سوال اين است که آيا طول کشيدن پيش از حد اين طرح و فراخوان برای هنرمندان اصفهانی و ... و پوشش بزرگ خبری که به اين طرح داده شد ،يک مانور تبليغاتی از پيش طراحی شده برای شهرداری تهران و به ويژه شخص شهردار نيست ؟
 
برج آزادی را در تهران کمتر کسی است که ندیده باشد . برجی سفید رنگ در آستانه ورودی غربی تهران که تا قبل از برج میلاد نماد تهران بود . چه عکس های یادگاری که افرادی که برای بار اول به تهران آمده بودند کنارش گرفتند و در آلبوم ها یادگار سفر شد.

تقریباً چهل سال از عمر این بنای تاریخی می گذرد . چهل سازی که اتفاق های بزرگی در محدوده این برج اتفاق افتاد و راهپیمایی و تظاهرات سرنوشت این برج را با انقلاب رقم زد . هنوز هم که هنوز است وقتی قدیمی تر ها به این برج نگاه می کنند انگار تجسم باقی مانده از آن دوران را می بینند . اما برای ما نسل سومی ها برج آزادی به راهپیمایی های 22 بهمن و ترمینال آزادی ختم می شود و بس...

و اما...چند وقت پیش بود که کارشناسان شهرداری به این نتیجه رسیدند که برج آزادی پس از چهل سال که از زمان ساختش می گذرد ،نیاز به شست و شو دارد . این اقدام اگر چه قابل تقدیر است اما جای بسیاری از تاملات را هم دارد

زمان در نظر گرفته شده برای این کار حدود دو ماه و نیم تخمین زده شده است . این در حالی است که هر عقل سلیمی می داند که شست و شوی برج آزادی هر چه در هم که با دقت انجام شود  حداکثر با تمام اتلاف وقت ها به یک ماه زمان نیاز دارد . به نظر می رسد یا کارشناسان میراث فرهنگی و شهرداری قصد دارند که برج آزادی را چنان بسابند تا به این زودی ها هوس کثیف شدن نکند و یا به غیر از شستن برج آزادی اهداف دیگری دارند .

از سوی دیگر آغاز عملیات شست و شو با چنان مانور خبری شروع شد که انگار قرار است آپولو را دوباره به هوا بفرستند . دعوت از رسانه ها برای شرکت در این مراسم و پوشش خبری هم یک طرف دیگر مانورهای تبلیغاتی شهرداری بود که البته خبرنگاران و عکاسان زیادی را به پای برج آزادی کشاند!

داستان هزینه اولیه 400 میلیونی شست و شوی برج آزادی هم از اینجا آغاز شد که مسئولان شهرداری تصمیم گرفتند برج آزادی را با آخرین متد روز دنیا بشویند بنابر این تمامی تجهیزات ، مواد و مصالح اجرای این طرح را از خارج از کشور وارد کردند تا خدایی ناکرده با مواد و تجهیزات ایرانی آسیبی به برج نرسد!

همچنین شهرداری به شویندگان تاکید کرد که در هنگام شست و شو به هیچ عنوان از داربست استفاده نکنند چون نمای برج برای مدتی به هم می ریزد ! بنابراین تیم کارشناسان شست و شوی معلق را پیشنهاد دادند.

اما از آنجایی مسئولان نتوانستند کارگر کاربلد معلق پیدا کنند تصویب شد که تعدادی کارگر برای فراگیری فنون شست و شوی معلق به خارج اعزام شوند تا آخرین فنون مربوط به این امر را درشست و شوی هر جسم بلند و کوتاهی بیاموزند و سپس بازگشته و برج آزادی را بشویند .

حال سوال این جا است که برای مردم تهران بد نمایی موقت برج آزادی مهم بود یا هزینه های اضافی که بر دوش بیت المال تحمیل شد؟

سوال بعدی این است که آیا طول کشیدن پیش از حد این طرح و فراخوان برای هنرمندان اصفهانی و ... و پوشش بزرگ خبری که به این طرح داده شد ،یک مانور تبلیغاتی از پیش طراحی شده برای شهرداری تهران و به ویژه شخص شهردار نیست ؟

تجربه نشان داده که شهردار تهران بسیار به این موضوع علاقه مند است که بنیان گذار کارهایی باشد که تا به حال به عقل هیچ جنبنده ای نرسیده است تا شاید از این رهگذر در تاریخ نامی به نیکی! از خود به یادگار بگذارد .

البته صرف شست و شوی برج آزادی فی نفسه کار بدی نیست بلکه هزینه های تجملی اضافی که بی هیچ دلیل منطقی به این پروژه تحمیل شد جای سوال و جواب دارد .

شهرداری تهران این روزها سخت در تلاش است تا با صرف میلیون ها تومان از پول بیت المال زنگار خاطرات تاریخی چند دهه گذشته رااز چهره برج آزادی بزدایند تا برج آزادی هم ،به روز شود و کسی هم نیست که بپرسد پروژه های شهرداری را چه کسی تعریف می کند و از همه مهمتر چه کسی بر روند اجرایی پروژه های شهرداری و برآورد هزینه های آن نظارت دارد ؟

 

 
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:bornanews.com