آسایشگاه سالمندان ؛ ملالی نیست جز دوری فرزندان!!!

می خواهیم چند برگی از دفتر زندگی سالمندان مركز امام رضا (ع) بیرجند را ورق بزنیم.

همه ما روزی پیر می شویم

4 فرزند دارد و 2 سال است كه در خانه سالمندان به سر می برد.

سنش 80 سال به بالا ست، همسر یكی از پسرانش كه برای عیادت او آمده می گوید: دو پسرش بر اثر سكته از دنیا رفته اند و دو پسر دیگرش به علت بیماری و داشتن فرزند معلول قادر به مراقبت از پدر پیرشان نیستند.

وی ادامه می دهد: همه فرزندان، پدر و مادر پیرشان را دوست دارند ولی بیماری و فراموشی باعث می شود تا برای مراقبت بیشتر، آن ها را به خانه سالمندان بیاورند.

او می افزاید: به محض باز بودن در منزل پدر از منزل خارج می شد و راهش را گم می كرد همچنین به علت بی اختیاری در ادرار، شرایط نگهداری او در منزل سخت تر شد بنابراین تصمیم گرفتیم او را به خانه سالمندان بسپاریم.

وی از فراموشی پدر شوهرش گفت و این كه گاهی فرزندانش را نیز به یاد نمی آورد ولی جالب این جاست كه خاطرات دوران جوانی را بازگو می كند و با خودش شعرهایی مربوط به آن وقت ها می خواند.

او می گوید: گذر عمر و پیری پیش روی همه ماست بنابراین تا می توانیم به او محبت می كنیم زیرا ما نیز روزگاری تنها و چشم به دست فرزندانمان خواهیم شد.

سال ها از فوت برخی از سالمندان این مركز كه همگی شان مرد بودند می گذرد و چون بعضی از آن ها فرزندی ندارند خود را با شرایط این مكان هماهنگ كرده اند آن هایی كه فرزند دارند هم هفته ای یك بار یا دو هفته ای یك بار وقتی برای ملاقات می آیند، دلشان برای ساعتی خوش می شود و...

از مسئول فنی مركز سالمندان امام رضا (ع) در خصوص دلتنگی سالمندان پرسیدم و او گفت: در اوایل ورود به مركز سالمندان ممكن است بعضی از آن ها بی قراری كنند ولی به زودی آرام و قرار می گیرند چرا كه تمامی خدمات لازم و مربوط به آن ها داده می شود.

فرزندان نیز هر هفته به آنان سر می زنند، گاهی هم پدرشان را یك شب به خانه می برند و اگر به چیزی نیاز داشته باشند برایشان فراهم می كنند.

وی می افزاید: بعضی از سالمندان این مركز كه صدایی برای آواز خواندن دارند، با هم و به صورت دسته جمعی شعر و آواز می خوانند و ساعت ها با لحن خوش اشعار قدیمی كه به یاد می آورند را می خوانند.

وی در خصوص فراموشی سالمندان می گوید: این مركز 9 سالمند دارد كه 4 نفرشان بر اثر آلزایمر حتی فرزندانشان را به یاد نمی آورند.

شغل چند نفر از آن ها كشاورزی بوده است مرتب از زمان جوانی شان كه در زمین كار می كردند می گویند و هنوز فكر می كنند باید سر كار بروند.

گاهی نیز سراغ پدر و مادر را می گیرند و در گذشته به سر می برند.

به گفته وی یكی از سالمندان همیشه نیمی از غذایش را در بشقاب برای همسرش می گذارد و چشم انتظار اوست.

از سالمندان در خصوص رضایت از فرزندان پرسیدم، همه آن ها با حالات مختلف گفتند چه می شود كرد و رضایت خدا را اذعان داشتند ولی یكی از سالمندان كه بیشتر از دیگران دوست داشت با او مصاحبه داشته باشیم، گفت: همه عمر كشاورزی كرده ام، خرج چند سر عائله و همسر را تهیه می كرده ام ولی الان كه به یك لقمه نان محتاجم به این جا آورده اند و اگر می توانستم الان نیز بیل برمی داشتم و كار می كردم.

