از چندی پیش نشریاتی پا به عرصه مطبوعات گذاشتند كه مطالب خود را صرفاً به زیبایی و مواردی از این قبیل اختصاص می‌دهند و بهتر است آن‌ها را «آگهی‌نامه» یا «ژورنال مد و لباس» نامید.
از چندی پیش نشریاتی پا به عرصه مطبوعات گذاشتند كه با كیفیت چشمگیر چاپ شده و مطالب خود را صرفاً به زیبایی، بهداشت، دكوراسیون و مواردی از این قبیل اختصاص می‌دهند و در واقع عنوان نشریه برای آن‌ها به صورت استعاری بوده و بهتر است آن‌ها را «آگهی‌نامه» یا «ژورنال مد و لباس» نامید.
براساس این گزارش، این نشریات به سرعت رشد كردند و تمام كیوسك‌های مطبوعاتی را در اختیار گرفتند. پرداختن به مطالب كاذب و ترویج تجمل‌گرایی در صفحات گلاسه و با كیفیت بالای چاپ، باعث ایجاد طیف وسیعی از مخاطب خاص برای این جریان غیرفرهنگی شد.
مغایرت خط مشی نشریه و محتوای آن با شقوق چهارگانه رسالت مطبوعات مصرح در ماده 2 قانون مطبوعات، فقدان هرگونه مطلب مفید و ژورنالیستی، حركت در راستای تبدیل نشریات به بنگاه‌های اقتصادی و ساماندهی فعالیت‌های كاسب‌كارانه در پوشش كار مطبوعاتی و دارا بودن رانت و تمسك به ارتباطات غیرقانونی از خصیصه‌های بارز این جریان و از عوامل قدرت‌گیری آن است.
فعالیت‌های این چنینی از سوی برخی نشریات نقطه اوج جریان تجمل‌گرایی در مطبوعات است كه سایر نشریات نیز در تلاش برای عقب نماندن از این جریان، با تغییر شكل و محتوای خود، سعی در ورود به عرصه تجمل‌گرایی را دارند.
این قبیل نشریات كاملاً غیرایرانی و غیراسلامی هستند و نمی‌توان آن‌ها را نشریه قلمداد كرد و در واقع همانند «ژورنال مد و لباس» هستند كه تبلیغ انواع لباس، كفش، ادكلن، ساعت و سایر كالاها با مارك‌های معروف خارجی بخش اعظمی از صفحه‌های آن‌ها را تشكیل می‌دهد.
اهم تخلفات این نشریات استفاده ابزاری از تصویر هنرپیشگان بر روی جلد و صفحه‌های داخلی و ترویج تجمل‌گرایی، درج رپرتاژ آگهی و درج مطالب مغایر با رسالت مطبوعات است.
تقریباً تمام صفحه‌های این نشریات به ترویج تجمل‌گرایی شامل بند د از ماده 2 قانون مطبوعات بوده و یا رپرتاژ‌آگهی است و به نظر می‌رسد ادامه حیات چنین نشریاتی تأثیرات نامطلوبی بر جریان‌های فرهنگی، مطبوعاتی كشور خواهد گذاشت.
از چندی پیش نشریاتی پا به عرصه مطبوعات گذاشتند كه با كیفیت چشمگیر چاپ شده و مطالب خود را صرفاً به زیبایی، بهداشت، دكوراسیون و مواردی از این قبیل اختصاص می‌دهند و در واقع عنوان نشریه برای آن‌ها به صورت استعاری بوده و بهتر است آن‌ها را «آگهی‌نامه» یا «ژورنال مد و لباس» نامید.
براساس این گزارش، این نشریات به سرعت رشد كردند و تمام كیوسك‌های مطبوعاتی را در اختیار گرفتند. پرداختن به مطالب كاذب و ترویج تجمل‌گرایی در صفحات گلاسه و با كیفیت بالای چاپ، باعث ایجاد طیف وسیعی از مخاطب خاص برای این جریان غیرفرهنگی شد.
مغایرت خط مشی نشریه و محتوای آن با شقوق چهارگانه رسالت مطبوعات مصرح در ماده 2 قانون مطبوعات، فقدان هرگونه مطلب مفید و ژورنالیستی، حركت در راستای تبدیل نشریات به بنگاه‌های اقتصادی و ساماندهی فعالیت‌های كاسب‌كارانه در پوشش كار مطبوعاتی و دارا بودن رانت و تمسك به ارتباطات غیرقانونی از خصیصه‌های بارز این جریان و از عوامل قدرت‌گیری آن است.
فعالیت‌های این چنینی از سوی برخی نشریات نقطه اوج جریان تجمل‌گرایی در مطبوعات است كه سایر نشریات نیز در تلاش برای عقب نماندن از این جریان، با تغییر شكل و محتوای خود، سعی در ورود به عرصه تجمل‌گرایی را دارند.
این قبیل نشریات كاملاً غیرایرانی و غیراسلامی هستند و نمی‌توان آن‌ها را نشریه قلمداد كرد و در واقع همانند «ژورنال مد و لباس» هستند كه تبلیغ انواع لباس، كفش، ادكلن، ساعت و سایر كالاها با مارك‌های معروف خارجی بخش اعظمی از صفحه‌های آن‌ها را تشكیل می‌دهد.
اهم تخلفات این نشریات استفاده ابزاری از تصویر هنرپیشگان بر روی جلد و صفحه‌های داخلی و ترویج تجمل‌گرایی، درج رپرتاژ آگهی و درج مطالب مغایر با رسالت مطبوعات است.
تقریباً تمام صفحه‌های این نشریات به ترویج تجمل‌گرایی شامل بند د از ماده 2 قانون مطبوعات بوده و یا رپرتاژ‌آگهی است و به نظر می‌رسد ادامه حیات چنین نشریاتی تأثیرات نامطلوبی بر جریان‌های فرهنگی، مطبوعاتی كشور خواهد گذاشت.
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:hamvatansalam.com
