الکل یکی از موادی است که بر فعالیت سیستم ایمنی بدن تاثیر منفی گذاشته و برای بدن به منزله سم عمل می‌کند. مصرف الکل به بروز آسیب‌های ...
 

الکل یکی از موادی است که بر فعالیت سیستم ایمنی بدن تاثیر منفی گذاشته و برای بدن به منزله سم عمل می‌کند. مصرف الکل به بروز آسیب‌های جسمی مانند ضایعات کبدی و بیماری‌های عصبی می‌انجامد و علاوه بر آن به دلیل کمبود مواد مغذی به سوءتغذیه منجر می‌شود. به همین دلیل حتی یک رژیم متعادل و طبیعی تکاپوی نیاز این گونه افراد را نمی‌دهد. قبل از بررسی مشکلات تغذیه‌ای در افراد الکلی بهتر است با الکل و هضم و جذب آن آشنا شوید:

 الکل و هضم و جذب آن

نوشیدنی‌های الکلی حاوی آب، اتانول (که از تخمیر الکلی محلول‌های قندی به دست می‌آید)، مقادیر متغیری از کربوهیدرات‌ها و مقادیر بسیار کمی موادمغذی است. مقدار کم الکل جنبه دارویی و مقدار زیاد جنبه سم دارد. در هر دو صورت الکل خاصیت تغذیه‌ای ندارد. میزان پروتیین و ویتامین این نوشیدنی‌ها به استثنای آب جو، بسیار کم و اندک است. ممکن است میزان آهن، به خصوص در شراب محسوس باشد، به نحوی که ممکن است میزان آهن، سرب یا کبالت به سطح مضر و خطرناک برسد. الکل نیاز به هضم ندارد و به آسانی از معده خالی جذب می‌شود. البته سرعت جذب الکل در روده بسیار بالاتر از معده است. وجود محلول‌های قندی، مواد پروتیینی و چربی سرعت جذب الکل را کاهش می‌دهد. دو ساعت بعد از نوشیدن الکل تمام آن جذب بدن شده و وارد خون می‌شود و تمام اعضای بدن مانند غدد تناسلی، کلیه، کبد، خون جنین و تمام ترشحات بدن به الکل آغشته می‌شود و پس از 24 ساعت اثری از آن در خون باقی نمی‌ماند.بدن مکانیسمی برای ذخیره الکل ندارد، بنابراین تمام آن در کبد سوخت می‌شود و اضافی آن از طریق تنفس، ادرار، بزاق، تعریق و در زنان شیرده از طریق شیر دفع می‌شود.

 سوءتغذیه در افراد الکلی

کاهش وزن در افراد الکلی به خصوص زنان نسبت به افراد غیرالکلی به وضوح مشخص است.
علاوه بر آن، بیشتر افراد الکلی از بیماری‌های ناشی از سوءتغذیه رنج می‌برند. مصرف الکل با تغییرات در دستگاه گوارش همراه است که هضم و جذب موادمغذی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و اسهال و کاهش وزن به طور مکرر در این افراد دیده می‌شود. دریافت پروتیین افراد الکلی کم است، در نتیجه نوشیدن مداوم الکل به کاهش وزن منجر می‌شود. یکی از تغییرات اصلی سوءجذب روده است که به مرور زمان به پیدایش کمبودهای تغذیه‌ای در این افراد می‌انجامد به طوری که کاهش قابل توجه در دریافت پروتیین، چربی، ویتامین A‌ و C، کلسیم، آهن و فیبر روی می‌دهد.
به موازات آن کاهش اشتها در افراد الکلی به تشدید سوءتغذیه در این افراد منجر می‌شود که می‌تواند کاهش جذب ویتامین C و ویتامین‌های B1 و B12 و اسیدفولیک و متعاقب آن کم‌خونی را به دنبال داشته باشد.

 آثار مخرب الکل بر دستگاه‌های بدن

1) موجب تغییر در حرکات مری و کاهش فشار اسفنگتر مری می‌شود که به طور معمول به بروز عوارض بالینی مانند بلع سخت و دردناک منجر می‌شود.

2) به تجمع چربی در اطراف ارگان‌های بدن و کبد منجر می‌شود که سبب افزایش تولید چربی‌ها و ایجاد کبد چرب می‌شود.

3) با کاهش دفع اسید اوریک از بدن، باعث افزایش اسید اوریک خون و احتمال ابتلا به نقرس می‌شود.

4) در اثر کمبود ویتامین B1 سبب بروز اختلالات روانی می‌شود. علاوه بر آن، الکل روی بافت مغز سریع‌تر از سایر بافت‌ها عمل می‌کند و مانند یک ترکیب خواب‌آور به اختلال در گفتار، عدم تعادل حرکتی و رفتاری و صدمه به قدرت تشخیص و قضاوت فرد منجر می‌شود.

5) مصرف طولانی مدت الکل سبب گاستریت (التهاب و زخم معده) می‌شود و مهم‌ترین عوارض ناشی از مصرف طولانی الکل سیروز و هپاتیت کبدی است. در کنار آن با نوشیدن مکرر الکل به علت انبساط عروق محیطی، افزایش کار قلب و به دنبال آن افزایش فشارخون و خطر سکته قلبی را در پی دارد و در طولانی مدت به دلیل التهاب به دلیل التهاب مزمن پانکراس، به عوارضی مانند تهوع، اسهال و دیابت منجر می‌شود. فاجعه‌انگیزترین اثر الکل بر جنین است که 70 درصد نوزادان مبتلا به نقص‌های جنینی از مادران الکلی متولد می‌شوند و عوارض این بیماری به صورت عقب ماندگی ذهنی،‌ اختلال در رشد و ناراحتی‌های قلبی و عروقی نمایان می‌شود.

 درمان تغذیه‌ای افراد الکلی

درمان تغذیه‌ای افراد الکلی شامل پیشگیری از بروز بیماری ناشی از مصرف الکل، درمان کمبودهای تغذیه‌ای و کنترل عوارض الکل است. به منظور پیشگیری از بروز کمبود مواد مغذی، باید یک رژیم غذایی کامل به افراد الکلی توصیه کرد، اگرچه در بعضی موارد باز هم نمی‌توان از بروز برخی آسیب‌های ناشی از سم مستقیم الکل (برای مثال بیماری کبد الکلی) پیشگیری کرد. تغذیه درمانی در افراد الکلی در ارتباط مستقیم با سابقه بیماری ناشی از مصرف الکل است. آسیب وارده به سیستم عصبی را می‌توان با دریافت مکمل B1 برطرف کرد. تجویز مکمل ویتامین A باید پس از بررسی دقیق بیمار و اطمینان از مصرف نکردن الکل ارایه شود. افراد مبتلا به کمبود آهن و منیزیم باید از قرص‌های مکمل منیزیم و فروس سولفات استفاده کنند. افراد مبتلا به کمبود ویتامین که یکی از مشکلات تغذیه‌ای شایع در افراد الکلیسم است، باید روزانه 50 میلی‌گرم ویتامین در طولانی مدت استفاده کنند تا کمبود آنها برطرف شود.
گردآوری: گروه سلامت سیمرغ
 www.seemorgh.com/health
منبع:بهسایت
مطالب پیشنهادی:
یبوست و درمان آن با تغذیه مناسب
آیا مصرف ویتامین به درمان افسردگی کمک می‌کند؟
رژیم غذایی مناسب در دیابت(1)
غذاهای مخصوص مردان
غذاهایی برای کودکان بیش فعال
 

 


 

 
 
 


نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

ارسال
 
X