با پيشرفت تكنولوژی و افزايش جمعيت، بازيافت صنعتی زباله‌ها به يكی از مهمترين چالشهای زيست محيطی و انسانی كشورها تبديل شده است.

 

به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از بی‌بی‌سی، آمار نشان می‌دهد كه 60 درصد زباله‌های خانگی بریتانیا قابل بازیافت یا تغییر كاربری است اما بزرگترین جامعه بریتانیایی در انگلیس تنها 7/17 درصد را مورد بازیافت قرار می‌دهد. در زیر مقایسه‌ای بین انگلیس و سایر كشورهای اروپایی و غیر اروپایی انجام شده است.

سوئیس
سوئیس تجهیزات بازیافت زباله خود را به درستی مورد تمجید قرار می‌دهد. شیشه و كاغذ نمونه‌ای از زباله‌هایی هستند كه به طور متوسط در سوئیس دور انداخته نمی شوند. در اكثر سوپرماركتها سطل‌های مجزایی برای بطری‌هایی با شیشه سبز و قهوه‌ای وجود دارد. هر شهر این كشور به طور ماهانه به جمع آوری رایگان زباله‌های كاغذی می‌پردازد كه تنها شامل روزنامه‌های قدیمی نمی‌شود و اكثر مردم همه اشیاء ساخته شد از مقوای نازك یا كاغذ را از پاكت غلات تا قبض‌های تلفن قدیمی را مورد بازیافت قرار می‌دهند.
در مورد زباله‌های سبز هر دو هفته یك بار همه‌ی گیاهان و روییدنیهای مربوط به باغچه یا باغ كه دیگر مورد استفاده نبوده بیرون گذاشته شده و جمع آوری می‌شود.
آلومینیوم و حلبی به مخازن محلی منتقل شده باطریها به سوپرماركتها بازگردانده می‌شوند و روغن‌های قدیمی یا سایر مواد شیمیایی در نقاط ویژه‌ای نگهداری می‌شود.
بطری‌های پلاستیكی رایج‌ترین محفظه نوشیدنی‌ها در سوئیس هستند كه 80 درصد آنها بازیافت می‌شوند كه بسیار بیشتر از میانگین اروپا با 20 تا 40 درصد است.
اما حفظ محیط زیست تنها عامل ایجاد چرخه بازیافت در سوئیس نیست و برای این كار انگیزه مالی زیادی نیز وجود دارد. بازیافت رایگان است اما در اكثر نقاط سوئیس دور انداختن زباله هزینه دارد و هر كیسه زباله داری برچسبی است كه هر برچسب دست كم یك یورو هزینه دارد.

آمریكا
در آمریكا تلاشها برای كاهش زباله‌های خانگی و تجاری تحت نظر آژانس محافظت از محیط زیست آمریكا (EPA) انجام می‌شود.
امروزه آمریكا 28 درصد زباله‌های خود را بازیافت می‌كند كه این میزان در 15 سال گذشته تقریباً 2 برابر شده است.
بازیافت انواع خاصی از زباله‌ها در این كشور افزایش بیشتری داشته است: 42 درصد كاغذها، 40درصد بطری‌های پلاستیكی نوشابه‌های غیرالكلی، 55 درصد قوطی‌های آلومینیومی نوشیدنیها، 57 درصد بسته بندی‌های استیل و 52 درصد سایر اشیا هم بازیافت می‌شوند. 20 سال پیش تنها یك برنامه جاده‌ای زباله در آمریكا وجود داشت. این میزان در سال 1998 به 9000 برنامه جاده‌ای و 12 هزار مركز بازیافت زباله رسید. در سال 1999 بازیافت و تغییر كاربری زباله‌ها مانع ورود 64 تن زباله به محل دفن یا مراكز سوزاندن زباله‌ها شد.
میزان بازیافت زباله‌ها در ایالات مختلف آمریكا متفاوت است. در آلاسكا، وایومینگ و مونتانا كمتر از 9 درصد زباله‌ها بازیافت می‌شود در حالی كه در نیویورك، ویرجینیا و 5 ایالات دیگر میزان بازیافت بیش از 40 درصد است.

دانمارك
در دانمارك این امر تحت تأثیر فلسفه یكی از سبزترین كشورهای دنیا قرار دارد. هم اكنن چند دهه است سیاست زیست محیطی دانمارك به زباله به عنوان یك منبع می‌نگرد.
در سال 2003 به طور میانگین هر دانماركی 559 كیلوگرم زباله داشته است كه از پلاستیك و كاغذ تا بطری و باطری متفاوت بوده است. حدود 10هزار دانماركی در تجارت جمع آوری زباله فعالیت می‌كنند كه حدود 1/0 درصد كل جمعیت این كشور را تشكیل می‌دهد. تلاش سخت برای دستیابی به دانماركی سبزتر باعث شده كه این كشور به ركوردی جالب دست یابد.
آمار دولتی نشان می‌دهد در سال 2003، 31 درصد زباله‌های خانگی بازیافت شده و 62 درصد سوزانده شده است. 6درصد باقیمانده نیز در زمین دفن شده است.
اگرچه میزان كل زباله‌های دانمارك به اندازه‌ای نیست تا این كشور به ایجاد مراكز بازیافت زباله بپردازد اما به ویژه زباله‌های پلاستیكی، زباله محصولات الكترونیكی باطریها و فلزات برای بازیافت به خارج این كشور فرستاده می‌شوند.
دولت همچنین در حال ترغیب صنایع به تولید محصولاتی است كه زباله‌های كمتری را از خود به جای می‌گذارند تا میزان تولید زباله كشورش را محدود كند.

