فرزاد سليمی- مخترع اتاق امن- در پاسخ به گزارش «اتاق امن با جوسازی و ايده يی خام تخريب نمی شود» روزنامه ايران، جوابيه يی به آن روزنامه ارسال کرد.
   
اعتماد نوشت:
از آنجا که به گفته سلیمی روزنامه دولتی ایران از درج جوابیه خودداری کرده است روزنامه «اعتماد» پاسخ این مخترع را چاپ می کند که آن را در پی می خوانید؛

1- آقای مظلوم و محرابیان در گزارش مذکور گفته اند که هیچ گونه منفعتی از این طرح کسب ننموده اند و نیت خداپسندانه داشته اند،

ج- اگر اینچنین است، پس آن همه حضور در سمینارهای اروپایی و آسیایی و مطرح نمودن نام خود به عنوان مخترع اتاق امن در جهان و ایران و برخورداری از امتیازات علمی آن و چاپ کتاب اتاق امن چه معنایی دارد و چرا در تبلیغات گسترده رسانه یی، در کنار نام و تصویر خود هیچ ذکری از نام بنده به عنوان مخترع اصلی نکردند،؟ (اگرچه این طرح به منزله نوزادی است که در چند سال آینده اهمیت آن آشکار خواهد شد) و از سوی دیگر، آن همه توهین و تحقیر کتبی و حضوری نیز با نیت خداپسندانه بوده است،؟ و آیا ثبت طرحی که به گفته خودشان متعلق به شهرداری می باشد نیز جزء رفتارهای خداپسندانه آقایان است،

2- اکنون و در کمال تعجب، پس از گذشت پنج سال می بینم که آقایان اقرار به تشابه و یکی بودن طرح خود و طرح بنده می نمایند،

ج- اگر اینچنین است، چرا ایشان که خود را استاد دانشگاه می دانند، در طول این پنج سال دادرسی متوجه این تشابه و یکسانی بین دو طرح ساده نشده بودند و همواره منکر این تشابه بودند؟،

3- آقایان گفته اند که؛ این گونه نیست که آنها طرح بنده را به نام خود مطرح کرده باشند بلکه این دو طرح، به طور تصادفی و همزمان در سال 82 ارائه شده اند،

ج- اگر اینچنین باشد، پس چگونه قدیمی ترین سند مربوط به تاریخ اختراع اتاق امن توسط بنده «آبان 82» می باشد در حالی که قدیمی ترین سند مربوط به آقایان «مهر 83» است. (که این اسناد در پرونده دادگاه موجود می باشد)

4- آقایان گفته اند که طرح اتاق امن جدید نیست بلکه سال ها قبل و در جنگ جهانی دوم اختراع شده است نه در چند سال اخیر،

ج- اگر اینچنین است، پس چرا جهت رعایت امانتداری و احترام به حقوق یک مخترع خارجی، هیچ گونه اشاره یی به این مطلب مهم در کتاب اتاق امن و گزارشات خود ننموده اند و همچنین از همه بدتر آنکه طرح را به عنوان یک اختراع جدید، به نام خود به ثبت رسانیدند،؟ (اگرچه عنوان نمودن این مطالب نیز برای فرار از مخمصه و عذر بدتر از گناه است و کارشناسان خبره دادگاه نیز هیچ گونه تشابه و ارتباطی بین این دو طرح ندیدند و این ادعا را مردود اعلام داشتند،)

5- آقایان عنوان داشتند که؛ طرح اتاق امن اکنون به منزله یک طرح ملی و موفق می تواند تحولی عظیم را در عرصه مقاوم سازی ایجاد نماید و همچنین قول تجهیز کل بافت های فرسوده تهران به اتاق امن را در سال های 84 الی 87 داده بودید،

ج- اگر اینچنین است، پس چرا از تاریخ طرح دعوی توسط بنده در دادگاه تاکنون، طرح اتاق امن را به طور کامل رها کرده و دیگر هیچ سخن و اقدامی در اجرایی شدن آن به عمل نیاوردند،؟ آیا دلیل آن این نیست که با طرح دعوی در دادگاه توسط بنده، آقایان از مالکیت کذایی اتاق امن ناامید شدند و آن را رها نمودند،

در پایان، همه ما شاهد حرکات و مصاحبه های مکرر آقایان و مسوولان در حمایت از آقایان بودیم که حتی مجبور به ارائه اخبار ضد و نقیض نیز شدند، به هر صورت می بینیم که در مقابل بنده که یک مخترع ساده می باشم، به جای تشویق و حمایت، با صف طویلی از مقامات در مقابل خود روبه رو می باشم. به طور کلی بنده این ماجرا را به این داستان تشبیه می نمایم؛ کارمند ساده یی، کودکش را به کودکستانی تحویل می دهد تا ساعاتی بعد برای تحویل گرفتنش بیاید، مسوولان آن کودکستان که زن و شوهر بی فرزندی بودند دلباخته این کودک شده و او را مخفیانه تصاحب می نمایند و به والدین او نیز می گویند که کودک شان گم شده است و به واسطه بودجه و امکانات آن کودکستان غیرشخصی و بدون هیچ گونه توجه اخلاقی و عاطفی به ناراحتی های والدین نگونبخت اقدام به رشد و پرورش آن کودک می نمایند و پس از چند سال که آن کودک تبدیل به جوانی موفق شده بود، والدین واقعی او شناخته می شوند، در این شرایط آن والدین کذایی به جای ابراز شرمندگی و ندامت، دائماً طلبکارانه و معترضانه خطاب به والدین واقعی می گویند که؛ «آن زمان که کودکت را به ما تحویل دادی او فقط یک کودک بی سواد بود و اکنون او یک جوان موفق است و تو به جای تشکر از ما، نسبت به ما معترض هستی،،؟ و حتی با گستاخی تقاضای سهم نیز می نمایند،»

با احترام - سلیمی
 
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:etemaad.ir