گفت‌وگو با عبدالرضا اكبری بازیگر سریال پنجره

باورپذیری نقشی‌ كه پیچیده نیست
 تا به حال در نقش‌های زیادی بازی كرده و به واسطه این نقش‌ها شخصیت‌های مختلفی را هم تجربه كرده است.
 
عبدالرضا اكبری سال‌هاست در زمینه بازیگری فعالیت دارد و تا به حال كارهای زیادی از او چه در سینما و چه در تلویزیون دیده‌ایم؛ از پهلوانان نمی‌میرند تا دلنوازان و عملیات 125، اما بهانه ما برای مصاحبه با او حضورش در سریال «پنجره» به كارگردانی قدرت‌الله صلح‌میرزایی است.
او در این سریال در نقش مهندسی ظاهر شده است كه اتفاقات جالب و البته غم‌انگیزی برایش رخ می‌دهد.

هر بازیگری برای رسیدن به نقش شگردهای خاص خودش را دارد. شگرد عبدالرضا اكبری در ارتباط با نقش‌هایش چگونه است؟
شگرد خاصی ندارم. به هر حال فنون بازیگری، فنونی است كه در تمام دنیا اجرا می‌شود و ما هم آنها را از استادان‌مان فرا گرفتیم، اما فكر می‌كنم بخش زیادی از این شگرد به خصوصیات فردی خود بازیگر برمی‌گردد. من سعی می‌كنم آنقدر به نقش نزدیك شوم تا در یك نقطه به هم برسیم. ضمن این كه سعی می‌كنم دیالوگ‌هایم را درست ادا كنم یا نگاهم نگاه مصنوعی نباشد.

چقدر سعی می‌كنید چارچوب‌هایی كه برای ایفای نقش است، بشكنید و با اصول جدیدی نقش را بازی كنید؟
حتما سعی می‌كنم‌ این اتفاق بیفتد. حداقل در مورد انتخاب نقش‌هایم این مساله وجود دارد. مثلا نقشم در سریال روزهای اعتراض چه از لحاظ فیزیكی و چه از لحاظ شخصیتی خیلی از من دور بود و خود نقش این اجازه را به من می‌داد كه متفاوت باشم.

چرا طی این سال‌ها بیشتر در تلویزیون و كمتر در سینما بودید؟
من یك زمانی خیلی در سینما فعالیت داشتم، اما الان دیگر نسل من كمتر در سینما حضور دارند. دلیلش هم آمدن جوان‌ترهاست. نسلی كه بیشتر قصه‌ها بر مبنای آنها نوشته می‌شود. از طرفی نگاه به گیشه باعث شده كمتر به سراغ ما بیایند.

خب برویم سراغ سریال پنجره. چگونه برای بازی در این سریال انتخاب شدید؟
مثل همه كارهای دیگر بازی در این كار به من پیشنهاد شد و پس از خواندن فیلمنامه پذیرفتم كه در این مجموعه حضور پیدا كنم.

با صلح میرزایی به عنوان كارگردان قبلا كار كرده بودید؟
خیر! برای اولین بار بود كه مقابل دوربین ایشان بازی می‌كردم. اما پیش‌تر كارهای او را در سینما دیده بودم كه اغلب آنها هم طنز بودند، اما وقتی فیلمنامه پنجره را خواندم متوجه شدم كه چقدر قصه درام و غم‌انگیز است و همین مساله برایم خیلی جالب بود.

از نقشی كه بازی كردید، راضی هستید؟
نقشم در این سریال خیلی با نقش‌هایی كه در سال‌های اخیر در كارهای مختلف داشته‌ام فرق نمی‌كند، اما با این حال ویژگی‌های خاص خودش را دارد.

وقتی‌ كار را كلید زدید چند قسمت از فیلمنامه آماده بود ؟
سیناپس و بخش‌هایی از فیلمنامه آماده بود، اما به طور كل چون همزمان بازنویسی هم می‌شد در طول كار فیلمنامه به دستمان می‌رسید و از این جهت قصه اصلی دچار تغییرات زیادی شد.

این تغییرات در نهایت روی نقش شما چه اثری داشت؟
به هر حال نقش من هم افت و خیزهای زیادی پیدا كرد و شامل تحولات زیادی شد كه البته همه در جهت كامل‌تر شدن نقشم بود.

