بازیكنی كه خود را از آرارات به تیم ملی امید معرفی كرد و درخشش خیره‌كننده‌ای در هافبك دفاعی آن تیم در رقابت‌های مقدماتی المپیك 1996 آتلانتا داشت، آنقدر كه استقلالی‌ها بلافاصله دست به كار شدند و او را به خدمت گرفتند.
 

مصدومیت‌های پیاپی و طولانی موجب شد تیموریان بزرگ‌تر هیچ وقت نتواند توانایی‌های بالای خود را در فوتبال ایران به نمایش بگذارد و از ذهن‌های فراموشكار پاك شود. هرچند سرژیك مدتی برای ماینتس آلمان هم بازی كرد.

ولی سرژیك نمی‌توانست برادر كوچك‌تر و تركه‌ای خود را فراموش كند. او آندوی كوچك را ابتدا به نوجوانان آرارات و سپس به مرفاوی و احدی، دوستان سابقش در استقلال معرفی كرد.

مرفاوی كه مربی وقت جوانان استقلال بود، تصمیم گرفت آندوی لاغر را از دفاع راست به هافبك دفاعی تیم منتقل كند، جایی كه 2 لاغر خوش آتیه دیگر جلوتر از او به عنوان بازی ساز آزاد توپ می‌زدند؛ خسرو حیدری و مجتبی جباری!

سرنوشت آندو تا حد زیادی به سرنوشت مجتبی گره‌خورد. حمید درخشان و نصرت ایراندوست هر 2 را به تیم ملی جوانان دعوت كردند. روی نام آندو در همان اردوی اول تیم خط كشیده شد،‌ ولی مجتبی جباری به عنوان محور تیم درخشش خوبی در آسیا داشت.

انجام خدمت نظام وظیفه، جوانان آینده‌دار استقلال را به تیم‌های نظامی كشاند، خسرو حیدری سر از پاس در آورد ولی مجتبی و آندو باز هم یكدیگر را رها نكردند و به ابومسلم مشهد پیوستند. هرچند تیموریان مدتی هم برای عقاب به میدان رفت.

میثاقیان مربی وقت ابومسلم كه علاقه زیادی به فوتبال محكم و جاندار داشت مثلث خوش‌تركیبی را در میانه زمین با حضور آندو، جباری و بادامكی به وجود آورد. بادامكی جلوتر از جباری بین خط میانی و حمله، تكنیك نابش را به نمایش می‌گذاشت ، مجتبی بازیكن بازیساز و شوت‌زن تیم بود و تیموریان نترس، پرنفس و خستگی‌ناپذیر مثل یك گلادیاتور جوان در پس گرفتن همه توپ‌های حریف و آغاز بازی‌سازی شركت می‌كرد.

درخشش تیموریان در ابومسلم نظر بیژن ذو‌الفقار‌نسب، سرمربی وقت تیم ملی ب را هم به او جلب كرد، آن‌چنان‌كه در بازی‌های كشورهای اسلامی كه نیمه دوم سال 83 در كشور عربستان برگزار شد تیموریان نقش بازیكن كلیدی تیم ذوالفقار‌نسب را ایفا كرد. او در عربستان چهره كاملا جنگنده‌ای داشت و در استفاده از هر 2 پا حیرت‌آور كار كرد.

سرانجام برانكو سرمربی وقت تیم ملی، آندو را دید و او را به اردوی تیم ملی دعوت كرد در حالی‌كه خود او هنوز از انتخاب شدنش خیلی مطمئن نبود.

بعد از بازی برگشت تیم ملی با بحرین (بهار 1384)‌ و صعود تیم ملی به جام جهانی، سرمربی تیم ملی 5 بازیكن جدید به تیم ملی دعوت كرد تا در بازی تشریفاتی در ژاپن آنها را در اختیار داشته باشد. آندرآنیك تیموریان در شكست 2 بر یك تیم ملی از ژاپن، 90 دقیقه روی نیمكت نشست. او سپس در دیدار با كوئینز پارك رنجرز در انگلیس دقایقی به میدان رفت، در دیدار با لیبی یك نیمه جایگزین كعبی در پست غیر تخصصی بال راست شد و سپس در تورنمنت تهران دقایقی بازی كرد.

