یکی از رهبران گروه اخوان المسلمین مصر با اشاره به این که مردم کشورش از پدیده شکنجه در رنج هستند، اعلام کرد که از سال 1993 تاکنون بیش از 750 نفر براثر شکنجه کشته شده اند.
مردم مصر این روزها در سخت ترین شرایط به سر میبرند. حکومت مبارک با اتخاذ تدابیر امنیتی، مردم و گروههای معترض را تحت شدیدترین فشارها قرار میدهد.
جوانان مصری که با سیاستهای دولت حسنی مبارک مخالف هستند با کوچکترین اعتراض سر از زندانهای مخوف مصر در میآورند.
بازجویان حکومتی مصر در جریان بازجویی هیچ محدودیتی ندارند و از انواع روشهای شکنجه جسمی و روحی علیه بازداشت شدگان استفاده میکنند.
گاهی این شکنجهها به حدی میرسد که متهمین در زیر ضربات بازجویان و بر اثر آسیبهای وارده در زندان جان خود را از دست میدهند.
«جمال تاج الدین» از رهبران اخوان المسلمین و دبیر کل کمیته آزادی های کانون وکلای مصر در گفت وگو با شبکه خبری العالم گفت: اخیرا جوان مصری به نام «خالد سعید» زیر شکنجه نیروهای امنیتی جان سپرد و شاهد این امر احضار دو تن از بازجویان پرونده وی به دادستانی است.
پیش از این نیز مواردی از خشونت بیرویه و حد ماموران مبارک در مصر گزارش شده بود. یکی از این نمونههای معروف، شهادت «یوسف ابوزهری» برادر «سامی ابوزهری» از رهبران جنبش حماس بود.
شیخ «درویش الغرابلی» از مسوولان جنبش جهاد اسلامی فلسطین که به مدت 51 روز در مصر زندانی بوده است، گفت: آنچه که ما در زندان های مصر مشاهده کردیم ، نشان می دهد که «یوسف ابوزهری» بر اثر شکنجه توسط شوک الکتریکی در زندان های مصر به شهادت رسیده است، زیرا خود ما هم چنین شکنجه هایی را در زندان تجربه کرده ایم.
اینکه چرا حکومت مصر با ایجاد محدودیتهای شدید علیه جبهه مقاومت در راستای تامین منافع رژِیم صهیونیستی حرکت میکند؟ سوالی است که باید پاسخ آن را در جایگاه متزلزل مبارک جست.
در طول تاریخ حکومتهایی که جایگاه مردمی خود را از دست می دهند به منظور حفظ خود و جبران خلاهای ایجاد شده به سوی قدرتهای خارجی دست دراز میکنند. وضعیت کنونی حکومت مصر و مبارک را میتوان تا حدی با حکومت ایران و محمد رضا پهلوی در نیمه دوم دهه 1970 تشبیه کرد.
سیاستهای امنیتی و جو پلیسی مصر تنها به گروهای اسلامی محدود نشده و این اعمال به کل حکومت مصر تسری یافته است.
محسن بهسنی از فعالان حقوقی مصر می گوید: «سیاست شکنجه در سازمان های امنیتی و پلیس مصر عادی شده است به گونه ای که در دانشکده های پلیس روش های شکنجه به دانشجویان تدریس می شود.»
چندی پیش نیز انتشار فیلم مستندی با عنوان «با هم تا مصری بدون شکنجه» موجی از نفرت و اعتراض را علیه دولت این کشور به دنبال داشت.
این فیلم با صحنه ای از حمله 20 تن از نیروهای امنیتی دولت حسنی مبارک به یک خبرنگار و پرتاب وی از پله های شورای دولت و سپس شکسته شدن پای او آغاز می شود.
در ادامه این فیلم همچنین صحنه هایی از هجوم نیروهای امنیتی به اعضای اخوان المسلمین و پرتاب «فارس برکات» از طبقه چهارم به خیابان به دست یک افسر امنیتی نمایش داده می شود.
استفاده از خشونت توسط نیروهای حکومت مصر تنها به مسائل مربوط به حکومت و امنیت خلاصه نمیشود و پلیس و نیروهای امنیتی این کشور که به استفاده و اعمال خشونت خو گرفتهاند با بهانههای واهی و شخصی دست به خشونت علیه مردم میزنند.
چند روز قبل نیز خبر پرتاب یک جوان مصری از طبقه سوم یک ساختمان توسط پلیس این کشور واکنش محافل مختلف را در پی داشت.
مرکز حمایت از قربانیان خشونت و شکنجه در مصر موسوم به «ندیم» اعلام کرد «محمد صلاح» جوان مصری که راننده تاکسیهای موسوم به «توک توک» است، پس از رساندن 2 تن از نیروهای پلیس، توسط این 2 نفر که از پرداخت کرایه به او خودداری کردند، بازداشت شد. این افراد پس از ضرب و شتم و شکنجه این جوان مصری در اتاق رئیس بازپرسی، او را از طبقه سوم به پایین پرت کردند.
حکومت کنونی مصر را میتوان مصداق یک حکومت دیکتاتوری دانست. مبارک که با علم به اینکه در میان مردم این کشور جایگاهی ندارد، سعی میکند با اعمال خشونت و ایجاد جو امنیتی از یک سو و حرکت در جهت تامین منافع غرب به خصوص رژیم صهیونیستی پایههای سست و پوسیده حکومت خود را قوام ببخشد.
اما سیر وقایع مصر و گسترش اعتراضات فراگیر در این کشور نشان میدهد که مبارک در ادامه راه سختی را در پیش دارد و توسل به قدرتها خارجی و سیاستهای سرکوبگرانه داخلی دردی از وی دوا نخواهد کرد.
