط داخلی وخارجی تاثیرگذار بوده ؟. در اقتصادمان تاثیر گذاشته ؟. در فرهنگمان سبب تغییرات حتی کوچک شده ؟. خداوکیلی یکی از این پروژه های فاخر را نام ببرید که به اندازه یک دهم بودجه اش تاثیر گذار باشد ؟
آقای علی اکبری کاش یک دهم بودجهشان تاثیرداشته باشند، ما نباید دراین میزگرد پاسخگوباشیم. آقایان مدیران باید پاسخگو و مسئول باشد .همین امروز قبل از این جلسه آقای ایوبی گفتند مسئله خانه سینما ربطی به ما ندارد.خودشان بروند با خودشان حل کنند. بنظر من طرح این مسئله بدین شکل از طرف ایشان ،اینطوری درست نیست . من فکر می کنم ایشان مسئول اصلی سر و سامان دادن مشکل خانه سینماهستند. چرا؟.
چون آقای ایوبی به جای مدیری آمده است که بنا به هر دلایل خودش باتلاقی در مقابل سینمای ایران کنده است که هیچ کس از آن خلاصی ندارد و این باتلاق را به اسم قانون انجام داده. به اسم قانون ، قانون را سر بریدند و بدترین شرایط ممکن را برای مقابله و مواجه اصناف با همدیگر به وجود آوردند . به جاى این ساختار مدیریتى که موجب این همه خسران شده است، آقای ایوبی این مسئولیت را پذیرفته و جای مدیر قبلی آمده و وظیفه دارد این مشکل را حل کند . واقعا پاك کردن صورت مسئله است اگر بگوییم مسئله خانه سینما باید تنهابه وسیله خود سینماگران حل شود . همه مان خوب می دانیم در این شرایط به جای چهار سال اگر چهل سال دیگر هم بگذرد این تفرق همچنان ادامه خواهد داشت. آقای ایوبی که مسئولیت مدیریت سازمان سینمایی را پذیرفته است، جای مدیری که خسارت ایجاد كرده نشسته است و این خسران به او ارث رسیده است و نسبت به این شرایط بایداحساس مسئولیت بیشتری کند.
در مورد تولید سازو کار فیلم های فاخر می خواستم جناب داوودی بدانم کسی می تواند همزمان قرآن پژوه ،فیلمنامه نویس قرآنی اقتباسی و در مقام کارگردان ، هدایتگر تصاویر و در نهایت بخشی از تهیه فیلم هم به عهده این فرد باشد .چنین چیزی در کجای دنیا ممکن است که بخش اصلی سینمای ایران محقق می شود .
علی اکبری : اگر توانمند باشد میشود .
سینما رویه ای صنعتی دارد که هر کس وظیفه ای خاص را بر عهده دارد ،نمی شود همه خوبی های تولید صنعتی در یک نفر متجلی شود .
داوودی : من مصداقی حرف می زنم و سخن آقای علی اکبری را رد نمی کنم اگر شایستگی اش را داشته باشد می تواند این کار را انجام دهد .ولی تعریف این شایستگی چیست ؟آیا تعریفی که شما ارائه می کند اهل فن قبول دارند ؟، من هنوز کارگردان استرداد را نمی شناسم و هیچ عکس العملی هم به این فیلم ندارم و در این حوزه هم هیچ بحثی ندارم. ولی مى خواهم بدانم تعریف شایستگی را این روزها چه کسی ارائه می کند ؟. تشکیلاتی که به همه اصول و تجربیات دانش سینمایى که در طول این سالها شکل گرفته اند پاییبند بوده؟، یا مدیری كه از راه نرسیده، یا مى خواهد چرخ را دوباره اختراع کند و یا مى خواهد از جمع خودى هاى محدود پیرامونش تعریف شایستگى را بیرون بكشد؟!.. به هرحال جناب علی اکبری در پایان عرایضم باز هم از سعه صدر شما كه با این آرامش انتقادات را شنیدید بسیار متشکرم .
شایسته : ضمن این تشکر باید ناگفته ها را در مورد آقای علی اکبری گفت.ایشان در شورای پروانه ساخت بودند، یکروز در جلسه شورای پروانه شرکت نکرد و به بنده گفت می خواهم کار کنم و از این شورا کناره گیری کردم یکدفعه بعد از چند وقت دیدم آقای علی اکبری 5 الی 6 پروژه را از فارابی و تلویزیون گرفتند ،یعنی كنار رفتن ایشان هم با برنامه بود .
علی اکبری : مرتضی کی دست از این تهمتها برمیداری؟
شایسته : نگفتی ؟ یعنی چنین حرفی به من نزدی ؟
شایسته : یعنی از شورای ساخت و نمایش کناره گیری کرد و از فارابی و شمقدری پروژه گرفت .
جناب شایسته اگر فیلم فاخری قرار است ساخته شود بهتر نیست به جای یک تهیه کننده به چند تهیه کننده واگذار شود
شایسته : سازو کار تولید این فیلم ها باید زیرو رو شود، باید این سازو کار را به کلی شخم زد و از ابتدا آنرا تعریف کرد ، سینما جای آزمون و خطا نیست. البت مدیران فارابی با این شیوه تجربه کردن تنها چوب حراج به بیت المال زدند .
علی اکبری : مرتضی بگذار راحتت کنم مدیران فارابی عوض نمی شود!
شایسته : خدا به داد برسد، آقای پورصباغ نظر من این است که با بودن آقایان میر علایی و نجاریان در فارابی این میزگرد را با همین عنوان هر دوماه یکبار برگزار کنید چون آقایان مثل اینکه رفتنی نیستند.آقای ایوبی واقعا فکری به حال این قضیه بکند .آقای میرعلایی برای سینمای ایران فاجعه است ، عین واقعیت را می گویم، چون برای علی اکبری و برخی دوستان راحت خواهند بود و بارک اله بارک اله خواهند گفت . با این حساب و وجود این آقایان پرونده پروژه فاخر بسته نمی شود و...
علی اکبری : آقای شایسته نمی توانی بگویی راجع به کوروش فیلم نساز ...
شایسته : آقای علی اکبری .....
و این جلسه به همین ترتیب و چالش های پینگ پنگی ادامه پیدا کرد اما آنقدر زمان نداشتیم که جدال جذاب و محترمانه آقایان شایسته و علی اکبری را بازتاب دهیم در واقع میزگرد به دلیل همین جدل های محترمانه و جذاب بدون جمع بندی از سوی دو تهیه کننده نامبرده به اتمام رسید.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: ileev.com
مطالب پیشنهادی:
ارتباط عجیب سخنرانی دکتر روحانی و پخش مستقیم فوتبال در تلویزیون!
نیکی کریمی، خاطره اسدی و هنگامه قاضیانی در فیلم بشارت شهروند هزاره سوم + تصاویر
حامد بهداد جدا شد، مهناز افشار ماند
عکس هایی از زیبا و جذابترین زن جهان در سال 2013
پول بیتالمال چگونه در سینما هدر میرود؟ حقوق ماهانه 80 میلیونی فرخ نژاد!
پول بیتالمال چگونه در سینما هدر میرود؟ حقوق ماهانه 80 میلیونی فرخ نژاد!