آلمان
آلمانها خود را قهرمان محیط زیست جهان می‌دانند. البته شكی نیست كه این بحث برای آنها بسیار مهم است. جداسازی زباله‌های خانگی امری بسیار مهم برای مردم آلمان است.
در هر آپارتمان معمولاً 5 سطل برای 5 نوع زباله وجود دارد كه با رنگ‌های جداگانه مشخص شده‌اند. زرد برای بسته بندیها (مانند كارتون‌های قدیمی شیر)، آبی برای كاغذ و مقوای نازك، سطل‌های ویژه شیشه در سه قسمت شیشه های روشن، قهوه‌ای و سبز و یك سطل برای مواد غذایی و گیاهی و سرانجام یك سطل سیاه برای سایر زباله‌ها كه مناسب برای افرادی هم هست كه حوصله جداسازی زباله‌ها را ندارند. از لحاظ تئوری و قانونی همه آلمانیها ملزم به رساندن زباله‌های خاص مانند باطری و مواد شیمیایی به مراكز بازیافت هستند واگر كسی این كار را نكند مرتكب جرمی اداری شده كه البته در عمل به ندرت در این مورد پیگیرد قانونی رخ می‌دهد.
بر اساس نظرسنجیها حدود 90درصد آلمانیها باعلاقه شخصی به جداسازی زباله‌ها می‌پردازند.

یونان
بر اساس آمار جامعه بازیافت زیست محیطی یونان این كشور هرساله با تولید زباله‌ای برابر یك میلیارد بطری پلاستیكی آب، 1 میلیارد بطری نوشیدنی‌های غیرالكلی و یك میلیارد محفظه پلاستیكی شوینده‌ها روبه‌روست.
حدود یك پنجم زباله‌های تولید شده این كشور پلاستیك است كه تنها یك درصد آن بازیافت می‌شود. به گفته مقامات این سازمان یونان در بحث بازیافت زباله حدود 15 سال عقب تر از سایر كشورهای اتحادیه است.
سیستم جداسازی زباله برای یونانیها مهم نبوده و دولت سعی دارد تا سال آینده خود را به استانداردهای اروپایی برساند.
در نتیجه این روند آتن پایتخت این كشور در حال حاضر با بحران مدیریت زباله به دلیل نبود روش های جایگزین روبه روست. این درحالی است كه آتن بزرگترین مركز بازیافت زباله در اروپا را در كنار محل دفن زباله‌های این شهر داراست كه ساخت آن 75 میلیون یورو هزینه برده است اما به همان شكل رها شده و فعالیتی ندارد.

ایتالیا
قوانین زباله در ایتالیا از منطقه‌ای به منطقه دیگر بسیار متفاوت است. در همین ماه قوانین زباله در رم سخت‌تر شده و بر اساس آن افرادی كه تا فاصله 500 متری خانه خود دارای سطل بازیافت هستند و زباله‌های خود را جدا نكنند تا 619 یورو جریمه خواهند شد.
ساكنان رم معتقدند كه معمولاً یافتن سطل زباله در این شهر سخت بوده و در صورت یافتن هم اغلب پر هستند. شورای شهر رم اخیراً خواستار ایجاد سطل‌های زباله جدید با رنگ‌های مختلف برای جداسازی زباله‌ها شده است.
سال گذشته كمیسیون اروپا اعلام كرد كه قصد دارد با ایتالیا به خاطر 28 مورد نقض قواعد زیست محیطی اتحادیه اروپا برخورد كند.

سنگال
بازیافت زباله در سنگال به صورت صنعتی انجام نمی‌شود اما بخشی از زندگی روزانه مردم سنگال است. در این كشور همه چیز بازیافت می‌شود. از كیسه‌های پلاستیكی تا كتاب تمرین مدارس، قوطی‌های غذا، بطری آب معدنی و حتی پوست میوه. گفته می‌شود پوست میوه برای استفاده در صنعت عطرهای ارزان جمع آوری می‌شود.
قوطی های رب گوجه به لیوان آب مردم مناطق روستایی تبدیل شده و در خیابانها نیز مورد استفاده متكدیان قرار می‌گیرد. از روزنامه‌ها و اسناد اداری قدیمی برای پیچیدن نان، میوه و بادام استفاده می‌شود.
از كیسه های پلاستیكی برای ساخت كفش استفاده شده و عده‌ای از مردم با هوش این كشور به جمع آوری زباله‌های فلزی برای ارسال آنها به كارخانه‌های اروپایی می‌پردازند.
شركت زباله‌های "آلسیون" سوئیس قراردادی را به ارزش 9 میلیون دلار با دولت سنگال منعقد كرده تا زباله‌های داكار پایتخت این كشور را جمع آوری كند.