مردم مصر این روزها در سخت ترین شرایط به سر میبرند. حکومت مبارک با اتخاذ تدابیر امنیتی، مردم و گروههای معترض را تحت شدیدترین فشارها قرار میدهد.
جوانان مصری که با سیاستهای دولت حسنی مبارک مخالف هستند با کوچکترین اعتراض سر از زندانهای مخوف مصر در میآورند.
بازجویان حکومتی مصر در جریان بازجویی هیچ محدودیتی ندارند و از انواع روشهای شکنجه جسمی و روحی علیه بازداشت شدگان استفاده میکنند.
گاهی این شکنجهها به حدی میرسد که متهمین در زیر ضربات بازجویان و بر اثر آسیبهای وارده در زندان جان خود را از دست میدهند.
«جمال تاج الدین» از رهبران اخوان المسلمین و دبیر کل کمیته آزادی های کانون وکلای مصر در گفت وگو با شبکه خبری العالم گفت: اخیرا جوان مصری به نام «خالد سعید» زیر شکنجه نیروهای امنیتی جان سپرد و شاهد این امر احضار دو تن از بازجویان پرونده وی به دادستانی است.
پیش از این نیز مواردی از خشونت بیرویه و حد ماموران مبارک در مصر گزارش شده بود. یکی از این نمونههای معروف، شهادت «یوسف ابوزهری» برادر «سامی ابوزهری» از رهبران جنبش حماس بود.
شیخ «درویش الغرابلی» از مسوولان جنبش جهاد اسلامی فلسطین که به مدت 51 روز در مصر زندانی بوده است، گفت: آنچه که ما در زندان های مصر مشاهده کردیم ، نشان می دهد که «یوسف ابوزهری» بر اثر شکنجه توسط شوک الکتریکی در زندان های مصر به شهادت رسیده است، زیرا خود ما هم چنین شکنجه هایی را در زندان تجربه کرده ایم.
اینکه چرا حکومت مصر با ایجاد محدودیتهای شدید علیه جبهه مقاومت در راستای تامین منافع رژِیم صهیونیستی حرکت میکند؟ سوالی است که باید پاسخ آن را در جایگاه متزلزل مبارک جست.
در طول تاریخ حکومتهایی که جایگاه مردمی خود را از دست می دهند به منظور حفظ خود و جبران خلاهای ایجاد شده به سوی قدرتهای خارجی دست دراز میکنند. وضعیت کنونی حکومت مصر و مبارک را میتوان تا حدی با حکومت ایران و محمد رضا پهلوی در نیمه دوم دهه 1970 تشبیه کرد.
سیاستهای امنیتی و جو پلیسی مصر تنها به گروهای اسلامی محدود نشده و این اعمال به کل حکومت مصر تسری یافته است.
محسن بهسنی از فعالان حقوقی مصر می گوید: «سیاست شکنجه در سازمان های امنیتی و پلیس مصر عادی شده است به گونه ای که در دانشکده های پلیس روش های شکنجه به دانشجویان تدریس می شود.»
چندی پیش نیز انتشار فیلم مستندی با عنوان «با هم تا مصری بدون شکنجه» موجی از نفرت و اعتراض را علیه دولت این کشور به دنبال داشت.
این فیلم با صحنه ای از حمله 20 تن از نیروهای امنیتی دولت حسنی مبارک به یک خبرنگار و پرتاب وی از پله های شورای دولت و سپس شکسته شدن پای او آغاز می شود.
در ادامه این فیلم همچنین صحنه هایی از هجوم نیروهای امنیتی به اعضای اخوان المسلمین و پرتاب «فارس برکات» از طبقه چهارم به خیابان به دست یک افسر امنیتی نمایش داده می شود.
استفاده از خشونت توسط نیروهای حکومت مصر تنها به مسائل مربوط به حکومت و امنیت خلاصه نمیشود و پلیس و نیروهای امنیتی این کشور که به استفاده و اعمال خشونت خو گرفتهاند با بهانههای واهی و شخصی دست به خشونت علیه مردم میزنند.
چند روز قبل نیز خبر پرتاب یک جوان مصری از طبقه سوم یک ساختمان توسط پلیس این کشور واکنش محافل مختلف را در پی داشت.
مرکز حمایت از قربانیان خشونت و شکنجه در مصر موسوم به «ندیم» اعلام کرد «محمد صلاح» جوان مصری که راننده تاکسیهای موسوم به «توک توک» است، پس از رساندن 2 تن از نیروهای پلیس، توسط این 2 نفر که از پرداخت کرایه به او خودداری کردند، بازداشت شد. این افراد پس از ضرب و شتم و شکنجه این جوان مصری در اتاق رئیس بازپرسی، او را از طبقه سوم به پایین پرت کردند.
حکومت کنونی مصر را میتوان مصداق یک حکومت دیکتاتوری دانست. مبارک که با علم به اینکه در میان مردم این کشور جایگاهی ندارد، سعی میکند با اعمال خشونت و ایجاد جو امنیتی از یک سو و حرکت در جهت تامین منافع غرب به خصوص رژیم صهیونیستی پایههای سست و پوسیده حکومت خود را قوام ببخشد.
اما سیر وقایع مصر و گسترش اعتراضات فراگیر در این کشور نشان میدهد که مبارک در ادامه راه سختی را در پیش دارد و توسل به قدرتها خارجی و سیاستهای سرکوبگرانه داخلی دردی از وی دوا نخواهد کرد.
گردآوری: گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:dayna.ir
