پسر «شهرام ناظری» با هدفی بزرگ در امریکا

نخستین آلبوم حافظ ناظری در آمریکا، دو بار پیاپی در صدر شاخه کلاسیک جدول «بیلبورد» قرار گرفت.

شبکه جهانی سی‌ان‌ان به همین بهانه گفت‌وگویی با ناظری انجام داده و ضمن ارایه شرح حال مختصری از او، به ریشه‌یابی این توفیق بی‌سابقه پرداخته است.
ناظری از 19 سالگی برای آموختن موسیقی پا به شهر نیویورک گذاشته و آنچنان‌که به سی‌ان‌ان گفته، از همان زمان به‌دنبال موسیقی بوده که از راه آن بتوان با همه دنیا ارتباط برقرار کرد. از آن روزها ده سال گذشته و اینک ناظری در آلبوم خود با‌نام «ناگفته‌ها: پروژه سمفونیک مولوی» حدود 38 نوازنده را به‌کار گرفته که همگی پیشتر برنده جایزه گرمی بوده‌اند.

او در نخستین واکنش به خبر قرار گرفتنش در صدر جدول فروش، نشانه از این می‌داند: حالا انگار دنیا به صدای ما گوش می‌دهد. این ماجرا قطعا افتخار بزرگی برای من محسوب می‌شود اما در عین حال فقط من در آن دخیل نیستم. افتخاری اگر هست، برای همه ایران است.

در ادامه سی‌ان‌ان به پیشینه ناظری، پدر صاحبنام و محیط مناسب خانواده او پرداخته و ضمن معرفی شهرام ناظری که در این آلبوم همکاری داشته، گریزی هم به تاریخ ادبیات کهن ایران زده و مقداری هم از زندگینامه مولانا جلال الدین مولوی و موفقیت ترجمه اشعار او در زبان‌های مختلف را در گزارش خود آورده است.

ناظری هم با تکیه بر همین سابقه آشنایی مخاطب غیرایرانی با اشعار مولوی آرزو کرده: روزی برسد که مردم این سوی دنیا، مولوی را به اندازه شکسپیر بشناسند. سخن مولوی همیشه از عشق است. چیزی که از فراز مرزها، زبان و مذاهب می‌پرد. و موسیقی هم صدای همین عشق است که اگر درست آن را بشنوید، راست در دل شما می‌نشیند.
به‌نوشته پایگاه سی‌ان‌ان تا پیش از این هیچ‌گاه موسیقی ایران در هیچ عرصه‌ای به این گستردگی عرضه نشده و اینک ناظری با این اثر خود جانمایه‌ای فرهنگ ایران را به کلام مولوی آمیخته و آن را در پیشگاه مخاطبانی پرشمار گذاشته که به گفته خود او: صدای عشق را شنیده‌اند. می‌خواهم با این صدای تازه غوغایی به‌پا کنم که در آن جای هیاهو، تنها صدای موسیقی باشد. همه می‌فهمند که در این دنیا یک قدرت بزرگ وجود دارد، که عشق است. می‌خواهم در این عصر جدید، صدای ما این پیام را به گوش دنیا برساند.