چندی پیش خبرنگار یکی از خبرگزاریهای مطرح با من گفتوگویی را در آستانه عید نوروز 93 گرفت و این گفتوگو (بدون این که خبرنگار مرا در جریان بگذارد) سه ماه بعد از سوی آن خبرگزاری منتشر شد که به نظرم، رفتاری غیرحرفهای بود چرا که من انجام این گفت وگو را به شرطی پذیرفته بودم که به مناسبت سال نو منتشر شود و نه چند ماه بعد از آن، ضمن آن که آن خبرنگار محترم میتوانست با یک تماس کوچک مرا در جریان قرار دهد تا اگر قرار است گفت وگو در اواخر اردیبهشت ماه روی خط خبرگزاری برود، حاوی نقطه نظرات تازه تری باشد.
خبرنگار مذکور در خلال گفت وگو بحث همخوانی من در سرود ای ایران را که سه سال پیش در پانزدهمین جشن سینما اجرا شد، پیش کشید و من در پاسخ به تمایل خود در حضور در این حیطه اشاره کردم و این که در این سالها سعی کرده ام در این زمینه فعالیتهایی داشته باشم و در کاری برای بیماران سرطانی هم، همصدایی کرده ام.
در بخشی از گفتوگو به این نکته اشاره کردم که شهدادروحانی (رهبر ارکستر جشن خانه سینما) وقتی صدای من را در همصدایی ای ایران شنید، از کارم تعریف کرد و به من توصیه کرد تا صدایم را تقویت کنم، اما متأسفانه، در گفت وگوی مذکور نوشته شد که: آقای روحانی (رئیس جمهور) از صدای من تعریف کرده است!!! ضمن آن که به جز این بی دقتی فاحش، متأسفانه گفت وگوکننده یکسری حرفهای ردوبدل شده بین من و خودش را نیز که تناسبی برای انتشار نداشته، در خلال گفت وگو آورده است.
در حال حاضر و پس از اعتراض من، هر دو قسمت مصاحبه از خروجی خبرگزاری مذکور حذف شده و این در حالی است که متن آن گفت وگوی مخدوش، در سایتهای دیگر و برخی نشریات استفاده شده و میلیونها نفر آن را خوانده اند. شکی در حسن نیت و تلاش خبرنگاران محترم سینمایی ندارم اما پرسش من این است که آیا دبیران گروههای فرهنگی خبرگزاریها و سایر نشریات، اخبار و گفت وگوهای رسیده را به دقت میخوانند؟ آیا آنها باید به خاطر هر گفت وگو، متن آن را به تأیید گفتوگوشونده برسانند؟ و آیا از این پس، ما باید در تقابل با خبرنگاران عزیز، اصل را بر بیاعتمادی بگذاریم و تقاضا کنیم برای هر خبر یا گفتوگو، متن تنظیمشده را به دست ما برسانند؟
بر این باورم که عزیزان خبرنگار در حوزه سینما جزو اقشار زحمتکش رسانه ها هستند اما آیا نباید تعامل، دقت و آگاهی را بیش از این، به رفتار و فعالیت حرفهای خود اضافه کنند؟
خبرنگار مذکور در خلال گفت وگو بحث همخوانی من در سرود ای ایران را که سه سال پیش در پانزدهمین جشن سینما اجرا شد، پیش کشید و من در پاسخ به تمایل خود در حضور در این حیطه اشاره کردم و این که در این سالها سعی کرده ام در این زمینه فعالیتهایی داشته باشم و در کاری برای بیماران سرطانی هم، همصدایی کرده ام.
در بخشی از گفتوگو به این نکته اشاره کردم که شهدادروحانی (رهبر ارکستر جشن خانه سینما) وقتی صدای من را در همصدایی ای ایران شنید، از کارم تعریف کرد و به من توصیه کرد تا صدایم را تقویت کنم، اما متأسفانه، در گفت وگوی مذکور نوشته شد که: آقای روحانی (رئیس جمهور) از صدای من تعریف کرده است!!! ضمن آن که به جز این بی دقتی فاحش، متأسفانه گفت وگوکننده یکسری حرفهای ردوبدل شده بین من و خودش را نیز که تناسبی برای انتشار نداشته، در خلال گفت وگو آورده است.
در حال حاضر و پس از اعتراض من، هر دو قسمت مصاحبه از خروجی خبرگزاری مذکور حذف شده و این در حالی است که متن آن گفت وگوی مخدوش، در سایتهای دیگر و برخی نشریات استفاده شده و میلیونها نفر آن را خوانده اند. شکی در حسن نیت و تلاش خبرنگاران محترم سینمایی ندارم اما پرسش من این است که آیا دبیران گروههای فرهنگی خبرگزاریها و سایر نشریات، اخبار و گفت وگوهای رسیده را به دقت میخوانند؟ آیا آنها باید به خاطر هر گفت وگو، متن آن را به تأیید گفتوگوشونده برسانند؟ و آیا از این پس، ما باید در تقابل با خبرنگاران عزیز، اصل را بر بیاعتمادی بگذاریم و تقاضا کنیم برای هر خبر یا گفتوگو، متن تنظیمشده را به دست ما برسانند؟
بر این باورم که عزیزان خبرنگار در حوزه سینما جزو اقشار زحمتکش رسانه ها هستند اما آیا نباید تعامل، دقت و آگاهی را بیش از این، به رفتار و فعالیت حرفهای خود اضافه کنند؟
گرد آوری : گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: salamcinema.ir
مطالب پیشنهادی:رکورد آنجلینا جولی در بریتانیا شکسته شد!
برادر زاده صادق هدایت:«وقتی صادق هدایت مرد، کیمیایی ۹ ساله بود»
چینی شدن «آنا نعمتی»+ تصاویر
این هنرمند اجازه رفتن به خانه اش را ندارد!!!
خاطرات مسعود کیمیایی و محرم شدنش با فروغ فرخزاد!!!
