علی محمد یاری در گفت و گو با خبرگزاری فارس، اظهار داشت: مدال نقره من در پارالمپیك ظاهرا تا زمان ورود به ایران اعتبار داشت چرا كه پس از استقبال در فرودگاه، دیگر كسی سراغی از ما نگرفته است.
وی افزود: تنها در دیدار با وزیر اطلاعات، با اهدای دو سكه بهار آزادی، از ما تقدیر كرد تا یادمان نرود در پكن مدال كسب كرده‌ایم.
یاری تصریح كرد: مسئولان ورزش درحالی برای گرفتن عكس یادگاری با قهرمانان پارالمپیك با هم رقابت می‌كردند، هنوز پاداش قهرمانی در جهانی 2007 چین تاپیه را دریافت نكرده‌ایم. از قرار معلوم باید قید آن را بزنیم.
دارنده نقره پرتاب دیسك پارالمپیك پكن افزود: هیچكس نمی‌داند با چه گرفتاری‌هایی برای بالا بردن پرچم مقدس تمرین می‌كنیم. گفتن این حرف‌ها برایم آسان نیست؛ اما مردم باید بدانند با وجود پرداخت شهریه‌های سنگین دانشگاه آزاد برای ادامه تحصیل، با مسافركشی به وسیله یك پراید اقساطی، برای كسب مدال در پارالمپیك پكن آماده می‌شدم.
وی افزود: این وضعیت تمام ورزشكاران پارالمپیك است كه از داشتن یك منزل مسكونی و حقوق ماهیانه محروم هستند؛ آن وقت سازمان تربیت بدنی برای المپیكی‌ها میلیاردها تومان هزینه می‌كند تا در پایان صاحب یك مدال طلا و یك برنز شوند.
علی محمد یاری تصریح كرد: به صراحت می‌گویم پارالمپیكی‌ها برای مسئولان هیچ اهمیتی ندارند و تنها در 25 روزه بازی‌ها برایشان وجود خارجی پیدا كردیم. اگر یكی از مسئولان در سالن‌هایی كه در آن برای قهرمانان جهان تمرین می‌كنیم حضور یابد، می‌بیند چگونه با دیسك‌های شكسته تمرین می‌كنیم و ركورد می‌زنیم. سالن‌هایی كه فاقد یك سرویس بهداشتی است و برای حضور در آنها از شدت سرما باید به دور خود پتوی سربازی پیچید.
وی گفت: حریفان ما سال به سال قدرت‌مند‌تر و حرفه‌ای‌تر می‌شوند؛ حال آنكه همچنان در انتظار دریافت حقوق ماهیانه صدهزار تومانی از صندوق حمایت از قهرمانان هستیم. حقوقی كه برای هزینه كیك و آبمیوه یك ورزشكار هم كفایت نمی‌كند. بارها این مسائل را مطرح كرده‌ایم؛ اما گوش شنوایی پیدا نمی‌شود.
دارنده نقره پارالمپیك با تقدیر از زحمات بهمن رضایی و هرمز راد صادقی‌نیا مربیان خود و‌هادی‌زاده رئیس انجمن، تصریح كرد: با وجود آنكه مدال نقره پكن را به دست آورده‌ام؛ اما انگیزه‌ای برای ادامه ندارم. نمی‌دانم آنهایی كه در عین شایستگی از رفتن روی سكو باز ماندند، چگونه این مسیر را ادامه می‌دهند.
منبع: خبرگزاری فارس
