شبکه اجتماعی
فیلم به نحوی است که تمامی منتقدان زبان به تحسین آن گشوده و متوسط امتیازی که به آن داده‌اند، امتیاز «عالی» است. این می‌تواند یک اتفاق خوب برای سینمایی باشد که....
 
 مروری بر «شبکه اجتماعی» تازه‌ترین فیلم دیوید فینچر 
«شبکه اجتماعی»
می‌تواند یک اتفاق خوب برای سینمایی باشد که کل سال جاری میلادی را با تریلر نسبتا خوش‌ساخت «جزیره شاتر» و البته درام کاملا پیچیده «اکتساب/سرآغاز» گذرانده بود.

«دیوید فینچر»
کارگردان صاحب سبک سینما یک بار دیگر نشان داد که یکی از نخبه‌های حیطه خود محسوب می‌شود. او که پس از اکران موفقیت‌آمیز «مورد عجیب بنجامین باتن» فیلم دیگری را کارگردانی نکرده بود به تازگی با درامی زندگینامه‌‌گونه با عنوان «شبکه اجتماعی» به سینماها بازگشته است. فیلمی که با مهارتی قابل تحسین، داستان شکل‌گیری یکی از سایت‌های اینترنتی یعنی فیس‌بوک را به‌تصویر می‌کشد.
فیلم به نحوی است که تمامی منتقدان زبان به تحسین آن گشوده و متوسط امتیازی که به آن داده‌اند، امتیاز "عالی" است. این می‌تواند یک اتفاق خوب برای سینمایی باشد که کل سال جاری میلادی را با تریلر نسبتا خوش‌ساخت «جزیره شاتر» و البته درام کاملا پیچیده «اکتساب/سرآغاز» گذرانده بود.
فیلم جدید دیوید فینچر داستان بنیانگذاران شبکه اینترنتی «فیس بوک» را با مهارتی درخور توجه به تصویر می‌کشد.
 
یک شب پاییزی در سال 2003 «مارک زاکِربرگ» که یکی از دانشجویان دانشگاه هاروارد و البته یک برنامه‌نویس موفق کامپیوتر است، در برابر رایانه شخصی خویش نشسته و به این موضوع می‌اندیشد که آیا ممکن است با ترکیب تکنیک‌های مختلف برنامه‌نویسی و استفاده از روش بلاگ‌نویسی، بتوان سایتی را طراحی کرد که به مانند یک تالار بزرگ گفتمان عمل کند! دیری نمی‌گذرد که این سایت طراحی شده و پس از گذشت شش سال نزدیک به 500 میلیون نفر به عضویت آن درمی‌آیند.
این چنین است که مارک به جوان‌ترین میلیونر تاریخ تبدیل می‌شود اما ایده خوبی که توسط مارک خلق شده و به مرحله اجرا رسیده، مجموعه‌ای از پیچیدگی‌های حقوقی و شخصی مختص به خود را هم ایجاد می‌کند چراکه افراد مختلف و از جمله نزدیکترین دوستان مارک به نام «ادواردو ساورین»، «شین پارکر» که بنیانگذار وبسایت «نَپستِر» است و دوقلوهای «وینکلووس» که دانشجوی هاروارد هستند، ادعا دارند که ایده اصلی طراحی فیس‌بوک متعلق به آنها بوده و مارک زاکربرگ ایده اولیه را از آنها دزدیده است. اینجاست که معایب خلق فیس‌بوک یک‌به‌یک رخ می‌نماید.
اصلی‌ترین ویژگی «شبکه اجتماعی» آن است که در طول فیلم شمایلی یک‌بعدی و تخت از شخصیت اصلی فیلم یعنی مارک زاکربرگ نمی‌بینیم. همان طور که برای روایت سرگذشت زندگی یک نویسنده، نمی‌توان بازیگری شبیه او پیدا کرده و تمام مدت فیلم را پر از نماهایی قرار داد که این بازیگر در حال نوشتن است. به همین دلیل برای روایت هماهنگ زندگی یک برنامه‌نویس کامپیوتری هم نمی‌بایست فقط او را در برابر کامپیوتر نشان داد آن هم در حالی که در حال سروکله زدن با دستورات مختلف زبان برنامه‌نویسی است.
برای روایت درست یک شخصیت حتی اگر این شخصیت کاملا معمولی باشد نیاز به آن است که به اندازه پرداختن به عادات رفتاری خوب یا بد این کاراکتر به تفصیل درباره تمامی ابعاد زندگی وی حرف زد؛ از نوع ارتباط برقرار کردن این شخصیت با آدم‌های اطرافش گرفته تا نوع سخن گفتن، غذاخوردن و حتی گستره مطالعاتی این شخصیت.
 