تیموریان در كنار جباری كه به ستاره تازه برانكو تبدیل شده بود، با سرعت اوج گرفت و نخستین گل ملی خود را به زیبایی وارد دروازه تایوان كرد.

به مخیله كسی حتی خود تیموریان هم نمی‌رسید كه او در جام جهانی با حضور هافبك‌های بزرگی نظیر كریمی، مهدوی‌كیا، نكونام و... در تركیب ثابت خط میانی تیم ملی قرار گیرد، اما برانكو شیوه 1-3-2-4 را برای ایران برگزیده بود و پس از مصدومیت شدید جباری و نویدكیا، فرصت به تیموریان رسید تا در تركیب ثابت قرار گیرد. آندو پاسخ شایسته‌ای به ریسك بی‌سابقه برانكو داد و به همراه گل‌محمدی بهترین عملكرد را در روز بازی با مكزیك از خود ارائه كرد.

از آن پس تیموریان به مهره ثابت تیم ملی در پست هافبك دفاعی تبدیل شد تا آنجا كه در 31 بار حضور خود 3 گل نیز به ثمر رسانده است. سورپرایز جدی‌تر، دعوت باشگاه لیگ برتری بولتون از آندو بود. تیموریان به دومین ایرانی تبدیل شد كه در لیگ برتر انگلیس بازی می‌كرد.

پیش از او كریم باقری مدت كوتاهی در چارلتون بازی كرده بود، ولی تنها دقایقی حضور در میدان را در كارنامه خود داشت. تیموریان به عنوان نخستین و تنها گلزن ایرانی تاریخ طولانی جام حذفی فوتبال انگلیس و سپس لیگ برتر انگلیس تبدیل شد.

او در دیدار با دونكسترز راورز در جام حذفی 2 گل و در دیدار با ویگان در لیگ برتر 2 گل دیگر زد تا رفته رفته به یكی از ستاره‌های بولتون سام آلاردایس و سامی لی تبدیل شود، ولی نپذیرفتن تمدید قرارداد با بولتونی‌ها او را مطرود این باشگاه كرد تا در پایان مهلت قراردادش و در حالی كه تیم‌های زیادی ازجمله اسپانیول و دیناموزاگرب خواهانش بودند، به فولام دیگر تیم مطرح انگلیسی بپیوندد و با عقد قراردادی 2 ساله با حقوق هفتگی حداقل 15 هزار پوند جذب این تیم شود.

حضور تیموریان در فولام با شروع چندان خوبی همراه نبود، هرچند او در بازی منجر به پیروزی 2 بر یك تیمش مقابل آرسنال با شماره 6 بازی كرد ولی حدود یك ماه و نیم پس از شروع فصل لیگ برتر و در دیدار تیم‌های ذخیره فولام با وستهام دچار صدمه‌دیدگی از ناحیه رباط صلیبی زانو شد.

آندرآنیك طبق عادت در برابر این صدمه‌دیدگی خم به ابرو نیاورد و به كار ادامه داد. اشتباهی كه صدمه‌دیدگی او را تشدید كرد و او را در آستانه پارگی خطرناك رباط صلیبی قرار داد.

مصدومیت آندرآنیك تیموتیان سامرانی ، معروف به آندو تیموریان او را ماه‌ها از تیم ملی و فولام موفق روی هاجسون دور كرده است ولی خصوصیات مثبت روحی آندو مثل اراده، صبر، بینش‌خوب و صداقت همیشگی‌اش در این مسیر می‌تواند این بازیكن پرتلاش و خوش‌شانس را در بازگشت به مسیر موفقیت یاری كند.

 منبع:جام جم آنلاین