كدام يك از ما از زنده ماندنش تا فردا صبح مطمئن است؟ كدام يك از ما اطمينان دارد آلودگی هوا، جانش را نگيرد؟ اينها سوال‌هايی است كه ما امروز در تحريريه از خودمان می‌پرسيم و به زنده به گور شدن شهرمان زير خروارها خاك بادآورده از عراق می‌نگريم.
 

امروز نفس كشیدن برای ما دشوار شده است و گرچه براساس پژوهش‌های علمی، در شرایط كمبود اكسیژن هوا  كه به گواه عضو كمیسیون بهداشت و درمان مجلس تهران این روزها گرفتارش شده است فكر كردن سخت می‌شود اما ما از صبح نشسته‌ایم و به وقایع اخیر فكر می‌كنیم و اتفاقا در این قحطی اكسیژن سوال‌هایی از ذهنمان می‌گذرد كه جوابی برایشان پیدا نمی‌كنیم و بد نیست آنها را با شما هم در میان بگذاریم تا در فكر كردن به آنها با ما شریك شوید:

سوال اول: به نظر شما سلامت ما چقدر می‌ارزد؟ اخبار آرشیوی ما در «جام‌جم» ثابت می‌كند وزش بادهای حاوی گرد و غبار از حدود 2 هفته پیش از استان‌های جنوب غربی آغاز شده بود و سپس به استان‌های مركزی رسید، اما گرچه رسیدن این بادها به پایتخت قابل پیش‌بینی بود، در این زمینه از سوی هیچ سازمانی اقدامی نشد، در این ماجرا خبررسانی به مردم تبدیل به دست رشته شد و كار تا جایی پیش رفت كه سازمان‌های مختلف مسوولیت اطلاع‌رسانی به مردم را به گردن یكدیگر انداختند و حتی مدتی پس از آغاز وزش این بادها و نامطلوب شدن هوای تهران حاضر شدند به شهروندان هشدار دهند كه باید برای حفظ سلامت‌شان در منزل بمانند!

سوال دوم: چرا جلسات كمیته كاهش آلودگی هوای تهران به شكلی منظم تشكیل نشد تا آنها بتوانند در شرایط بروز چنین بحرانی منطقی‌تر و سریع‌تر واكنش نشان دهند؟

سوال سوم: اگر قرار بود تعطیلی روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه عاملی برای ترغیب مردم به خروج از تهران و مسافرت به دیگر شهرها باشد، چرا كمیته هماهنگی و نظارت مواقع اضطراری آلودگی هوای تهران، در حالی كه می‌دانست وضعیت نامطلوب هوا در روزهای آینده ادامه دارد، از دوشنبه وضعیت تعطیلی روزها را تا پایان هفته روشن نكرد و هر روز اظهارنظر درباره امكان تعطیلی روز بعدی را به تشكیل جلسه‌ای دیگر موكول كرد تا شهروندان در تصمیم‌گیری برای سفر دودل شوند؟

سوال چهارم: آیا می‌دانید عامل شانس تا چه حد در سفر خانم واعظ جوادی به عراق و گفتگوهایش درباره بادهای حامل گرد و غبار دخیل بوده است؟ چرا رئیس سازمان حفاظت محیط‌زیست در 4 سال گذشته هرگز برای مهار بادهای حاوی گرد و غبار كه از سوی عراق و عربستان به سمت ایران می‌وزیدند و زندگی را در استان‌های جنوبی و جنوب غربی تعطیل می‌كردند، چاره‌ای نیندیشید و به رایزنی با كشورهای همسایه نپرداخت؟

سوال پنجم: چرا سازمان حفاظت محیط زیست و سازمان هواشناسی به درخواست سال گذشته خبرنگار «جام‌جم» برای افشای نتایج مربوط به آنالیز ذرات معلق بادهای حاوی گرد و غبار و روشن شدن احتمال وجود آلودگی‌های اورانیومی در آنها پاسخ منفی دادند و آن را محرمانه خواندند؟ به نظر شما، محرم‌تر از مردم به خودشان كیست و چگونه ممكن است مردم برای دانستن مساله‌ای كه به سلامتشان مربوط می‌شود، نامحرم باشند؟

سوال ششم: شهرداری تهران روز دوشنبه اعلام كرد آمادگی دارد 20 هزار ماسك رایگان میان شهروندان تهرانی تقسیم كند، می‌توانید تصور كنید 12 میلیون نفر چگونه می‌توانند نوبتی از 20 هزار ماسك استفاده كنند؟ آیا اعلام این رقم، نشانگر ضعف در مدیریت بحران و كمبود امكانات برای مواجه شدن با شرایط بحرانی در كلانشهری مثل تهران نیست؟

سوال هفتم: به گواه اورژانس كشور تنها در روزهای یكشنبه و دوشنبه 388 مورد حمله تنفسی در تهران گزارش شده است، دیروز برخی هموطنان ما جانشان را بر اثر آلودگی هوا از دست دادند. امروز. فردا و پس فردا هم ممكن است گروهی دیگر بر اثر آلودگی دچار حمله قلبی و... شوند و جانشان را از دست بدهند، مسوولیت مرگ این هموطنان را چه كسی به گردن خواهد گرفت؟

 
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:jamejamonline.ir