...آقای عباس كیارستمی در گفت‌وگو با روزنامه فرانسوی درباره فیلمبرداری پس از ماجرای زلزله، ژاپنی‌ها را تنها قومی دانستند كه می‌توانند در مقابل سونامی مقاومت كنند. این جمله او باعث شد من بیشتر به كشورم افتخار كنم. لازم به ذكر است به این نكته اشاره كنم كه فیلم‌هایی كه ایشان ساخته‌اند مورد علاقه بسیاری از ژاپنی‌ها قرار گرفته است. از صمیم قلب سلامتی، خوشبختی و سعادت برای آقای عباس كیارستمی آرزو دارم...
مینا اکبری: عصر روز 23 آذر ماه ساعت 7 شب در باغ سفارت ژاپن در كامرانیه تعدادی از مهم‌ترین هنرمندان و نویسندگان ایرانی گرد هم آمده بودند تا نشان افتخار «خورشید تابان، انوار زرین به همراه نقش گل» ممهور به مهر امپراتور ژاپن به عباس كیارستمی اهدا شود. كیارستمی می‌گوید امشب فقط دوستانم را دعوت كرده‌ام و عجیب اینكه در این جمع كوچك 30 نفره هیچ فیلمساز ایرانی از نسل او را نمی‌بینم.
اینجا- اقامتگاه سفیر كبیر ژاپن- همه‌چیز ایرانی است. همه‌چیز به جز چهره میزبانان. وقتی از سفیركبیر تا كارمندان و كسانی كه مسوول پذیرایی از میهمانان هستند، فارسی صحبت می‌كنند، آدم ناخودآگاه یاد نسخه دوبله فیلم‌های كوروساوا و اوزو به فارسی می‌افتد. مراسم به‌شدت رسمی است اما صمیمیت چه در حرف‌های سفیر و چه در حرف‌های كارگردان سرشناس ایرانی موج می‌زند. سفیر ژاپن كه در مدتی كوتاه فارسی را یاد گرفته از خاطره تلخ سونامی و جمله امیدوار‌كننده كیارستمی به یك روزنامه فرانسوی می‌گوید كه قوت قلب مردم كشورش شده است: «من مطمئنم فقط ژاپنی‌ها به خوبی از عهده سونامی برمی‌آیند.»
محمود دولت‌آبادی، احمد پوری، فرشید مثقالی، پرویز كلانتری، علیرضا سمیع‌آذر، نگار اسكندرفر، سیف‌الله صمدیان، فریار جواهریان، همایون ارشادی، پریوش گنجی، بهمن كیارستمی، فردین خلعتبری، شادمهر راستین، عادل یراقی... از جمله میهمانان این مراسم بودند.
منشی جوان سفارتخانه پشت تریبون می‌رود و به زبانی كه كمتر ایرانی‌ای با آن آشنا است، متن تقدیر از كیارستمی را می‌خواند. سكوت و لحن پایان كلامش به میهمانان می‌فهماند كه نوبت تشویق است. سكوت بعد از صدای كف زدن را صدای كیارستمی می‌شكند: «قطعا از من انتظار ندارید كه ترجمه كنم». چند ثانیه انتظار كوتاه میهمانان كافی است تا همان مرد جوان متن را به فارسی بخواند:
« نشان افتخار «خورشید تابان، انوار زرین به همراه نقش گل» دولت ژاپن از طرف امپراتور ژاپن به جناب آقای كیارستمی در تاریخ سوم نوامبر 2013 میلادی اهدا می‌شود. این نشان افتخار به پاس خدمات ارزشمند و مساعدت در ایجاد تبادلات فرهنگی و تفاهم متقابل بین ایران و ژاپن، ارتقای سطح فیلم در ژاپن و گسترش فرهنگ ژاپن در سراسر دنیا از جمله ایران از طریق فعالیت‌های هنری به كارگردان مشهور و چهره جهانی فیملسازی به عباس كیارستمی اعطا شده است.»
