علی كریمی كه اختلافات او با علی دایی و عدم حضورش در دیدارهای قبلی تیم ملی به بحث تمام نشدنی محال فوتبال ایران تبدیل شده بود در پیونگ یانگ كم اثرترین و كم كارترین بازیكن میدان بود·
كریمی به عنوان هافبكی كه قرار بود پشت سر وحید هاشمیان انجام وظیفه كند در این دیدار كم اثر ظاهر شد و به جز پاسی كه برای مهدی مهدوی كیا ارسال كرد تاثیر خاص دیگری در حملات ایران روی دروازه حریف نداشت· او حتی نسبت به روزهای خوبش در تیم پرسپولیس هم فاصله بسیار زیادی داشت و ثابت كرد كه دیگر نمی توان با این شرایط روی او به عنوان بازیكن نود دقیقه ای حساب باز كرد·
محمد نصرتی در دفاع چپ پر اشتباه ترین بازیكن تیم ملی بود كه كره ای ها در سایه ضعف او توانستند حملات خطرناكی را روی دروازه تیم ملی تدارك ببینند· او نسبت به ستار زارع كه در زمان علی دایی مدافع چپ تیم ملی بود عملكرد ضعیف تری داشت· در میانه میدان هم پژمان نوری یا آندرانیك تیموریان بهتر از حسین كاظمی نبودند· از سویی دیگر معلوم نبود چرا افشین قطبی بیش از 38 دقیقه از مسعود شجاعی در تركیب اصلی بهره برد· شجاعی كه 5 روز قبل از بازی ایران- كره تیم اوساسونا را در یك بازی پر فشار و حساس مقابل رئال مادرید همراهی كرده بود به واسطه آسیب دیدگی نتوانست در تمرینات تیم ملی در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه پا به توپ شود، او به واسطه خستگی مفرط و تنها یك تمرین نصف و نیمه با سایر ملی پوشان از اغاز بازی نشان داد كه اصلا در فرم مطلوبی به سر نمی برد و حساب كردن روی او اشتباه بزرگی خواهد بود· شجاعی در حالی در سمت چپ خط میانی بازی كرد كه در تیم اوساسونا به عنوان هافبك راست انجام وظیفه می كند· قطبی اما 38 دقیقه به شجاعی در سمت چپ دل بست تا محمدرضا خلعتبری كه آماده ترین بازیكن این روزهای فوتبال ایران است فرصت چندانی برای خودنمایی و استفاده از تكنیك خوب اش نداشته باشد· مهدی مهدوی كیا هم فقط در نیمه اول عملكرد خوب داشت و در 45 دقیقه دوم هیچ تاثیری در امور هجومی نداشت تا عدم تعویض او و علی كریمی در 30 دقیقه پایانی سوالاتی را به ذهن متبادر كند·
نقطه اوج ناامیدی اما وحید هاشمیان بود كه ظاهرا فوتبال ایران بی دلیل ازا و انتظار گلزنی دارد· مهاجمی كه در فصل 2008-2009 بوندس لیگا فقط یكبار گلزنی كرده و در سال های اخیر نتوانسته مهره قبال اتكایی در تورنمنت های بین المللی (جام جهانی، جام ملت های آسیا و مقدماتی جام جهانی) برای باز كردن دروازه حریفان باشد در پیونگ یانگ نیز ثابت كرد كه امیدوار بودن به گلزنی او اشتباه بزرگی است كه مربیان تیم ملی به واسطه تجربه و نام بزرگ او مرتكب می شوند· هاشمیان در این بازی هم با رفتن به كناره ها و حضور در جمع هافبك ها نشان داد كه عادت بد خود را هنوز ترك نكرده و می خواهد به هر نوعی كه شده نشان دهد در زمین حضور دارد· علاوه بر این نباید فراموش كرد كه هاشمیان هم می تواند دفاعیه ای به نام «عدم تغذیه مناسب از سوی هافبك ها» را مطرح كند باید گفت افشین قطبی هم نتوانست مشكل گلزنی تیم ملی و خلق موقعیت ها را از این بین ببرد·
شاگردان افشین قطبی و به ویژه آنهایی كه بعد از بركناری دایی به تركیب اصلی تیم ملی راه یافتند دیروز ثابت كردند كه علی دایی چندان هم درباره این نفرات اشتباه نكرده است· تیم ملی در بازی با كره شمالی از هیجان و طراوت لازم برای كسب سه امتیاز به دور بود و احتیاط بیش از حد ملی پوشان و تمایل برای پیاده كردن این استراتژی كه «گل نخوریم، گل می زنیم» چیزی نمانده بود كه منجر به اجرای این قانون شود كه «گل نزنی، گل می خوری»! با این اوصاف باز هم جای شكرش باقیست كه سیدمهدی رحمتی با نمایش عالی خود در سه نوبت مانع از فروپاشی دروازه اش شد تا تیم ملی ایران برای صعود به جام جهانی دلخوش به اما و اگرها و حماسه سازی در مرحله پلی اف باشد!