آیا مهندس قصه پنجره مابه‌ازای بیرونی دارد؟
بله! او مهندس ساختمانی است كه صاحب خانه و خانواده است و پسرهایش هم نابغه هستند و بر اثر یك حادثه مسائلی در زندگی او پیش می‌آید، بنابراین این روایت خیلی روایت فانتزی و دور از ذهنی نیست.

به نظرتان مهم‌ترین ویژگی صلح میرزایی به عنوان كارگردان چیست؟
بسیار انسان مهربانی است و در مقابل بازیگر هم بسیار انعطاف‌پذیر است و فرصت ایجاد خلاقیت را به بازیگرش می‌دهد.

چه مدت بازی‌تان در این مجموعه طول كشید؟
تقریبا حدود پنج ماه بازی‌ام در پنجره طول كشید.

پس حفظ راكورد هم طی این مدت خیلی كار آسانی نبوده، درست است؟
بله، ولی من دیگر به این مساله عادت كرده‌ام و اساسا حفظ راكورد یكی از وظایف اصلی بازیگر است و من هم مشكل خاصی از این جهت نداشتم.

چند سالی است كه سریال‌ها‌ به صورت شبانه یا یك شب در میان پخش شده و به روی‌ آنتن می‌روند. این نوع از پخش مجموعه‌ها را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
به نظرم شیوه درست و خوبی است. چراكه این كار باعث از بین‌رفتن فاصله‌ها میان دست‌اندركاران و مخاطبان می‌شود و از طرفی مخاطب امروز هم حوصله ندارد كه یك هفته منتظر بماند تا سریال مورد علاقه‌اش را ببیند. البته تكرار سریال‌ها هم در روزهای دیگر بسیار مفید و اثرگذار است.

شما سال‌هاست در زمینه بازیگری فعالیت دارید. بعد از این همه سال نقش اول یا دوم بودن چقدر برایتان فرق می‌كند؟
باور كنید اصلا فرقی نمی‌كند. مهم تاثیرگذاری نقش است.

مجموعه پنجره در پرونده هنری‌تان چه جایگاهی دارد؟
این را مخاطبان سریال باید بگویند، اما این كار هم مانند همه كارهای دیگر سختی‌های خودش را داشت ولی در نهایت تمام افراد گروه تلاش خود را كردند.

بازیگر نقش مقابل چقدر برایتان مهم است؟
به هر حال اگر بازیگر نقش مقابل من بتواند بازی خوبی ارائه دهد قطعا روی بازی من هم اثر خواهد گذاشت. بنابراین روی این موضوع حساس هستم.

چند سالی است كه فیلمنامه‌ها به صورت روزانه به دست بازیگر می‌رسد این مساله چقدر روی بازی یك بازیگر می‌تواند اثر بگذارد؟
اتفاقا به نكته خوبی اشاره كردید. در این شرایط بازیگر دیگر فرصت ندارد ‌ روی نقش تمركز كند یا حتی تمرینی داشته باشد و این مساله نه‌تنها روی بازی‌ها كه روی كار هم اثر می‌گذارد و ما در نهایت با یك كار شتابزده روبه‌رو می‌شویم مگر این كه همه چیز درست در كنار هم قرار بگیرد بخصوص قصه و روایت آن توسط كارگردان.

از بازی در كدامیك از كارهایتان لذت بیشتری بردید و برایتان خاطره‌انگیز‌تر هستند؟
اكثر كارهایم را دوست دارم، اما تولدی دیگر و پهلوانان نمی‌میرند را جور دیگری دوست دارم.

شما جزو بازیگرانی هستید كه با جوانان زیادی بازی داشته‌‌اید از جمله سریال دلنوازان و پنجره. در این مورد توضیح دهید.
من از همه جوان‌ها یاد می‌گیرم. یك بازیگر مدام در حال تجربه‌كردن و آموختن است. فرقی هم نمی‌كند كه طرف مقابلش جوان باشد یا میانسال.

در حال حاضر مشغول چه كاری هستید؟
در تله‌فیلم «پس از غروب» بازی می‌كنم كه كارگردانی آن هم به عهده آقای جعفری است و بیشتر كار هم در جزیره كیش تصویربرداری می‌شود.

www.seemorgh.com/culture   
منبع: jamejamonline.ir

مطالب پیشنهادی: