جام نیوز: همه كساني كه به مربيان كروات در كشورمان ايراد مي‌گرفتند و مي‌گفتند چه خوب كه دوره "ويچ" ها سرانجام تمام و بساط آنها از فوتبال ايران برچيده شد، حالا به جان پرتغالي‌ها افتاده‌اند و مي‌گويند مربيان آمده از برزيل اروپا از مربيان اهل كرواسي هم بدترند و با حسرت و آرزومندي مي‌پرسند كه چه زماني رفتن آنها را هم خواهند ديد؟ آنها براي قطع اميد كردن از مربيان پرتغالي شاغل در ليگ ايران ظاهرا تمام دلايل لازم را دارند.
از يك سو كارلوس كی روش با رويكردهاي محتاطانه‌اش تيم ملي را در مرحله نهايي انتخابي جام جهاني بيستم در قاره آسيا به دردسر انداخته و اين تيم با هدايت وي در سطحي كاملا معمولي و متوسط بازي مي‌كند و از سوي ديگر اكثر هموطنانش در ليگ هم دسته گل‌هاي بزرگي را به آب داده‌اند. خوزه آلبرتو كاستا كه صنعت نفت را به رده ماقبل آخر جدول برده بود روز پنج‌شنبه گذشته بركنار شد.
مانوئل ژوزه تيم چندين و چند ميلياردي پرسپوليس را با مشاركت مديران باشگاه تقريبا مضمحل كرده و برد پنج‌شنبه شب اين تيم در برابر آلومينيوم نيز آش دهان‌سوزي نبود.
با اينكه تراكتورسازي در رده پنجم جدول نشسته و بد هم كار نكرده، اكثر ورزش‌دوستان تبريزي مطمئن هستند كه توني اوليويرا برخلاف امير قلعه‌نويي نمي‌تواند اين تيم را نايب قهرمان ليگ كند، آن هم با اختلاف تنها يك امتياز با تيم قهرمان. برخي حركات عجيب و غريب اوليويرا همراه با حركات غريب‌تر مترجم وي بر بدبيني‌ها در اين زمينه افزوده است.
در فصلي كه تعداد مربيان خارجي شاغل در بالاترين دسته ليگ ايران كمتر از هميشه شده و تنها 4 غير ايراني در 18 تيم حاضر در ليگ حكومت مي‌كنند (كه با رفتن كاستا به 3 نفر كاهش يافتند) پرتغالي بودن 3 نفرشان به اندازه كافي عجيب و شك برانگيز است و مخالفان اين روند را به اين باور رسانده كه حتما دلال‌ها از آوردن پرتغالي‌ها به ايران بهره‌اي خاص و بيشتر از ساير موارد مي‌برند به خصوص كه راه‌آهن هم تا قبل از ابقاي دايي با يك پرتغالي ديگر به توافق رسيده بود. در اين ميان اين نكته كه موفق‌ترين مربي خارجي ليگ امسال يك كروات است معاني بسيار خاصي دارد و از بازي‌هاي خاص روزگار به نظر مي‌رسد.
توفيق زلاتكو كرانچار در رساندن سپاهان به بالاي جدول علي‌رغم از دست دادن 7-8 مهره گردن كلفت فصل قبل، بعضي‌ها را به اين باور رسانده كه دور از فضاي ويچ زده سال‌هاي 1997 تا 2007 يك بار ديگر نظر بدهند كه بهتر است پرتغالي‌هاي پرادعا و بسيار گرانقيمت و كم ثمر را كنار بگذاريم و به نزد همان كروات‌ها برگرديم كه اغلب ساكت و قانع و كم خرج‌اند و با فرهنگ شرقي هم اخت‌تر هستند.
با احتساب عملكرد مشعشع ژوزه در جمع قرمزهاي تهراني و كارنامه منفي كاستا در آبادان نمي‌توان فرضيه فوق را با قاطعيت رد كرد اما مي‌توان پرسيد بعد از متوسط تر شدن سطح كيفي ليگ ما در هر سه سال اخير و به خصوص امسال آيا گمان نداريم كه نيازمان به مربيان خارجي بيش از هر زماني شده است و آيا نبايد در اين زمينه بسترسازي كنيم و صبر داشته باشيم؟ آيا نبايد مديران باشگاه‌هاي ما در انتخاب مربيان خارجي دقت بيشتري داشته باشند تا مردم ما به كارايي خارجي‌ها اعتقاد بيشتري بيابند و اينقدر خواهان رفتنشان نباشند؟ آيا مديران سال‌هاي اخير پرسپوليس دقت داشته‌اند؟ مگر همين كرانچار كه به منجي سپاهان تبديل شده، مرجوعي سرخ‌ها نبود و مديران وقت پرسپوليس بعد از گذشت تنها 12، 13 هفته جوابش نكردند؟ آيا بسياري از باورها در فوتبال ما و به تبع آن موج ضد پرتغالي جديد محصول گزينش‌ها و شتاب‌ها و رويكردهايي غير اصولي از همين دست نيست؟
منبع:jamnews.ir
