«پنک شویلینگ» مارس 2004 وقتی 46 ساله بود در «پکن» بر اثر یک رخداد رانندگی، نیمی از بدن خود (لگن خاصره به پایین) را از دست داد.
پس از نجات معجزه آسای این مرد از مرگ، جراحان ترتیب استفاده از پای مصنوعی را دادند و وی که اراده و امیدی وصف ناپذیر دارد به زندگی عادی برگشت.

حالا «پنک» با استفاده از رایانه و اینترنت کارهای خود را در اداره به خوبی انجام میدهد و همچنان نان بازویش را میخورد.
وی میگوید: ««بزرگترین وصیت پدربزرگم این بود که تا جای ممکن از هیچ کس کمک نگیرم و روی پای خودم بایستم.»
مرد خستگیناپذیر و بشاش چین، اضافه میکند:«خدا خواسته که من این طو زنده بمانم و به خواسته او تعظیم میکنم. بیشک اگر قرار بود در آن رخداد وحشتناک بمیرم، مرده بودم اما حالا که زنده ام هیچ وقت دست از تلاش بر نمیدارم. من خدا را شکر میکنم که هنوز دو دست توانا دارم که جور پاهایم را میکشد و خوشبختانه محتاج کسی نیستم.»
پنک ادامه میدهد: طبق یک اصل قدیمی تا زمانی که هرکس بتواند فکر کند و مغزش سالم باشد میتوانند برای جامعه مفید باشد، عادی زندگی کند و از نعمتهای خدا لذت ببرد.»
جالب است بدانید «جان کوتیس» مردی که از نعمت هر دو پا محروم است با نمایش حرکتهای قدرتی ژیمناستیک، هزاران معلول شهر «نانینگ» چین را به شکوفا کردن توانایی و استعدادهایشان تشویق میکند.
«جان» که مادرزادی، پا ندارد در بخش «کوانگ چی» چین زندگی میکند. پدر و مادر او تمامی تلاش خود را به کار بردند تا فرزندشان با دیدن همسالان سالم خود، به انسانی افسرده و ناامید تبدیل نشود. آنان با فرستادن «جان» به کلاسهای مختلف و تشویقهای خود، کمک کردند تواناییهایش را به خوبی بشناسد.
این شهروند چشم بادامی وقتی در نوجوانی از درمان خود ناامید شد روحیهاش را نباخت، به ژیمناستیک پرداخت و شبانه روز در این رشته ورزشی تمرین کرد.
حالا «معلول» 31 ساله یک ژیمناستیک کار ماهر است. جان با به دست آوردن مدالهای رنگارنگ از مسابقههای مختلف داخلی و بینالمللی تصمیم گرفت انگیزه ورزش و لذت از زندگی سالم را در همنوعان خود تقویت کند و ثابت کند زیستن بدون دو پا هم زیباست.
ژیمناستیک کار بی پا، مقابل چشمان 4 هزار معلول «کوانگ چی» که روی صندلیهای چرخدار نشسته بودند، به نمایش حرکتهای قدرتی و سخنرانی پرداخت و با تشویق شورانگیز آنان روبهرو شد.
همچنین «اسکات ریگزبی» مرد آمریکایی بدون «پا» نیز با قهرمانی در یک مسابقه سنگین ورزشی، تبدیل به اسطوره شد.
هر دو پای«اسکات»22 سال پیش در یک رخداد رانندگی، قطع و مجبور شد از عضو مصنوعی استفاده کند. او تصمیم گرفت در یک مسابقه سه گانه ورزشی شرکت کند که با مخالفت خانوادهاش روبهرو شد.
«اسکات» اما سختکوشتر از آن بود که با حرفهای اطرافیان ناامید شود. بنابراین با انگیزه و تمرین فراوان در مسابقه شرکت کرد. این مرد با پاهای مصنوعی، قهرمان شد و نامش را سر زبانها انداخت.
«جیمی اندرو» نیز کوهنوردی است که دستها و پاهایش قطع شده است اما با نمایشهای ورزشی به جمعآوری اعانه برای نیازمندان میپردازد.
دستها و پاهای «جیمی اندرو» 1999 میلادی در رشته کوههای آلپ قطع شد. او اکنون با دست و پاهای فلزی برای جمع آوری اعانه و کمک به معلولان قطع عضو، نمایشهای ورزشی اجرا میکند.
این قهرمان که خود را «تیتانومی» نامیده در یک برنامه ورزشی ابتدا 4/2 مایل در آب های سرد دریاچه «لاک تی» شنا کرد و بعد 112 مایل را از «کن مور» تا « فالکرک» با دوچرخه رکاب زد.
جیمی میگوید:«هرگز نخستین روزی که در بیمارستان روی تخت خوابیده بودم و دست و پاهایم را نمیدیدم از خاطر نمیبرم. آن روز خیال میکردم دیگر هیچ وقت نمیتوانم از روی تخت بلند شوم اما خدا کمک کرد و فهمیدم مرا فراموش نکرده است.»
گردآوری: گروه سرگرمی سیمرغ
www.seemorgh.com/entertainment
www.seemorgh.com/entertainment
منبع: ایسکانیوز
