در این مقاله مروری به بهترین بازی های سال 98 در سینمای ایران خواهیم داشت. با ما همراه باشید

درخشان ترین بازی های سینمای ایران در سال 98

سینمای ایران در سال ۹۸ نه آنقدر کم فروغ بود که بگوییم سال بدی را پشت سر گذاشت و نه همانند درخشان‌ترین سال‌های سینمایی پر از آثار ویژه و منحصر به‌فرد بود. سال میانه‌ای را گذراندیم با چند فیلم خوب و جالب توجه، انبوهی فیلم متوسط و البته شماری فیلم ضعیف و بد که بسیار بیش از حد و اندازه‌شان تحویل گرفته شدند.

بازی‌های هنرمندان هم به‌همین شکل. جز چند نمونه ویژه، باقی عموما متوسط رو به خوب بودند و البته در مورد بعضی از بازی‌هایی که خیلی دیده شدند و جوایز مختلفی هم گرفتند، اجر‌های ضعیف و پرطمطراقی به‌چشم می‌خورد که اصلا لیاقت جایزه نداشتند. نگاهی انداخته‌ایم به بهتری بازی‌های سینمایی سال ۹۸.

جواد عزتی/ رد خون

بی‌اغراق یکی از معدود بازی‌های فوق‌العاده و حیرت‌انگیز سالی که گذشت. جواد عزتی در هیبت مامور اطلاعاتی سرسنگین و جدی به‌نام صادق که در آن گروه تجسسی از همه آرام‌تر است و بیشتر نگاه می‌کند و می‌شنود تا اینکه بخواهد حرف بزند. اما امان از نگاه‌های جدی و رعب‌آور عزتی پشت آن عینک نیمچه دودی و با آن گریم خاصی که برای ایفای نقش به کمکش می‌آید. این نه تنها بهترین بازی سال، با اختلاف نسبت به هربازی دیگری است، که بهترین بازی کارنامه جواد عزتی هم می‌تواند باشد. (حتی با احتساب «شنای پروانه» و «آتابای»)

بیشتر بدانید : جواد عزتی و بدشانسی هایش در جشنواره + عکس

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
جواد عزتی در ماجرای نیمروز رد خون

هرچند که او نقش اول و قهرمان «رد خون» است، اما در جشنواره در بخش نقش مکمل کاندید شد که تصمیم خنده‌داری به‌نظر می‌رسید و همان بهتر که سیمرغ هم نگرفت. این کیفیت اجرا خیلی فراتر از سیمرغ جشنواره فجر بود.

بیشتر بدانید : پس از 7 سال، پیگیری یک پرونده ناتمام: ماجرای نیمروز رد خون!

پیمان معادی/ متری شیش و نیم

پیمان معادی که از همان اولین تجربه‌های خود جلوی دوربین نشان داد استعداد بازیگری دارد، با کار در هالیوود و کنار بازیگران حرفه‌ای هالیوود یک قدم هم جلوتر رفته است. هرچند درباره اولین اجرا‌های او در آثار فرهادی این انتقاد بهش وارد بود که کاراکتر خودش و آن اسلوب به‌اصطلاح «بچه ولنجک»‌ی را نتوانسته کنار بگذارد، اما هرچه جلوتر آمد بهتر شد و پیشرفت کرد.

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
پیمان معادی در فیلم متری شیش و نیم

در «متری شیش و نیم» دیگر خبری از آن سویه بالاشهری نیست. معادی توانسته خودش را تماما کنار بگذارد و تا منتهای وجود در نقش صمد فرو برود. این یکی از بهترین بازی‌های سال و خود اوست. امسال با بازی در «درخت گردو»، اما نشان داد تازه اول مسیر پیشرفت است و باید منتظر نقش‌آفرینی‌های درخشان‌تر از «متری شیش و نیم» از او باشیم و به این اکتفا نکنیم.

بیشتر بدانید : عکس نوید محمدزاده و پیمان معادی در پوستر جدید «متری شیش و نیم»

حامد بهداد/ قصر شیرین

بعد مدت‌ها عدم حضور جدی و ویژه و دوری نسبی، حامد بهداد با «قصر شیرین» محکم به سطح اول سینمای ایران بازگشت. فیلمی که در مقایسه با آخرین آثاری میرکریمی، سروشکل بهتری داشت و جالب‌تر بود و حضور حامد بهداد مطمئنا در شکل نهایی که اثر به‌خود گرفته بسیار موثر است. کیفیت حضورش نگاه تماشاگر را در هر صحنه می‌دزدد و روی خودش متمرکز می‌کند و اصلا تعادل در هر پلان به سمت او سنگینی می‌کند.