او دست های پینه بسته اش را به من نشان می دهد و می گوید: هنوز هم قادر به انجام كار هستم!!

مسئول فنی مركز در خصوص یكی از سالمندان می گوید: بیشتر خاطرات او از جوانی است زمانی كه در روستا كار می كرده و زندگی خوبی داشته است، 2 فرزند او در خارج از استان مشغول به كارند و دو فرزند دیگر به علت كنترل نكردن حركاتش او را به خانه سالمندان سپردند.

بیشتر سالمندانی كه در بین خانواده شان پرخاشگری دارند و به نوعی ناسازگارند در مراكز سالمندان آرام تر و این محیط را بهتر درك می كنند آنان در كنار دیگر سالمندان به هم علاقه مند می شوند و چون در بیشتر موارد شبیه به هم هستند همدیگر را بهتر درك می كنند.

وی در خصوص حافظه سالمندان نیز گفت: حافظه بیشتر آن ها كوتاه مدت است.

ولی با شنیدن صدای اذان بلافاصله اقدام به وضو گرفتن و نماز خواندن می كنند، بعضی ها كه آلزایمر دارند هر چند ركعت را كه به یاد دارند می خوانند ولی نمازشان ترك نمی شود.

مشغول صحبت كردن با مسئول فنی مركز بودم كه صدای صلوات و ا... اكبر را از پشت سرم شنیدم سرم را به عقب برگرداندم با كمال تعجب مشاهده كردم صدای اذانی كه من متوجه آن نشده بودم را یك سالمند درك كرد و وضو می گیرد.

این صحنه آن قدر در من تاثیر گذاشت كه ایستادم و تا آخر وضو گرفتنش را مشاهده كردم زیرا هر لحظه با سالمندان بودن به منزله معرفتی است از دفتركردگار.

قابل توجه بود كه سالمندان خیلی از اساسی ترین اعمال روزمره شان را فراموش كرده اند ولی نسبت به نماز خواندن این قدر دقیق بودند.

به گفته مسئول فنی مركز به مناسبت تمامی ایام مذهبی مانند محرم، وفات ائمه و معصومین (ع) برای آن ها مراسم گرفته می شود و آن ها به خوبی از آن استقبال می كنند.

وی در خصوص دوران سالمندی نیز گفت: در این دوران انسان یك بار دیگر كودك می شود به كوچك ترین حركتی یا صحبتی عكس العمل نشان می دهد، بسیار حساس و پرخاشگر می شود، احتیاج به مراقبت مالی ویژه دارد در حركاتش زیاد كنترل ندارد.

چه خوب است كه به مناسبت های مختلف مردم به خانه سالمندان سری بزنند زیرا آن ها محبت را به خوبی درك می كنند.

وی افزود: كار با سالمند و برای سالمند بسیار زیباست و برای من و همكارانم یك نوع عبادت است شاید هر روز وقت نكنم به پدرم سری بزنم ولی باید هر روز این سالمندان را ببینم.

خیلی وقت ها پیششان می نشینم و آن ها برایم از خاطرات گذشته شان می گویند ما به هم عادت كرده ایم.

وی در خصوص رژیم غذایی سالمندان نیز گفت: غذای سالمندان بر اثر دستور پزشك مركز و كارشناس بهداشت و تغذیه توسط یك آشپز در همین محل آماده می شود بنابر دستور كارشناس تغذیه رژیم غذایی سالمند باید بی نمك و كم روغن باشد.

روزانه 8 لیوان آب درقالب شیر، میوه فصل، چای، آب میوه یا میوه به آن ها داده می شود.

فیزیوتراپی و كاردرمانی نیز دو نوبت در هفته و گاهی به صورت موردی در نوبت های اضافی برایشان انجام می شود.

در این میان سالمندان در محیطی ساده و معنوی مشغول به خواندن نماز دسته جمعی شدند نمی دانم چه طور نماز خواندند ولی مطمئنم نماز بی غل و غش و خالصانه آن ها از نماز من سر تا پا گناه مقبول تر است.