بعد از این بود كه سفیر ژاپن به عنوان نماینده صدوبیست‌وپنجمین امپراتور ژاپن «آكی هیتو» پشت تریبون رفت. او از فعالیت‌های كیارستمی در كشورش و تاثیر فرهنگی این حضور صحبت كرد و با پایانی كه بر سخنانش گذاشت، نشان داد كه این تاثیر به واقع دو طرفه بوده است. «هانه‌دا» با تبریك به كیارستمی صحبت‌هایش را این‌گونه شروع كرد:
«از صمیم قلب به جنابعالی این نشان افتخار را تبریك می‌گویم. همان‌طور كه شنیدید این نشان از‌طرف امپراتور ژاپن به دلیل نقش سازنده آقای كیارستمی در ارتقای هنر سینما اهدا شده است. درباره فعالیت‌های هنری و استعدادهای قابل در حوزه فیلم می‌توان به ساختن فیلم «آشنایی با آقای كوروساوا» كارگردان سرشناس ژاپنی و برگزاری كارگاه‌های متعدد توسط ایشان در ژاپن اشاره كرد. همچنین این كارگردان مطرح سینما در زمینه عكاسی با هنرمندان ژاپنی همكاری مثمرثمر داشته است و فیلم «مثل یك عاشق» كه تمامی بازیگران آن ژاپنی بوده‌اند در 11 مارس 2011 با وجود سختی‌های بسیار پس از زلزله بزرگ در ژاپن فیلمبرداری شد. به عنوان نماینده ژاپن از اینكه ایشان توانستند در آن شرایط سخت به كار در ژاپن ادامه دهند، سپاسگزارم.
آقای عباس كیارستمی در گفت‌وگو با روزنامه فرانسوی درباره فیلمبرداری پس از ماجرای زلزله، ژاپنی‌ها را تنها قومی دانستند كه می‌توانند در مقابل سونامی مقاومت كنند. این جمله او باعث شد من بیشتر به كشورم افتخار كنم. لازم به ذكر است به این نكته اشاره كنم كه فیلم‌هایی كه ایشان ساخته‌اند مورد علاقه بسیاری از ژاپنی‌ها قرار گرفته است. از صمیم قلب سلامتی، خوشبختی و سعادت برای آقای عباس كیارستمی آرزو دارم.
من به‌تازگی خواندن شعر فارسی را شروع كرده‌ام و بیتی از حافظ كه خیلی دوستش دارم را تقدیم شما میهمانان گرامی می‌كنم: بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم/فلك را سقف بشكافیم و طرح نو در‌اندازیم»
اغراق نیست اگر بگوییم كیارستمی در میان فیلمسازان جهان دوستان بیشتری دارد تا كشور خودش. دوستی او با «آكیرا كوروساوا» و علاقه‌اش به سینمای ژاپن از سویی و علاقه مردم ژاپن به فیلم و نگاه این كارگردان ایرانی ریشه‌های پیوندی است كه عصر شنبه مدالی شد و بر سینه كیارستمی نقش بست. شاید روحیه پركار و خلاق كیارستمی هم در این خویشاوندی هنری بی‌تاثیر نبوده باشد. كیارستمی درباره علاقه‌اش به این كشور پر رمز و راز شرقی می‌گوید:
«من باور نمی‌كردم ظرف مدت شش ماه آقای هانه‌دا بتواند به این خوبی فارسی یاد بگیرد و حرف بزند. آیا این دلیل كافی نیست برای بیشتر دوست داشتن یك ملتی كه اینقدر سختكوش‌اند و با مسوولیتی كه دارند، فكر می‌كنند باید زبان كشوری كه در آن زندگی می‌كنند را بفهمند و با آن حرف بزنند. من دلایل زیادی دارم كه چرا در كشور ژاپن فیلم ساختم و چرا ژاپن را دوست دارم و این اتفاق یك نمونه‌اش است. این جمله كه می‌گویم تعریف از خود نیست، من جایزه كم نگرفته‌ام ولی این جایزه با تمام آنها فرق دارد.»
آخرین حرف‌هایی كه عباس كیارستمی پشت تریبون می‌زند با لبخندهای میهمانان و گاه با صدای بلند خنده‌ها همراهی شد.
«اما چرا این جایزه برایم از همه جوایزی كه دریافت كرده‌ام، مهم‌تر است: نخستین دلیلش این است كه من همیشه در زمان دریافت جایزه از مجامع بین‌المللی تنها بودم و امروز برای نخستین بار یك جایزه مهم جهانی را در شرایطی می‌گیرم كه دوستانم كنارم هستند. به‌ویژه بهمن پسرم كه در اینجا حضور دارد و این نخستین بار است كه شاهد جایزه گرفتن من است. بلكه پدرش را باور كند. (خنده) . از همه شما كه در این شادی كنار من بودید سپاسگزارم. از سفیر كبیر ژاپن تشكر می‌كنم و یادی از سفیر كبیر پیشین ژاپن جناب آقای «كیم ایجی كمانو» كه دیگر در اینجا نیست، ضرورت دارد. ایشان یكی، دو سالی است كه از این سفارت رفته‌اند اما در آن دوران ارتباط بسیار خوبی با ما داشتند. در آخر فقط می‌توانم بگویم كه چه شب خوبی است امشب در كنار شما.»