بیشتر بدانید : تصویر حامد بهداد روی پوستر «قصر شیرین»

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
حامد بهداد در فیلم قصر شیرین

بیشتر بدانید : حامد بهداد و رنج هایش در فیلم «قصر شیرین» + عکس

همچنین بازی او با اسلوب بازیگری که از بهداد می‌شناسیم متفاوت است و به‌خوبی توانسته این کیفیت متفاوت را به‌اجرا دربیاورد. در اینجا خبری از آن بازیگر پرشور و پر اکت و طمطراق نیست. با مردی درونگرا و ساکت و بدعنق طرف هستیم که اجازه نزدیک شدن تماشاگر به خودش را به‌سختی می‌دهد، اما همزمان او را با خود درگیر می‌کند.

بیشتر بدانید : نقد و بررسی فیلم «قصر شیرین»: روزی روزگاری جاده

علی نصیریان/ مسخره‌باز

بعد از مدت‌ها دوری همین حضور دوباره علی نصیریان روی پرده سینما خودش بهترین خبر است و بسیار جالب توجه. اما در فیلم بد «مسخره‌باز» می‌توان گفت که تنها نکته خوب و کورسوی امید همین حضور علی نصیریان و بازی جالب اوست که تماشاگر را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.

بیشتر بدانید : نقد و بررسی فیلم مسخره باز، اثری متفاوت از همایون غنی زاده + تصاویر

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
علی نصیریان در فیلم مسخره باز

با وجود مود تئاتری که بازی نصیریان دارد، حضورش گیراست و وزن هر صحنه. در صحنه‌هایی که رو در روی رضا کیانیان قرار می‌گیرد، خصوصا عالی است.

بیشتر بدانید : "مسخره باز" برنده جایزه ویژه جشنواره فیلم ورشو شد + عکس

امین حیایی/ درخونگاه

امین حیایی هم بعد از دوره‌ای غیبت درحالی به سینما برگشته که با آن بازیگر گیشه‌ای که در دهه هشتاد می‌شناختیم خیلی فرق می‌کند. اصلا انگار یک آدم دیگر است. چهره‌اش آن جوانی و خامی را از دست داده و بلوغی مردانه در آن به‌چشم می‌خورد، جدیتش در کار بیشتر شده و نقش‌آفرینی‌هایش واقعگرایانه‌تر.

بیشتر بدانید : گریم و پوشش دهه شصتی مهراوه شریفی نیا و امین حیایی در فیلم درخونگاه

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
امین حیایی در فیلم درخونگاه

حضورش در «شعله‌ور» غافلگیرکننده بود و در ادامه همان مسیر، در «درخونگاه» بسیار عالی ظاهر شده. هم لاتی شخصیت را پر کرده و هم منش جالبی با اکت‌ها و میمیک‌هایش به کاراکتر بخشیده که آن‌را عمیق‌تر می‌کند. کلی هم تک صحنه در فیلم هست که به‌واسطه کیفیت بازی او چند پله بالاتر از باقی فیلم قرار می‌گیرند.

پانته‌آ پناهی‌ها/ درخونگاه

یکی دیگر از بازی‌های ویژه سال از بازیگری که از تئاتر به سینما آمده و نقش‌آفرینی‌های پیشینش چندان چنگی به‌دل نمی‌زد. چراکه وامدار سنت اجرا روی صحنه بودند و از قاب تصویر و دوربین در بسیاری از مواقع بیرون می‌زدند و اغراق اکت‌هایش بیش از اندازه بود.

بیشتر بدانید : گریم های عجیب و جالب بازیگران فیلم درخونگاه: از مهراوه شریفی نیا تا امین حیایی

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
پانته‌آ پناهی‌ها در فیلم درخونگاه

در «درخونگاه»، اما هم کاراکتر جالبی دارد و هم بسیار به‌اندازه و به‌جا ایفای نقش می‌کند که تا اندازه زیادی ثمره دقت و جزیی‌نگری کارگردان یعنی سیاوش اسعدی هم هست. آدامس جویدنش خصوصا بعد از تماشای فیلم در خاطر می‌ماند و چند صحنه شاخص دارد مانند پناه بردن به خانه حیایی و یا ملاقات‌هایش در زندان با نادر فلاح. البته متاسفانه نقش او در اکران عمومی فیلم بسیار کوتاه شده و خصوصا صحنه ویژه‌ای که اکت او ادای دین کارگردان به فیلم «غریزه اصلی» و شارن استون است، زیر تیغ سانسور از دست رفته. چه حیف!

