اولین کنسرت محسن نامجو در ایالت متحده، شنبه شب گذشته شانزدهم شهریور در کاخ «هنرهای زیبا» شهر سانفرانسیسکو برگزار شد. سازمان هنری «Beyond Persia» که از مدتی پیش اسپانسر و برگزارکننده چند برنامه و کنسرت برای هنرمندان جوان ایرانی بود برپاکننده این کنسرت بود.
استقبال خوبی از کنسرت شده بود و نزدیک به ۱۰۰۰ نفر در سالن حضور داشتند و اکثر بلیتها به فروش رفته بودند.
ولی او از پس این مهم برآمد و بدون آنکه صحبتی کند با مهارت برنامه را پیش برد و همه را محو هنرنمایی خود کرد.
تسلط او به سازهایش، بازی او با کلمات و شعرهایی که بسیاری از آنها سروده خود اوست و حنجرهایی که هیچ محدودیتی برای هیچ صدایی ندارد و از گوشهها و نغمههای موسیقی اصیل و نواهای محلی کردی و قشقایی گرفته تا گامهای بلوز و راک و حتی اصوات و صداهایی که در هیچ طبقهبندی جا ندارند، از کنسرت آن شب خاطره به یادماندنی برای همه ساخت.
آقای جاوید، نظرتان راجع به کنسرت چه بود؟
به نظر من کنسرت، خیلی استثنایی بود و همانگونه بود که از آقای نامجو انتظار داشتیم. بهخاطر تمام ابتکارات و ابداعاتی که در موسیقی آورده است، خیلیها قبل از کنسرت منتظر بودند که ببینند او چه چیزی ارائه خواهد داد.
نامجو خیلی کم سیدی بیرون داده است و اینجا هم کسی او را ندیده بود، به همین دلیل خیلیها نمیدانستند با چه چیزی روبهرو خواهند شد.
ولی واقعا آن چیزی که آقای نامجو به ما ارائه کرد، فوقالعاده و استثنایی و بینهایت زیبا بود. سادگی و شکستهنفسی خودش هم خیلی به فضا اضافه شده بود و بسیار دوستانه و شیرین بود.
یکی از کسانی که اینجا میبینیم، آقای آرش سبحانی، خواننده گروه کیوسک است. آرش جان نظرتان راجع به کنسرت چیست؟
خیلی عالی بود. به نظر من یکی از تجربههای بسیار بسیار خوب من در این چند ساله بود و توصیه میکنم هر کسی که میتواند، این تجربه را داشته باشد.
از لحاظ موسیقی، اجرا و حسی که محسن نامجو توانست به مخاطب منتقل کند، یک تجربهی غیر قابل مقایسه با کنسرتهایی که من دیدم، چه در کارهای ایرانی و چه در کارهای خارجی بود.
در کارهای ایرانی همه چیز داشت. از یک طرف در فضای سنتی آن طرف قضیه را نشانمان می داد و از طرف دیگر کارهای مدرنی هم که میکند درجه یک است. برای من خیلی تجربه خوبی بود.
به نظر تو با توجه به اینکه یک نفر بود و کسی هم همراهاش نبود، توانست کنسرت را کامل برگزار کند؟
فکر می کنم محسن نامجو از آن تیپ هنرمندانی است که وقتی تنها اجرا میکند، قدرتش بیشتر است. به خاطر اینکه هم شاعر است و هم نبض جمعیت را میگیرد و نسبت به آن جواب میدهد. وقتی که سلو میزند، سلو دستش را بیشتر باز میگذارد.
مطالب مرتبط:
خصوصی و غیر خصوصی از رضا عطاران (1)
حرفهای پوریا پورسرخ از خودش و «روز حسرت»
نتایج M R I از مغز عاشقان!!
چه درختی هستید؟ «شخصیت شناسی»
تصویر مراحل سوراخ کردن پلک چشم برای انداختن حلقه!!
تك شاخ افسانهای در جنگلهای كنگو!
گردآوری: گروه سرگرمیسیمرغ
www.seemorgh.com/entertainment
منبع: موسیقی ایرانیان
