جام جم آنلاین: «وقتی حسین رضازاده در المپیك شركت نكرد، كشتی‌گیران بی‌انگیزه نیز دچار شكست و ناكامی شدند!» تعجب نكنید، این هم یك دلیل ناكامی كشتی است كه از زبان یكی از مسوولان فدراسیون بیان شده است. به هر حال فعلا باید به انتظار پس‌لرزه‌های ناكامی در المپیك نشست.
اتفاق جالب این كه از سوی روسای فدراسیون‌ها در نشست با محمد علی‌آبادی، رئیس سازمان بیان شده است كه وقتی از سوی كمیته ملی المپیك با آنان تماس گرفته می‌شود كه هركس را میل دارند به عنوان ناظر به كمیته معرفی كنند و ماهی یك سكه نیز به عنوان حق‌الزحمه به آنان بپردازند ، نتیجه‌‌ای بهتر از این عاید نخواهد شد كه ناظران، گزارش‌های خلاف واقع به كمیته ملی المپیك بدهند تا نتیجه نیز در نهایت، آن شود كه همگان در المپیك دیدیم.
بدن‌های ناآماده و كم‌رمق كشتی‌گیران و روحیه پایین آنان، مساله‌ای نیست كه بتوان بسادگی از آن گذشت. بدیهی است وقتی از سوی ناظران گزارش‌های غیرواقع به كمیته ارائه می‌شود، نتیجه نیز جز این نیست كه ورزشكارانمان و از جمله كشتی‌گیران، المپیك را با یك تورنمنت درجه دو و سه اشتباه بگیرند و بدون تعصب به شكست‌هایی سوال‌برانگیز تن دردهند!
واقعیت این است كه در ورزش ما بسیاری از مسائل رابطه‌ای است تا ناظران نظر كرده كمیته ملی المپیك (البته نه همه آنها) با گزارش‌های غیرواقع دكان دونبش خود را از هر سو آب‌پاشی كرده و دنیا به كامشان باشد. متاسفانه امروز شكستی بزرگ را متحمل شده‌ایم و به نظر می‌رسد مقصران و عاملان این شكست باید با قبول ضعف‌ها استعفا كنند تا راه برای تحول اساسی در ورزش باز شود.