در شمالی‌ترین منطقه تهران، در اقامتگاهی به غایت ایرانی-ژاپنی شب رو به پایان است و میهمانی در فضایی منحصر به آداب و غذاهای ژاپنی به آخر می‌رسد. جمع‌های كوچك در هر گوشه‌یی گرم صحبت هستند. عباس كیارستمی در كنار دوستانش طعم نخستین جایزه‌یی كه در كنار آنان گرفت را مزمزه می‌كند.
شب به پایان رسیده و كیارستمی سفرش را از كامرانیه با نشانی از امپراتور ژاپن به سمت خانه‌اش در چیذر آغاز می‌كند.
اینجا- اقامتگاه سفیر كبیر ژاپن- همه‌چیز ایرانی است. همه‌چیز به جز چهره میزبانان. وقتی از سفیركبیر تا كارمندان و كسانی كه مسوول پذیرایی از میهمانان هستند، فارسی صحبت می‌كنند، آدم ناخودآگاه یاد نسخه دوبله فیلم‌های كوروساوا و اوزو به فارسی می‌افتد. مراسم به‌شدت رسمی است اما صمیمیت چه در حرف‌های سفیر و چه در حرف‌های كارگردان سرشناس ایرانی موج می‌زند. سفیر ژاپن كه در مدتی كوتاه فارسی را یاد گرفته از خاطره تلخ سونامی و جمله امیدوار‌كننده كیارستمی به یك روزنامه فرانسوی می‌گوید كه قوت قلب مردم كشورش شده است: «من مطمئنم فقط ژاپنی‌ها به خوبی از عهده سونامی برمی‌آیند.»
محمود دولت‌آبادی، احمد پوری، فرشید مثقالی، پرویز كلانتری، علیرضا سمیع‌آذر، نگار اسكندرفر، سیف‌الله صمدیان، فریار جواهریان، همایون ارشادی، پریوش گنجی، بهمن كیارستمی، فردین خلعتبری، شادمهر راستین، عادل یراقی... از جمله میهمانان این مراسم بودند.
منشی جوان سفارتخانه پشت تریبون می‌رود و به زبانی كه كمتر ایرانی‌ای با آن آشنا است، متن تقدیر از كیارستمی را می‌خواند. سكوت و لحن پایان كلامش به میهمانان می‌فهماند كه نوبت تشویق است. سكوت بعد از صدای كف زدن را صدای كیارستمی می‌شكند: «قطعا از من انتظار ندارید كه ترجمه كنم». چند ثانیه انتظار كوتاه میهمانان كافی است تا همان مرد جوان متن را به فارسی بخواند:
« نشان افتخار «خورشید تابان، انوار زرین به همراه نقش گل» دولت ژاپن از طرف امپراتور ژاپن به جناب آقای كیارستمی در تاریخ سوم نوامبر 2013 میلادی اهدا می‌شود. این نشان افتخار به پاس خدمات ارزشمند و مساعدت در ایجاد تبادلات فرهنگی و تفاهم متقابل بین ایران و ژاپن، ارتقای سطح فیلم در ژاپن و گسترش فرهنگ ژاپن در سراسر دنیا از جمله ایران از طریق فعالیت‌های هنری به كارگردان مشهور و چهره جهانی فیملسازی به عباس كیارستمی اعطا شده است.»
بعد از این بود كه سفیر ژاپن به عنوان نماینده صدوبیست‌وپنجمین امپراتور ژاپن «آكی هیتو» پشت تریبون رفت. او از فعالیت‌های كیارستمی در كشورش و تاثیر فرهنگی این حضور صحبت كرد و با پایانی كه بر سخنانش گذاشت، نشان داد كه این تاثیر به واقع دو طرفه بوده است. «هانه‌دا» با تبریك به كیارستمی صحبت‌هایش را این‌گونه شروع كرد:
«از صمیم قلب به جنابعالی این نشان افتخار را تبریك می‌گویم. همان‌طور كه شنیدید این نشان از‌طرف امپراتور ژاپن به دلیل نقش سازنده آقای كیارستمی در ارتقای هنر سینما اهدا شده است. درباره فعالیت‌های هنری و استعدادهای قابل در حوزه فیلم می‌توان به ساختن فیلم «آشنایی با آقای كوروساوا» كارگردان سرشناس ژاپنی و برگزاری كارگاه‌های متعدد توسط ایشان در ژاپن اشاره كرد. همچنین این كارگردان مطرح سینما در زمینه عكاسی با هنرمندان ژاپنی همكاری مثمرثمر داشته است و فیلم «مثل یك عاشق» كه تمامی بازیگران آن ژاپنی بوده‌اند در 11 مارس 2011 با وجود سختی‌های بسیار پس از زلزله بزرگ در ژاپن فیلمبرداری شد. به عنوان نماینده ژاپن از اینكه ایشان توانستند در آن شرایط سخت به كار در ژاپن ادامه دهند، سپاسگزارم.