بیشتر بدانید : نگاهی به فیلم درخونگاه: نوستالژی ساختن و باختن + عکس

تیم بازیگری «سرکوب» خصوصا الهام کردا

«سرکوب» از جمله فیلم‌های غیرمنتظره سال بود. فیلمی از کارگردان تئاتر رضا گوران که امید چندانی بهش نبود، اما از بسیاری از فیلم‌های سال بهتر و پربارتر می‌نمود و از این نظر تماشاگر حرفه‌ای سینما را غافلگیر می‌کرد. فیلم داستانی زنانه را تعریف می‌کرد و همه کاراکتر‌های اصلی زن بودند. سه خواهر، یک مادر پریشان‌حال و یک پرستار.

بیشتر بدانید : باران کوثری و سارا بهرامی در فیلمی جسورانه + عکس

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
الهام کردا در فیلم سرکوب

همه بازیگران در نقش‌های خود خوب هستند و مهم‌تر از این، هماهنگی و یکدستی ویژه‌ای بین کیفیت بازی‌ها رعایت شده. در فیلمی تک لوکیشنی، یکدستی و تعادل بازی‌ها امر بسیار مهمی است که گوران به‌خوبی توانسته آن‌را به ثمر بنشاند. رویا افشار، باران کوثری، پردیس احمدیه و سارا بهرامی همگی بسیار خوب ظاهر می‌شوند، اما در این میان الهام کردا یک چیز دیگر است و اجرایش بدجوری به دل می‌نشیند.

بیشتر بدانید : عکسی متفاوت از ۵ بازیگر زن ایرانی در یک قاب

هانیه توسلی/ جهان با من برقص

توسلی یکبار در فیلم «سوتفاهم» نقشی تقریبا مشابه با آن‌چه در «جهان با من برقص» ایفا می‌کند را بازی کرده بود و در همان نقش هم بسیار خوب بود. اینبار در «جهان با من برقص» سروش صحت، اما با اختلاف بهتر است.

بیشتر بدانید : هانیه توسلی، جواد عزتی و پژمان جمشیدی در "جهان با من برقص" + تصاویر

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
هانیه توسلی در جهان با من برقص

او به‌خوبی از پس ساخت کاراکتر یک دختر امروزی «پلنگ» برآمده و با طراحی جزییات ریزی در بازی و میمیک‌ها و اضافه کردن یک لحن خاص به حرف زدنش توانسته تجسم واقعگرایانه و در عین حال بامزه‌ای از چنین زنانی ارائه بدهد. صحنه الاغ‌سواری و بحث در آشپزخانه خصوصا دو صحنه ویژه بازی اوست.

بیشتر بدانید : شوخی با مرگ، به سبک سروش صحت + عکس

بهنوش طباطبایی/ رد خون

بالاخره یک بازی قابل توجه از بهنوش طباطبایی که همیشه بیش‌از اندازه سرد و با دوربین غریبه به‌نظر می‌رسد. انگار همیشه انرژی ندارد و شل بازی می‌کند، اما در «رد خون» بازی متفاوتی را از او دیدیم. در هیبت یک مجاهد به‌خوبی توانسته تماشاگر را با خود همراه کند و احساساتش را نسبت به خود برانگیزد. در صحنه‌های پر استرس و جنگی فیلم هم محکم و پرآب و تاب است و گرم‌تر از همیشه و صمیمی‌تر با لنز دوربین.

بهترین بازیگران سال 98,بهترین بازیگر ایرانی,بهترین فیلم های ایرانی
بهنوش طباطبایی در فیلم رد خون

همه این‌ها به‌کنار، اما حضورش در صحنه پایانی با آن حال معذب و پر از احساس گناه، با آن نشستن بسته و در خود فرو رفته و سکوت پر از بغض‌اش به‌یاد ماندنی است. بهترین صحنه زنانه در میان همه فیلم‌های محمد حسین مهدویان.
 

بیشتر بدانید : گریم متفاوت بهنوش طباطبایی در «ماجرای نیمروز؛ رد خون» + عکس

بیشتر بدانید : بهنوش طباطبایی با تجربه ایی سخت و جنگی درونی! + عکس

 
گردآوری: گروه فرهنگ و هنر سیمرغ
seemorgh.com/culture
منبع: bartarinha.ir


 
 

پربیننده های این بخش

 
X