به گزارش روزنامه گل،ناصر حجازی همچنان در حفظ راز شخصی‌اش كوشاست و نمی‌خواهد نام آن تیم اروپایی كه خواهان همكاری با او شده را افشا كند: «هر وقت با تیم جدیدم قرارداد امضا كردم به طور رسمی راجع به آن صحبت خواهم كرد، اما قبل از قطعی شدن حضورم در این تیم در مورد آن حرف نمی‌زنم.»
البته ناصرخان قبلا هم همین جملات را تكرار كرده بود، اما معلوم نیست كه چرا هر چند روز یكبار اصرار دارد كه به یادمان بیاورد با یك تیم اروپایی (كه هنوز معلوم نیست نامش چیست؟) مذاكره كرده است!
واكنش ناصرخان حجازی به شایعه حضورش در كادرفنی تیم‌ملی هم، چنین بوده است: «بعضی از مطبوعات یا قصد شوخی دارند و یا اینكه شان نام‌ها را نشناخته‌اند. من 40 سال است كه در فوتبال ایران هستم ولی قطبی تازه دو، سه سال است به فوتبال ما آمده. من و مردم چنین شایعاتی را نمی‌پذیریم. اینكه مثلا من در كنار قطبی كار كنم، این حرف درستی نیست و نباید چنین شایعاتی مطرح شود.» در شان و منزلت والای ناصرخان هیچ جای شك و تردیدی نیست، اما از آنجا كه گفته‌اند هر چه درخت پربارتر باشد، افتاده‌تر هم می‌شود، ای كاش ناصرخان شان قطبی به عنوان سرمربی تیم‌ملی ایران را هم در نظر می‌گرفت و با این شایعه مثل شایعه ابتلا به یك بیماری خطرناك برخورد نمی‌كرد. تیم‌ملی در هر حالی تیم‌ملی است و قطبی هم بدون شك حضور در كادرهای فنی بزرگی را در كارنامه‌اش دارد.
حجازی به عنوان یك ورزشكار قدیمی و تحصیل كرده، سعی در تحلیل علل ناكامی ورزش ایران دارد: «در ورزش ما ثبات وجود ندارد، به همین دلیل پیشرفت نمی‌كنیم. كشورهای صاحب فوتبال برنامه دو ساله دارند، اما ما اینجا برنامه دو ماهه نداریم. جالب است كه در این شرایط قول قهرمانی در جام ملت‌های آسیا را هم به ما می‌دهند. خواهش می‌كنم بیش از این با احساسات مردم بازی نكنید. ما دیگر قدرت اول آسیا نیستیم. حریفان ما مرزهای پیشرفت را یكی پس از دیگری پشت سرگذاشته‌اند و آقایان هنوز شعار می‌دهند. ما دیگر تیم درجه دو آسیایی هم نیستیم و باید مواظب باشیم كه افغانستان آسیا نشویم!»
ناصرخان فراموش كرده كه ما برنامه‌های سه ساله هم داریم! مثل همان برنامه‌های سه ساله امیر قلعه‌نویی كه حتما به یاد ناصرخان هم هست! پس اگر سطح برنامه‌ریزی جهانی دو ساله بود، الان از آنها جلو هم افتاده بودیم، اما مشكل اینجاست كه اكنون سطح برنامه‌ریزی‌ها 10 ساله، 15 ساله و 20 ساله شده‌اند و ما در همان سه سال هم مشكل داریم!
حجازی كه هر چند وقت یكبار با همین مصاحبه‌های جنجالی، خودش را كانون توجه فوتبال ایران می‌كند، نوك پیكان حملاتش را به سمت سرمربی تیم‌ملی می‌گیرد و می‌گوید: «من مربی حق ندارم با احساسات مردم بازی كنم. مگر قطبی همین چند ماه پیش ادعا نكرد كه كره‌ای‌ها را مثل كف دستش می‌شناسد؟ خب، چه اتفاقی افتاد. ما حذف شدیم و حالا هم من به شما قول می‌دهم كه در جام ملت‌های آسیا امكان ندارد با حضور تیم‌هایی چون بحرین، اردن، عربستان، ژاپن و حتی كره شمالی ما قهرمان شویم. می‌خواهم بگویم آقای قطبی! این وعده دادن‌‌ها را كنار بگذار. وگرنه من كه با كسی دشمنی ندارم. اما اگر من رییس فدراسیون بودم، عذر افشین قطبی را می‌خواستم و به او می‌گفتم بفرمایید بیرون!» به عبارت دیگر شانس آوردیم كه ناصرخان رییس فدراسیونمان نیست وگرنه تیم‌ملی هنوز هم سرمربی‌اش را پیدا نكرده بود و همین قطبی هم از دستمان می‌رفت!
و اما به عنوان حسن‌ختام بخوانید نظرات ناصرخان حجازی را در مورد جدال هفته نخست بین مرفاوی و قلعه‌نویی: «برایم فرقی نمی‌كند كه كدام یك برنده شوند، اما نكته مهم این است كه این بازی اصلا حساس نیست. راحت‌تر بگویم بازی استقلال مقابل پیام در هفته آخر لیگ هشتم به مراتب حساس‌تر از این بازی بود، بازی حساس یعنی بازی آخر!»