به نظر می‌رسد فیلم جدید «دیوید فینچر» که قرار بوده یک بیوگرافی تصویری از زندگی خالق فیس‌بوک باشد از این منظر اثری ممتاز است چراکه فینچر سعی نکرده به شخصیت اصلی فیلمش وجهه‌ای قهرمان‌گونه داده و او را متمایز کند از محیط اطرافش؛ بلکه فینچر در جهت عکس این قضیه حرکت کرده یعنی تا توانسته تاکیداتی داشته بر معمولی بودن این آدم و حتی ذکر برخی از نقاط ضعف او.
البته فینچر به حد کافی جلوه‌هایی از خلاقیت ذهنی این شخصیت را نیز به نمایش گذاشته اما به نظر می‌رسد باز هم آنچه بیش از هر چیز دیگر، مخاطبان را به خود جلب می‌کند نه تبحر فراوان مارک زاکربرگ در برنامه‌نویسی که ویژگی‌های رفتاری دیگری است که او دارد. مخاطب حتی پیش از دیدن فیلم هم می‌دانسته که مارک جوانی است با تبحر فراوان در برنامه‌نویسی اما به عنوان مثال این را نمی‌دانسته که این شخصیت در معاشرت با آدم‌های دوروبرش تا حدی مشکل دارد و شاید اصلا همین مشکلات شخصیتی است که در نهایت دردسرهای حقوقی فراوانی را هم برای وی رقم می‌زند.
 
در کنار روایتی دقیق از اوضاع روحی-جسمی خالق فیس بوک، فینچر و نویسنده‌اش «آرون سورکین» خیلی خوب توانسته‌اند به توصیفی روان از پدیده‌ای به نام فیس‌بوک برسند. توصیف دوجانبه «مارک زاکربرگ-فیس بوک» آن هم در قالب یک فیلم دوساعته کاری است که فقط از دیوید فینچر برمی‌آمده!
«جسی ایزنبرگ»، «اندرو گارفیلد»
و «جاستین تیمبرلیک» از جمله بازیگران اصلی فیلم بوده و جالب اینکه جسی ایزنبرگ و اندرو گارفیلد هنگام بازی در این فیلم به رفقایی صمیمی تبدیل شدند در حالی که در جریان داستانی مربوط به فیلم، این دو در قالب دو کاراکتر رقیب ایفای نقش می‌کنند. همچنین یکی از پسرعموهای ایزنبرگ هم یکی از کارمندان فیس بوک بوده و اتفاقا رده سازمانی وی هم بسیار نزدیک است به «مارک زاکربرگ»!
 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: inn.ir
 
مطالب پیشنهادی:
داستان تولد فیس بوک؛ نگاهی به فیلم «شبکه اجتماعی» دیوید فینچر
 گزارش تصویری: قسمت سوم فیلم هالیوودی گرگ و میش
 اولین عکس ها از بازی تام کروز در «ماموریت غیرممکن4»
عکس‌های فیلم «سالت» با بازی آنجلینا جولی
جدیدترین عکس‌های کارلا برونی در لوکیشن فیلم «نیمه شب در پاریس»