این صعودها از طرف فدراسیون كوهنوردی تا هیات‌ها، گروه‌ها، باشگاه‌ها، موسسات و اشخاص حقیقی انجام می‌شود. مرگ دو كوه‌نورد بر روی قله لنین، و چهار نفردر تیلیچو و نانگاپاربات، بی گمان هشداری بود برای آنان كه قصد تلاش‌های جدیدی برای صعود دارند. تلفاتی كه نقطه مشترك‌شان اصرار نفرات كشته شده یا همنوردانشان برای فتح قله بود.
هوایی نامناسب و بی‌توجهی به الگوهای هم هوایی، تعجیل در صعود بدلیل هزینه بالای رزرو شركت‌های طرف قرارداد، ترس نسبت به از دست دادن هوای مناسب و برخورد با هوای نامطلوب، كم تجربگی در هدایت تیم‌ها و سرپرستی صعودهای بلند و غیره از جمله عواملی است كه می‌توان در اغلب صعودهای منجر به تلفات برشمرد.
هزینه‌ی بالای صعودها موجب می‌شود تا عمده نفرات بی‌توجه به وضعیت همنوردانشان به جای بازگشت به كمپ‌های پائین‌تر، آنها را ترغیب به استراحت در كمپ‌های بالا و یا ادامه صعود كنند در این بین تمارض بیشتر كوهنوردان بیمار نسبت به شرایط جسمانی شان و عدم بازگشت به پایین در مواقع مناسب خود از عواملی است كه به بروز حوادث می انجامد.
به گزارش ایسنا؛ در كنار تمامی این علل و عوامل آفت جدید صعودهای برون مرزی روی آوردن كوه نوردان بازمانده از فتح قلل به خرید دیپلم‌های صعود از شركت‌ها و بعضا مراجع قانونی در كمپ‌های اصلی و فدراسیون‌های كشورهای مقصد است. امری كه بیشتر در جمهوری‌های استقلال یافته شوروی سابق در پامیر و تیان شان به چشم می خورد.
با خرید این گواهینامه‌ها نام برخی کوه‌نوردان بدون آنکه تحقیقی در مورد صعودشان صورت گیرد بر روی این دیپلم‌ها ثبت می‌شود. حال می‌توان پرسید كه دیپلم‌های بدون صعود مرهم كدامیك از زخم‌های كوهنوردان برای این فتوحات پوشالی است؟! و راه مقابله با این آفت در مقابل تلاش تا پای مرگ كوه نوردان واقعی چیست؟
بر اساس این گزارش، برخی از این گواهینامه‌ها در محل تنها با 30 دلار و بدون نام فرد صعود كننده به فروش می‌رسد. كارشناس خبره فدراسیون كوهنوردی و صعودهای ورزشی در این باره به خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار كرد: متاسفانه این مساله در كوهنوردی جهان وجود دارد و باید فكری برای آن كرد.
رضا زارعی افزود: پنج منطقه‌ی مرتفع جهان تیان شان، پامیر، قره قروم، هیمالیای نپال و تبت گواهینامه‌های صعودشان بسیار معتبر هستند. در این میان گواهینامه‌های نپال و تبت چون سابقه‌ی گواهینامه دادنشان بسیار قدیمی است برای حفظ اعتبار كوه‌های خود و آبروی‌شان همیشه یك افسر رابط با تیم‌ها دارند و برای دادن گواهینامه‌ها دقت زیادی می‌كنند.
وی ادامه داد: متاسفانه در كشورهای تازه استقلال یافته شوروی به خاطر شرایط خاص در آن كشورها، شركت‌های خصوصی به جای فدراسیون ورزشی اقدام به دادن گواهینامه‌های صعود می‌كنند. این شركت‌های خصوصی برای اینكه بتوانند پول بیشتری بگیرند و هزینه‌های خود را جبران كنند مجبور هستند امتیازاتی به تیم‌ها و كوهنوردان بدهند. متاسفانه یكی از این امتیازات، دادن گواهینامه‌ی صعود به قله‌ها است بدون اینكه تحقیقی درمورد آن صعود بكنند. در این بحث سوء استفاده‌های زیادی از سوی برخی كوهنوردان می‌شود.
كارشناس خبره‌ی فدراسیون كوهنوردی و صعودهای ورزش با اشاره به اینكه فدراسیون تلاش زیادی كرد تا بتواند راهكار مناسبی برای جلوگیری از این كار انجام دهد، خاطرنشان كرد: فدراسیون به صعودها معادل مدال‌های جهانی و آسیایی پولی را می‌پرداخت اما، چون این سوء استفاده‌ها از گواهینامه‌ها و احكام بالا گرفت پرداخت معادل‌ها را متوقف كرد. پس از مدتی بررسی، كار پرداخت معادل‌ها را از سر گرفت اما، با سخت‌گیری بسیار و آن هم تنها به صعودهایی كه زیرنظر فدراسیون انجام شود.
وی ادامه داد: صعود به یك قله به داشتن عكس از آن قله، دانستن شرایط صعود و گواهینامه منوط است اما، برخی كوهنوردان كه موفق به فتح قله نمی‌شدند یا بدون طی كردن مسیر سخت می‌خواستند از معادل‌سازی فدراسیون استفاده كنند اقدام به گرفتن این گواهینامه‌های جعلی می‌كردند. این كوهنوردان دلیل عكس نداشتن از قله را یخ زدن دوربین، نبودن فرد دیگر برای عكس گرفتن از آنها توجیه می‌كردند و این را بهانه‌ای می‌كردند كه فدراسیون گواهینامه‌ی آنها را ملاك قرار دهد.
زارعی گفت: این سخت گیری باعث شد برخی كوهنوردان كه به راستی موفق به فتح قله می‌شدند، عكس می‌آوردند و گواهینامه‌ی صعود داشتند نیز مورد اتهام قرار گرفته و فتح آنها هم جزء معادل سازی‌های فدراسیون قرار نگیرد. چون واقعا سخت است كه این صعودهای واقعی و غیر واقعی را از هم تمیز داد.
وی با اشاره به اینكه این مساله در كوهنوردی جهان وجود دارد، یادآور شد: اروپایی‌ها براساس تفكرات خود خیلی به دنبال گرفتن چنین امتیازاتی نیستند اما، متاسفانه در كوهنوردی ایران شاهد آن هستیم.
كارشناس خبره فدراسیون كوهنوردی افزود: باید فرهنگ كوهنوردی ما اصلاح شود و بدانیم هدف از كوهنوردی تنها صعود به قله نیست. بلكه روح و فرهنگ ورزش است. این مساله هم به زمان نیاز دارد.