ای كاش از ناصرخان می‌پرسیدیم كه این بازی كه حساس نیست و برایتان فرقی نمی‌كند كه چه كسی برنده شود، اما حالا كه خودتان به عنوان یك بازی حساس به سراغ بازی هفته آخر استقلال و پیام خراسان رفتید، خدا وكیلی در آن بازی دوست داشتید كدام تیم برنده شود؟! گردآوری:گروه خبر سيمرغ
البته ناصرخان قبلا هم همین جملات را تكرار كرده بود، اما معلوم نیست كه چرا هر چند روز یكبار اصرار دارد كه به یادمان بیاورد با یك تیم اروپایی (كه هنوز معلوم نیست نامش چیست؟) مذاكره كرده است!
واكنش ناصرخان حجازی به شایعه حضورش در كادرفنی تیم‌ملی هم، چنین بوده است: «بعضی از مطبوعات یا قصد شوخی دارند و یا اینكه شان نام‌ها را نشناخته‌اند. من 40 سال است كه در فوتبال ایران هستم ولی قطبی تازه دو، سه سال است به فوتبال ما آمده. من و مردم چنین شایعاتی را نمی‌پذیریم. اینكه مثلا من در كنار قطبی كار كنم، این حرف درستی نیست و نباید چنین شایعاتی مطرح شود.» در شان و منزلت والای ناصرخان هیچ جای شك و تردیدی نیست، اما از آنجا كه گفته‌اند هر چه درخت پربارتر باشد، افتاده‌تر هم می‌شود، ای كاش ناصرخان شان قطبی به عنوان سرمربی تیم‌ملی ایران را هم در نظر می‌گرفت و با این شایعه مثل شایعه ابتلا به یك بیماری خطرناك برخورد نمی‌كرد. تیم‌ملی در هر حالی تیم‌ملی است و قطبی هم بدون شك حضور در كادرهای فنی بزرگی را در كارنامه‌اش دارد.
حجازی به عنوان یك ورزشكار قدیمی و تحصیل كرده، سعی در تحلیل علل ناكامی ورزش ایران دارد: «در ورزش ما ثبات وجود ندارد، به همین دلیل پیشرفت نمی‌كنیم. كشورهای صاحب فوتبال برنامه دو ساله دارند، اما ما اینجا برنامه دو ماهه نداریم. جالب است كه در این شرایط قول قهرمانی در جام ملت‌های آسیا را هم به ما می‌دهند. خواهش می‌كنم بیش از این با احساسات مردم بازی نكنید. ما دیگر قدرت اول آسیا نیستیم. حریفان ما مرزهای پیشرفت را یكی پس از دیگری پشت سرگذاشته‌اند و آقایان هنوز شعار می‌دهند. ما دیگر تیم درجه دو آسیایی هم نیستیم و باید مواظب باشیم كه افغانستان آسیا نشویم!»
ناصرخان فراموش كرده كه ما برنامه‌های سه ساله هم داریم! مثل همان برنامه‌های سه ساله امیر قلعه‌نویی كه حتما به یاد ناصرخان هم هست! پس اگر سطح برنامه‌ریزی جهانی دو ساله بود، الان از آنها جلو هم افتاده بودیم، اما مشكل اینجاست كه اكنون سطح برنامه‌ریزی‌ها 10 ساله، 15 ساله و 20 ساله شده‌اند و ما در همان سه سال هم مشكل داریم!
حجازی كه هر چند وقت یكبار با همین مصاحبه‌های جنجالی، خودش را كانون توجه فوتبال ایران می‌كند، نوك پیكان حملاتش را به سمت سرمربی تیم‌ملی می‌گیرد و می‌گوید: «من مربی حق ندارم با احساسات مردم بازی كنم. مگر قطبی همین چند ماه پیش ادعا نكرد كه كره‌ای‌ها را مثل كف دستش می‌شناسد؟ خب، چه اتفاقی افتاد. ما حذف شدیم و حالا هم من به شما قول می‌دهم كه در جام ملت‌های آسیا امكان ندارد با حضور تیم‌هایی چون بحرین، اردن، عربستان، ژاپن و حتی كره شمالی ما قهرمان شویم. می‌خواهم بگویم آقای قطبی! این وعده دادن‌‌ها را كنار بگذار. وگرنه من كه با كسی دشمنی ندارم. اما اگر من رییس فدراسیون بودم، عذر افشین قطبی را می‌خواستم و به او می‌گفتم بفرمایید بیرون!» به عبارت دیگر شانس آوردیم كه ناصرخان رییس فدراسیونمان نیست وگرنه تیم‌ملی هنوز هم سرمربی‌اش را پیدا نكرده بود و همین قطبی هم از دستمان می‌رفت!
و اما به عنوان حسن‌ختام بخوانید نظرات ناصرخان حجازی را در مورد جدال هفته نخست بین مرفاوی و قلعه‌نویی: «برایم فرقی نمی‌كند كه كدام یك برنده شوند، اما نكته مهم این است كه این بازی اصلا حساس نیست. راحت‌تر بگویم بازی استقلال مقابل پیام در هفته آخر لیگ هشتم به مراتب حساس‌تر از این بازی بود، بازی حساس یعنی بازی آخر!»
ای كاش از ناصرخان می‌پرسیدیم كه این بازی كه حساس نیست و برایتان فرقی نمی‌كند كه چه كسی برنده شود، اما حالا كه خودتان به عنوان یك بازی حساس به سراغ بازی هفته آخر استقلال و پیام خراسان رفتید، خدا وكیلی در آن بازی دوست داشتید كدام تیم برنده شود؟! گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:goaldaily.ir
