ما در این برهه از زمان به دسته اول كاری نداریم اما دسته دوم چون اتومبیل ندارند و قاعدتاً نمی‌توانند همه جا با پای پیاده بروند، از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده می‌كنند. یكی از این وسایل كه خیلی هم عمومی می‌باشد اتوبوس است. این وسیله هم مانند هر وسیله دیگری مشكلات و البته فواید خودش را دارد.
اگر اتوبوس سوار هستید و هر روز با این وسیله این طرف و آن طرف می‌روید بد نیست این مطلب را بخوانید. این مطلب اتوبوس سواری را به صورت گام به گام به شما می‌آموزد.
صندلی داغ
اگر با اتوبوس به محل كار خود می‌روید بهتر است حداقل یك ساعت زودتر از خواب بیدار شوید و به ایستگاه اتوبوس بروید تا دیر به سر كارتان نرسید. ایستگاه‌های اتوبوس همگی صندلی دارند و بهتر است برای اینكه زیر پایتان چمن ورزشگاه آزادی نروید و خسته نشوید، بروید روی صندلی بنشینید.
در این حالت چون تا آمدن اتوبوس حداقل 20 دقیقه وقت دارید می‌توانید با خودتان كتاب ببرید و مطالعه كنید تا آمار میزان مطالعه در كشور هم بالا برود. جدول هم می‌توانید حل كنید و اطلاعات عمومی‌تان را افزایش دهید. خلاصه در این مدت زمانی كه مجبورید در ایستگاه بنشینید می‌توانید برای خودتان یك سرگرمی دست و پا كنید كه حوصله‌تان سر نرود.
البته یك مشكلی هم این وسط وجود دارد. به تازگی ایستگاه‌ها را شیشه‌ای كرده‌اند و در نتیجه وقتی بنشیند آفتاب مستقیم می‌تابد وسط مغزتان. از طرف دیگر هم چون صندلی‌ها آهنی است و الان هم هوا گرم است، معمولاً صندلی‌ها تبدیل به صندلی داغ می‌شوند و نشستن رویشان دل و جرئت می‌خواهد،
بپا جا نمونی
اگر هنگام آمدن اتوبوس ایستگاه خلوت باشد كه هیچ، اما اگر شلوغ باشد و شما در صف باشید، باید خودتان را برای رسیدن اتوبوس آماده كنید. در این مواقع آنهایی كه بسكتبال بازی كرده و پرش سه گام بلدند موفق‌ترند اما نگران نباشید شما هم می‌توانید با تمرین این مرحله را با موفقیت به اتمام برسانید.
خب اتوبوس كم كم از راه می‌رسد، اگر صف بود و شما هم وسط صف بودید سعی كنید مانند انسان‌های متمدن با صف سوار اتوبوس شوید اما اگر صفی در كار نبود، بی‌خیال تمدن و این حرف‌ها، بدوید سمت در اتوبوس و یك میله‌ای را داخل اتوبوس بگیرید. در این راه ممكن است پاهای زیادی را لگد كرده یا دیگران پای شما را لگد كنند، اما صبور باشید و ناامید نشوید.
ضمن اینكه مراقب باشید دست، پا، سر یا كیفتان لای در نماند. سونای خشك حالا شما داخل اتوبوس هستید. اگر اتوبوس صندلی خالی داشت می‌توانید بروید بنشینید چون اگر آنجا اول خط باشد نیم ساعت تا 45 دقیقه هم باید توی اتوبوس بنشینید تا راه بیفتد. در این مواقع بهتر است یك بادبزن همراه خودتان داشته باشید تا در اتوبوس پخته نشوید.
بقیه كتابتان را هم می‌توانید تا اتوبوس راه بیفتد مطالعه كنید. اگر هم صندلی خالی گیرتان نیامد مجبورید بایستید و برای اینكه موقع حركت نیفتید میله اتوبوس را محكم بچسبید. گاهی اتوبوس آنقدر شلوغ می‌شود كه بر اثر فشار چروك می‌شوید و آرنج یك نفر می‌رود توی چشمتان و پای یك نفر دیگر را هم روی پایتان حس می‌كنید.
بعد حالا كه هوا گرم است اتوبوس تبدیل به سونای خشك می‌شود و اگر پنجره‌ها را باز نكنید اكسیژن هم كم می‌آورید. حواستان را، با اینكه در این موقعیت سخت است، جمع كنید و منتظر باشید ببینید صندلی كی خالی می‌شود. همین كه یك نفر از روی صندلی بلند شد به سمت آن حمله كرده و آن را بگیرید،
سبد كتاب
اگر صندلی خالی گیر آوردید و نشستید می‌توانید از سبد كتاب كه معمولاً در بیشتر اتوبوس‌ها وجود دارد یك كتاب برداشته و بخوانید. درست است كه تا به مقصد برسید 10 صفحه از كتاب را بیشتر نخوانده‌اید، اما این دلیل نمی‌شود كه كتاب را با خودتان به منزل ببرید. می‌توانید اسم كتاب را یادداشت كنید و بعداً آن را بخرید و بقیه‌اش را بخوانید.
یادگاری؟
باشد قبول، شما هنرمندید اما لزومی ندارد هنرتان را روی صندلی‌های اتوبوس به رخ بكشید. یعنی چی كه پشت صندلی‌ها یادگاری می‌نویسید یا میله را كج می‌كنید؟ هر چه اتوبوس سالم‌تر باشد به نفع خودتان است. سعی كنید مثل آدمیزاد فقط با اتوبوس بروید و بیایید و كاری به كار صندلی‌ها نداشته باشید.
پول یا بلیت؟
بله، قبلا‌ًها هر وقت سوار اتوبوس می‌شدید باید بلیت پرداخت می‌كردید و گاهی هم اگر بلیت نداشتید می‌رفتید كه به راننده به جای بلیت پول بدهید، اما راننده پول را قبول نمی‌كرد و شما ضایع می‌شدید، حالا دیگر اتوبوس بلیتی خیلی كم پیدا می‌شود و اكثر اتوبوس‌ها ریالی شده‌اند اما پول را به تومان می‌گیرند. از 50 تومان تا 150 تومان باید بپردازید و كم و زیادش به مسیر بستگی دارد. می‌دانید كه پول دادن به راننده اتوبوس مانند بلیت دادن نشانه شخصیت شماست پس سعی نكنید اتوبوس سواری مجانی كنید.
