90: در این‌كه مقایسه «علی دایی بازیكن» با «علی دایی مربی» قیاسی مع‌الفارق است و جایگاه این نام بزرگ به عنوان «بازیكن» برتری فاحش، آشكار و غیرقابل اغماضی بر عنوان «مربی» این چهره ویژه دارد هیچ تردیدی نیست. اما این پرسش هر از چندگاهی مطرح میشود كه آیا اساسا دایی یك مربی بزرگ و موفق است و می‌توان او را در شمار بزرگان این عرصه به حساب آورد؟ این پرسش حالا با نتایج ضعیف راه‌آهن دوباره مطرح و جدی شده است.
* * *
دایی كه سخت از دوران بازی و گلزنی‌های پرسر و صدایش دل كند به ادعای خیلی‌ها مهم‌ترین عنوانش در عرصه مربیگری را هم تا اندازه بسیاری مدیون حضورش در میدان است. او كه از هفته پنجم لیگ ششم تیم ورنر لورانت آلمانی را تحویل گرفت و در پایان فصل جام قهرمانی لیگ را به عنوان «بازیكن – مربی» سایپا بالای سر برد هنوز هم نتوانسته از سایه سنگین آن مربی آلمانی خارج شود و فتح جام را از شراكت با او خلاص كند. خیلی‌ها معتقدند اگر آن سایپا را لورانت بدمزاج اما حرفه‌ای، نمی‌بست و آماده نمی‌كرد آن تیم با دایی سرنوشتی بهتر از سایپای لیگ هفتم نمی‌یافت. سرنوشتی كه سایپا را در پایان فصل بر جایگاه یازدهم و البته سرمربی‌اش – دایی – را با «لابی خدایی» بر نیمكت تیم‌ملی نشاند!
دایی در تیم‌ملی هم نشان داد اگرچه بسیار دیر با دوران بازی وداع كرده اما بسیار زود به عنوان نفر اول به نیمكت مربیگری سلام گفته است! كارنامه او در تیم‌ملی به گونه‌ای رقم خورد و او در آن فروردین‌ماه معروف به شیوه‌ای از تیم‌ملی كنار گذاشته شد كه همگان به اتفاق نظر رسیدند كه دایی خام‌دستانه و بی‌آمادگی لازم این ردا را بر تن كرده است. مردی كه اگر آقای گل جهان نبود هرگز - به معنای مطلق كلمه – با آن داستان ویژه به نیمكت تیم‌ملی نمی‌رسید...
* * *
بازگشت دایی پس از چند ماه خانه‌نشینی آن هم با عنوان «سرمربی پرسپولیس» خیلی‌ها را بر میز قضاوت نشاند تا «عیار مربیگری شهریار» را محك بزنند. در تیمی كه همه چیز را برای كامیابی در اختیار داشت. هوادار، پول و بازیكن. اگر جایگاه چهارمی پرسپولیس در لیگ نهم را نتوان به پای دایی كه از میانه راه جانشین كرانچار شده بود نوشت اما سرنوشت پرسپولیس در لیگ دهم دربست و تمام و كمال دستپخت او بود. تیمی كه با سلیقه دایی بسته شد، با دانش دایی آماده شد و با هدایت دایی پا به میدان گذاشت. حاصل اما چیزی بهتر از پنجمی لیگ دهم نبود! اگرچه دایی از چنان كاریزمایی برخوردار بود كه هر دو فصل با فتح جام نه چندان با ارزش و البته سهل‌الوصول «حذفی» پاسخی برای منتقدین داشته باشد اما چه كسی است كه نداند عیار یك مربی در ماراتن سی و چند هفته‌ای در لیگ و با حضور همه مدعیان مشخص میشود و نه در رقابت‌های تصادفی و اله‌بختكی جام‌حذفی. جایی كه می‌گویند بخت و اقبال بیش از هر چیز سرنوشت تیم‌ها را رقم می‌زند.
* * *
نتایج و نمایش پرسپولیس دایی هیچ گاه آنقدر مجاب‌كننده و رضایت‌بخش نبوده كه دایی میخش را به عنوان یك مربی بزرگ، موفق و ویژه بكوبد و باید پذیرفت كه سر و صداهای پیرامون او و علاقه هواداران پرسپولیس برای بقای او در پرسپولیس بیش از آن‌كه ریشه در قدرت مربیگری دایی داشته باشد به «شهریار» بودن او مربوط بوده است!
* * *
و حالا لیگ یازدهم. راه‌آهن دایی از 9 بازی فقط و فقط 8 امتیاز كسب كرده و جزو قعرنشینان است. هر چند خود او معتقد باشد راه‌آهن دیر برای حضور در لیگ آماده شد اما مگر هر چه از لیگ گذشته تیم او رو به بهبود بوده؟ و اصلا باید گفت راه‌آهن دایی رابطه‌ای معكوس با زمان داشته است. اگر در هفته‌های آغازین لیگ نتایج ضعیف راه‌آهن در سایه بحران پرسپولیس قرار داشت و تشویق دایی در بازی‌های تیم استیلی نظرها را از بحران تیم شهریار دور كرده بود اما حالا پرسپولیس سامان گرفته است و واقعیت راه‌آهن در حال نمایان شدن است. آیا به راستی باید پذیرفت علی دایی مربی بزرگی نبوده و نخواهد بود؟ این را شاید در ایستگاه پایانی لیگ یازدهم و با سوت آخر قطار بهتر بتوان به قضاوت نشست...