من به‌تازگی خواندن شعر فارسی را شروع كرده‌ام و بیتی از حافظ كه خیلی دوستش دارم را تقدیم شما میهمانان گرامی می‌كنم: بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم/فلك را سقف بشكافیم و طرح نو در‌اندازیم»
اغراق نیست اگر بگوییم كیارستمی در میان فیلمسازان جهان دوستان بیشتری دارد تا كشور خودش. دوستی او با «آكیرا كوروساوا» و علاقه‌اش به سینمای ژاپن از سویی و علاقه مردم ژاپن به فیلم و نگاه این كارگردان ایرانی ریشه‌های پیوندی است كه عصر شنبه مدالی شد و بر سینه كیارستمی نقش بست. شاید روحیه پركار و خلاق كیارستمی هم در این خویشاوندی هنری بی‌تاثیر نبوده باشد. كیارستمی درباره علاقه‌اش به این كشور پر رمز و راز شرقی می‌گوید:
«من باور نمی‌كردم ظرف مدت شش ماه آقای هانه‌دا بتواند به این خوبی فارسی یاد بگیرد و حرف بزند. آیا این دلیل كافی نیست برای بیشتر دوست داشتن یك ملتی كه اینقدر سختكوش‌اند و با مسوولیتی كه دارند، فكر می‌كنند باید زبان كشوری كه در آن زندگی می‌كنند را بفهمند و با آن حرف بزنند. من دلایل زیادی دارم كه چرا در كشور ژاپن فیلم ساختم و چرا ژاپن را دوست دارم و این اتفاق یك نمونه‌اش است. این جمله كه می‌گویم تعریف از خود نیست، من جایزه كم نگرفته‌ام ولی این جایزه با تمام آنها فرق دارد.»
آخرین حرف‌هایی كه عباس كیارستمی پشت تریبون می‌زند با لبخندهای میهمانان و گاه با صدای بلند خنده‌ها همراهی شد.
«اما چرا این جایزه برایم از همه جوایزی كه دریافت كرده‌ام، مهم‌تر است: نخستین دلیلش این است كه من همیشه در زمان دریافت جایزه از مجامع بین‌المللی تنها بودم و امروز برای نخستین بار یك جایزه مهم جهانی را در شرایطی می‌گیرم كه دوستانم كنارم هستند. به‌ویژه بهمن پسرم كه در اینجا حضور دارد و این نخستین بار است كه شاهد جایزه گرفتن من است. بلكه پدرش را باور كند. (خنده) . از همه شما كه در این شادی كنار من بودید سپاسگزارم. از سفیر كبیر ژاپن تشكر می‌كنم و یادی از سفیر كبیر پیشین ژاپن جناب آقای «كیم ایجی كمانو» كه دیگر در اینجا نیست، ضرورت دارد. ایشان یكی، دو سالی است كه از این سفارت رفته‌اند اما در آن دوران ارتباط بسیار خوبی با ما داشتند. در آخر فقط می‌توانم بگویم كه چه شب خوبی است امشب در كنار شما.»
در شمالی‌ترین منطقه تهران، در اقامتگاهی به غایت ایرانی-ژاپنی شب رو به پایان است و میهمانی در فضایی منحصر به آداب و غذاهای ژاپنی به آخر می‌رسد. جمع‌های كوچك در هر گوشه‌یی گرم صحبت هستند. عباس كیارستمی در كنار دوستانش طعم نخستین جایزه‌یی كه در كنار آنان گرفت را مزمزه می‌كند.
شب به پایان رسیده و كیارستمی سفرش را از كامرانیه با نشانی از امپراتور ژاپن به سمت خانه‌اش در چیذر آغاز می‌كند.
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
www.seemorgh.com/culture
منبع: روزنامه اعتماد
مطالب پیشنهادی:
آخرین عکس‌های عسل بدیعی در آخرین فیلم‌اش
پیمان معادی: یا حضرت عباس! «مدونا» را کجای دلم بگذارم؟!
جزیره‌ای که هم یادآور «یانگوم» است و هم «خانواده دکتر ارنست» + تصاویر
عکس‌های لیلا حاتمی و خاطره اسدی در فیلم «سر به مهر»
اعتراف مجری زن کویتی: از قذافی الماس هدیه گرفتم!
پیمان معادی: یا حضرت عباس! «مدونا» را کجای دلم بگذارم؟!
جزیره‌ای که هم یادآور «یانگوم» است و هم «خانواده دکتر ارنست» + تصاویر
عکس‌های لیلا حاتمی و خاطره اسدی در فیلم «سر به مهر»
اعتراف مجری زن کویتی: از قذافی الماس هدیه گرفتم!
