با بروز پی در پی سوانح هوایی ؛ کمربندها را محکم نبندید!!

به گزارش ایسنا، در حالیكه هنوز تعدادی از باقیمانده اجساد قربانیان سقوط یك فروند هواپیمای مسافربری توپولوف 154 متعلق به شركت هواپیمایی كاسپین - كه چهارشنبه هفته گذشته (24 تیرماه) از تهران عازم ایروان بود و در قزوین سقوط كرد - در پزشكی قانونی است و دفن نشده‌اند و همچنین CVR هواپیما (نوار مكالمات كابین خلبان) به طور كامل و قابل استفاده پیدا نشده و بازسازی و بازخوانی FDR های این هواپیما با همكاری كارشناسان روس و تیم بررسی سازمان هواپیمایی كشوری در حال انجام است، عصر روز گذشته (جمعه - دوم مرداد ماه) در نهمین روز پس از سانحه قبلی و كشته شدن 168 سرنشین آن؛ یك فروند هواپیمای ایلوشین 62 (ساخت روسیه) كه در اختیار شركت هواپیمایی آریا قرار داشت، هنگام فرود در فرودگاه بین‌المللی هاشمی‌نژاد مشهد از باند خارج و با دیوار فرودگاه برخورد كرد كه در این سانحه 16 نفر جان باختند و بیش از 30 نفر مجروح شده‌اند.

این اتفاقات در حالی رخ داده كه مسوولان وزارت راه چندی پیش وضعیت ایمنی حمل و نقل هوایی كشور را بسیار بالا عنوان و اظهار كرده بودند كه بیش از 95 درصد ایمنی در صنعت حمل و نقل هوایی كشور وجود دارد و پنج درصد هم دست‌های مافوق بشر در آن تاثیرگذار است.

درحالی‌كه سخنگوی كمیسیون عمران مجلس از اینكه تعداد حوادث هوایی كه در ایران رخ می‌دهد بیش از سایر كشورهاست، انتقاد كرده و گفته است: این مساله باید مورد بررسی دقیق و كارشناسی قرار گرفته و راه‌های جلوگیری از آن در دستور كار دولت قرار گیرد؛ برای جلوگیری از به وجود آمدن این سوانح، باید به هر نحوی اقدام به خرید هواپیمای نو كنیم.

هنوز بررسی فنی علت بروز حادثه هفته اخیر پایان نیافته و شوك حاصل از مرگ 168 هموطنمان برطرف نشده كه حادثه جدید رخ داده كه البته علت آن تا كنون سرعت بالا تشخیص داده شده و مجوز شركت هواپیمایی انجام‌دهنده پرواز هم لغو شده است. مجوزی كه لغو شدنش در حال حاضر التیام‌بخش داغ خانواده‌های جانباختگان نیست و شاید لغو مجوز هم نوعی پاك كردن صورت مساله باشد؛ زیرا در سانحه رخ داده هفته گذشته شركت هواپیمایی مشكل‌ساز تشخیص داده نشده و باز هم یك هواپیمای ساخت روسیه (توپولوف) حادثه آفریده بود.

البته ضرورت نظارت مستمر و شدید بر ایرلاین‌ها با این اتفاق پررنگ‌تر می‌شود و نیاز به ادغام ایرلاین‌ها كه بارها و بارها از سوی كارشناسان صنعت هوایی مطرح شده هم نمود بیشتری می‌یابد؛ زیرا داشتن تعداد كم ایرلاین اما قوی بودن آن‌ها مهم‌تر و كاراتر از داشتن تعداد انبوه ایرلاین و ضعیف‌ بودن آنهاست؛ اما نكته مهم‌تر، فرسودگی ناوگان صنعت هوانوردی كشورمان است كه به دلایل مختلف، این نكته را به ذهن متبادر می‌كند كه ضعف نظارت بر ایرلاین‌ها و فرسودگی ناوگان هوایی همچنان سایه شوم سوانح هوایی را بر سر مسافران ایرانی نگه می‌دارد.

لازم به ذكر است كه 10 شهریور ماه 1385 ( یك سپتامبر 2006) نیز یك فروند هواپیمای توپولوف 154 با 148 نفر مسافر كه از بندرعباس عازم مشهد بود، ساعت 13:45 در این فرودگاه (هاشمی نژاد مشهد) در حادثه‌ای مشابه، از باند خارج و دچار سانحه شد كه در آن حادثه 28 نفر جان خود را از دست دادند و 54 نفر نیز زخمی شدند و این دومین سانحه هوایی رخ داده در فرودگاه مشهد هنگام فرود هواپیماست.

البته در این زمینه محسن اسماعیلی - مدیركل فرودگاه بین‌المللی هاشمی‌نژاد مشهد تصریح دارد: آن حادثه طبق نتیجه‌ی مشخص شده قضایی به علت خطای خلبان رخ داده بود و ارتباطی به فرودگاه نداشته است. از طرف دیگر باند این فرودگاه از استاندارد و ایمنی لازم برخوردار است و هیچ مشكلی ندارد. سالیانه بیش از 30 هزار پرواز در این فرودگاه انجام می‌شود كه اگر فرودگاه مشكل داشته باشد باید سالیانه شاهد حوادث عدیده‌ای باشیم.

همچنین در این میان سرپرست سازمان هواپیمایی كشوری مجوز پرواز شركت هواپیمایی آریا را كه هواپیمای آن روز گذشته در فرودگاه بین‌المللی هاشمی‌نژاد مشهد دچار سانحه شده بود، لغو كرد.

آیا با لغو مجوز یك شركت هواپیمایی ایمنی در پروازها برقرار و مشكلات رفع می‌گردد؟! آیا با توجه به اینكه در خرید هواپیمای نو و تامین قطعات یدكی با مشكلات عدیده مواجه هستیم ایرلاین‌ها نیازمند نظارت بیشتر و دقیق‌تری نیستند؟