در این 67 روز اتفاقات خیلی زیادی رخ داد، اما در تمام این مدت كسی نتوانست حرف‌های الزیدی را بشنود و بفهمد الزیدی در لحظه‌ای كه كفش‌هایش را درآورد تا به سمت بوش پرتاب كند چه حسی داشت و اصلا چه چیزی باعث شد تا او دست به چنین اقدامی بزند.
الزیدی می گوید: این شخص (بوش) اولین قاتل مردم عراق است و من هم جزیی از همین مردم است؛ «در نتیجه تلاش كردم كاری كنم، كفش‌هایم را به سویش پرتاپ كردم زیرا او مسوول جنایت‌هایی است كه در عراق رخ داده است.»
الزیدی به گزارش خبرگزاری فرانسه در روز دادگاهی‌اش پیراهن مشكی و كاپشن قهوه‌ای به تن داشت و پرچم عراق را هم دور گردنش پیچیده بود.
او روز 25 آذر هر دو لنگه كفشش را به سمت بوش پرتاب كرد تا بوش پسر با كابوس لنگه كفش از عراق و كاخ سفید خداحافظی كند.
الزیدی روز پنجشنبه اول اسفند در مورد پرتاب هر دو لنگه كفشش هم توضیح داد: «لنگ كفش اول را به سمت بوش پرتاب كردم چون به بوش نخورد، بلافاصله لنگ كفش دوم را به سویش پرتاپ كردم. من نمی‌خواستم به نخست‌وزیر عراق آسیب برسانم یا او را به درد سر بیندازم. بین مالكی و بوش فاصله وجود داشت.»
وقتی قاضی دادگاه از او پرسید كه چرا به مهمان خود حمله كرده است؟ این خبرنگار جواب داد: «ما عرب‌ها به مهمان‌نوازی هر فردی كه باشد شهره‌ایم، ولی مهمانی كه در را بزند و وارد خانه شود نه كسی كه به زور و خشونت وارد خانه‌ات شود كسی كه با خشونت وارد خانه شود مهمان نیست بلكه اشغالگر است.»
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:jamejaonline.ir