* * *
دایی كه سخت از دوران بازی و گلزنی‌های پرسر و صدایش دل كند به ادعای خیلی‌ها مهم‌ترین عنوانش در عرصه مربیگری را هم تا اندازه بسیاری مدیون حضورش در میدان است. او كه از هفته پنجم لیگ ششم تیم ورنر لورانت آلمانی را تحویل گرفت و در پایان فصل جام قهرمانی لیگ را به عنوان «بازیكن – مربی» سایپا بالای سر برد هنوز هم نتوانسته از سایه سنگین آن مربی آلمانی خارج شود و فتح جام را از شراكت با او خلاص كند. خیلی‌ها معتقدند اگر آن سایپا را لورانت بدمزاج اما حرفه‌ای، نمی‌بست و آماده نمی‌كرد آن تیم با دایی سرنوشتی بهتر از سایپای لیگ هفتم نمی‌یافت. سرنوشتی كه سایپا را در پایان فصل بر جایگاه یازدهم و البته سرمربی‌اش – دایی – را با «لابی خدایی» بر نیمكت تیم‌ملی نشاند!
دایی در تیم‌ملی هم نشان داد اگرچه بسیار دیر با دوران بازی وداع كرده اما بسیار زود به عنوان نفر اول به نیمكت مربیگری سلام گفته است! كارنامه او در تیم‌ملی به گونه‌ای رقم خورد و او در آن فروردین‌ماه معروف به شیوه‌ای از تیم‌ملی كنار گذاشته شد كه همگان به اتفاق نظر رسیدند كه دایی خام‌دستانه و بی‌آمادگی لازم این ردا را بر تن كرده است. مردی كه اگر آقای گل جهان نبود هرگز - به معنای مطلق كلمه – با آن داستان ویژه به نیمكت تیم‌ملی نمی‌رسید...
* * *
بازگشت دایی پس از چند ماه خانه‌نشینی آن هم با عنوان «سرمربی پرسپولیس» خیلی‌ها را بر میز قضاوت نشاند تا «عیار مربیگری شهریار» را محك بزنند. در تیمی كه همه چیز را برای كامیابی در اختیار داشت. هوادار، پول و بازیكن. اگر جایگاه چهارمی پرسپولیس در لیگ نهم را نتوان به پای دایی كه از میانه راه جانشین كرانچار شده بود نوشت اما سرنوشت پرسپولیس در لیگ دهم دربست و تمام و كمال دستپخت او بود. تیمی كه با سلیقه دایی بسته شد، با دانش دایی آماده شد و با هدایت دایی پا به میدان گذاشت. حاصل اما چیزی بهتر از پنجمی لیگ دهم نبود! اگرچه دایی از چنان كاریزمایی برخوردار بود كه هر دو فصل با فتح جام نه چندان با ارزش و البته سهل‌الوصول «حذفی» پاسخی برای منتقدین داشته باشد اما چه كسی است كه نداند عیار یك مربی در ماراتن سی و چند هفته‌ای در لیگ و با حضور همه مدعیان مشخص میشود و نه در رقابت‌های تصادفی و اله‌بختكی جام‌حذفی. جایی كه می‌گویند بخت و اقبال بیش از هر چیز سرنوشت تیم‌ها را رقم می‌زند.
* * *
نتایج و نمایش پرسپولیس دایی هیچ گاه آنقدر مجاب‌كننده و رضایت‌بخش نبوده كه دایی میخش را به عنوان یك مربی بزرگ، موفق و ویژه بكوبد و باید پذیرفت كه سر و صداهای پیرامون او و علاقه هواداران پرسپولیس برای بقای او در پرسپولیس بیش از آن‌كه ریشه در قدرت مربیگری دایی داشته باشد به «شهریار» بودن او مربوط بوده است!
* * *
و حالا لیگ یازدهم. راه‌آهن دایی از 9 بازی فقط و فقط 8 امتیاز كسب كرده و جزو قعرنشینان است. هر چند خود او معتقد باشد راه‌آهن دیر برای حضور در لیگ آماده شد اما مگر هر چه از لیگ گذشته تیم او رو به بهبود بوده؟ و اصلا باید گفت راه‌آهن دایی رابطه‌ای معكوس با زمان داشته است. اگر در هفته‌های آغازین لیگ نتایج ضعیف راه‌آهن در سایه بحران پرسپولیس قرار داشت و تشویق دایی در بازی‌های تیم استیلی نظرها را از بحران تیم شهریار دور كرده بود اما حالا پرسپولیس سامان گرفته است و واقعیت راه‌آهن در حال نمایان شدن است. آیا به راستی باید پذیرفت علی دایی مربی بزرگی نبوده و نخواهد بود؟ این را شاید در ایستگاه پایانی لیگ یازدهم و با سوت آخر قطار بهتر بتوان به قضاوت نشست...
گردآوری:گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:navad.netمطالب داغ ورزشی:
عکس/بزن بزن بازیکنان تراکتور پس از گل
جواد کاظميان:مگر من بچه‌ام که قهر کنم!
پوستر روز-سر تعظیم آسیا مقابل والیبال ایران
ملی پوش ایرانی سپاهانی‌ها را به گردش برد!
عباس جديدی در بيمارستان بستری میشود
عکس/بزن بزن بازیکنان تراکتور پس از گل
جواد کاظميان:مگر من بچه‌ام که قهر کنم!
پوستر روز-سر تعظیم آسیا مقابل والیبال ایران
ملی پوش ایرانی سپاهانی‌ها را به گردش برد!
عباس جديدی در بيمارستان بستری میشود
