مرهمی بر احساسات مخاطب
موسیقی متن فیلم مانند فیلمنامه که سرشار از دیالوگهای پرمعناست، آمیخته‌ای از نت‌های پر از حرف است، در واقع موسیقی زبانی است نت‌وار که در درک بهتر یک فیلم ما را یاری می‌دهد. موسیقی متن «مرهم» بدین لحاظ ناقل درست احساسات موجود در صحنه‌ها به مخاطب است، یا به بیانی ساده‌تر، مرهمی است بر احساسات مخاطب؛ که عمدا از جانب مخاطب هم، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد ولی با این وجود، اثر خود را به درستی و بدون اطلاع مخاطب از انتقال احساسات از طریق موسیقی، بر جای می‌گذارد.
موسیقی متن فیلم مانند فیلمنامه که سرشار از دیالوگهای پرمعناست، آمیخته‌ای از نت‌های پر از حرف است، در واقع موسیقی زبانی است نت‌وار که در درک بهتر یک فیلم ما را یاری می‌دهد. موسیقی متن «مرهم» بدین لحاظ ناقل درست احساسات موجود در صحنه‌ها به مخاطب است، یا به بیانی ساده‌تر، مرهمی است بر احساسات مخاطب؛ که عمدا از جانب مخاطب هم، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد ولی با این وجود، اثر خود را به درستی و بدون اطلاع مخاطب از انتقال احساسات از طریق موسیقی، بر جای می‌گذارد.
همان قدر که انتخاب درست بازیگرانی مثل طناز طباطبایی و ایفای نقش طبیعی‌شان بر مخاطب اثرگذار است، انتخاب سازها و اجرای نت‌های موسیقی متن هم توانسته به خوبی منطبق با فضای خاکستری و در برخی جاها مشکی فیلم پیش رود. همان طور که در فیلم کاراکترهای مختلف و طرز فکرهای متفاوت آنها را در کنار هم می‌بینیم، موسیقی متن «مرهم» هم برای اثرگذاری هر چه بیشتر بر مخاطب، به صورت تلفیقی تنظیم شده!
این گونه است که یحیی سپهری شکیب و نوازندگان چیره‌دست سازها، عواملی برای بیان احساسات نهفته در فیلم هستند. با دیدن چهره مخاطبان متاثر بعد از تماشای فیلم، به خوبی می‌توان دریافت که سپهری‌شکیب سازهای پرکاشن، گیتار و گیتار آکوستیک را با وسواس خاصی در کنار تار، سه‌تار، ساز دهنی و فلوت قرار داده و نت‌ها را با نظم اثرگذاری در پوست مخاطب، رهانیده است.
تلفیق سازهای سنتی تار و سه‌تار با ساز کوبه‌ای غربی پرکاشن و یا ساز زهی گیتار به نوعی بیانگر تلفیق تفکرات سنتی با تفکرات امروزی است که به خوبی این پیام را به ذهن مخاطب منتقل می‌کند. سپهری شکیب با موسیقی زیبایی که برای این فیلم خلق کرده، هدف داوودنژاد، که کمک به حل بحرانهای اجتماعی با زبانی رک و صریح است را به درستی نهادینه کرده است. سازهای ایرانی و غربی در موسیقی متن فیلم همان قدر اثرگذارند که برخوردهای میان مادربزرگ و نوه‌اش و صحبت‌های رد و بدل شده میان آنها!
فیلم با صدای سازهای سنتی ایرانی آغاز می‌شود تا بیانی موسیقی‌وار از طرز فکر سنتی و قدیمی «خانم جان» را به همراه داشته باشد. در بخشی از فیلم شاهد و شنونده رپ‌خوانی جوانان هستیم، که این خود به تنهایی بیانگر طرز فکر و خواسته های عده زیادی از نسل جوان امروزی است که گرایشی به سبک زندگی و طرز فکر غربی دارند. اوج تاثیرگذاری در سکانس‌ها، در صدای ساز کوبه‌ای پرکاشن نهفته است. اوج معنایی سکانس پایانی را هم با شروع آواها و صدای ساز مرموز ساز دهنی شنوا هستیم. اثرگذاری بیشتر سازدهنی، در تاریکی عظیم شب ملموس‌تر است و سپهری‌شکیب و داوودنژاد با آگاهی از این راز، سکانس پایانی را با صدای ساز دهنی، و فرار «مریم» در تاریکی شب از گذشته پر خطا و اشتباه و پیوستن به آغوش امن و گرم خانواده، به زیبایی هرچه تمام‌تر، در اوج به تصویر کشیده‌اند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: inn.ir/ نازنین شادپی
مطالب پیشنهادی:
گفتگو با خواننده و آهنگساز مجموعه «قلب یخی»
گفتگو با خواننده‌ای که نجاری می‌کند!
گفت‌وگو با پیروز ارجمند، آهنگساز سریال «قفسی برای پرواز»
با امیر توسلی، آهنگساز سریال مختارنامه
درمورد سامی یوسف به بهانه ترانه فارسی جدیدش
