به گزارش پارس فوتبال ، بسیاری از كسانی كه مادر و پدر هستند و فرزندانی دارند می دانند كه رابطه عاطفه یك دختر و یا پسر با پدر و یا مادر تا چه اندازه رابطه خاصی بوده و شاید یكی از بزرگترین عشقهائی است كه در دنیا وجود دارد و حكایت من و دخترم نیز خارج از این قاعده نبوده و سالها است كه این گونه ادامه دارد. یكی از مشكلاتی كه در این رابطه وجود دارد كه دخترم هر چند گاه خواهان تائید است و با پرسیدن سوال " بابا ! مرا دوست داری؟" مرا به تعجب وا می دارد و بارها به او متذكر شده ام كه این سوال تو معنائی ندارد چون مشخص است كه هر پدری بچه اش را دوست دارد خصوصا من كه تو تنها فرزندم هستی ولی گوئی طبع تحسین پسند زنانه دخترم با این قضیه كنار نمی آید این حكایت مرا به یاد نامه 38 رئیس فدراسیون ورزشی برای ابقا محمد علی آبادی می اندازد.
براستی چندان عجیب نیست كه 38 نفر از كسانی كه با حفظ سمت علی آبادی در پست ریاست سازمان تربیت بدنی می توانند به مدیریت اكثرا نا كار آمد خود در راس فدراسیونها ادامه دهند می خواهند كه او همچنان بر مسند كار باشد آیا باید تعجب كنیم كه رئیس فدراسیونی چون ریاست فدراسیون فوتبال یكی از امضا كنند گان است ؟
علی كفاشیان كه در یك انتخابات از پیش تعییین شده به این علت بر پست ریاست فدراسیون فوتبال به گونه ای انتصاب شد تا دستورات كاخ سئول سازمان تربیت بدنی را مو به مو اجرا كند در قواره ای است كه بخواهد در مورد ادامه ریاست ورزش ایران پافشاری كند ؟ یا فدراسیونهائی چون اتوموبیلرانی و دوچرخه سواری و شطرنج و تنیس و بیسبال و بدمینتون و نجات غریق و سه گانه و... خود در این سالها چه كارنامه ای داشته اند كه تشخیص می دهند كه ادامه كار علی آبادی می تواند به نفع ورزش باشد؟
آیا این حكایت تمجید زیر مجموعه از راس مجموعه همان قصه معروف مرغ اول بوده یا تخم مرغ را تداعی نمی كند ؟می گوئیم كه ناكامی در المپیك و عدم صعود به جام جهانی 2010 و كسب نتایج ضعیف در مسابقات جودو و تكواندو و كاراته در سالهای اخیر و نتایج بسیار ضعیف كشتی در این سالها كه آخرین آنها باخت در مسابقات جام جهانی در تهران بوده است و دو پینگ چند باره وزنه برداران ایرانی و تغییرات غیر اصولی در نحوه مدیریت های حاكم بر دو تیم استقلال و پرسپولیس و پدید آمدن مشكلات اساسی در ورزشگاههای افتتاح شده و عدم توجه به پروژه های تكمیل كننده ورزشگاههای نقش جهان اصفهان و یادگار امام تبریز تنها گوشه ای از كارنامه ناكام علی آبادی و تیم زیر نظر او بوده كه امروز اكثرا جز امضا كنند گان نامی حمایت از او هستند.
براستی این آقایان ریاست فدراسیون در مقام و جایگاهی هستند كه بتوانند قضاوت صحیحی از نحوه عملكرد علی آبادی دهند و اگر این گونه هست آیا برای تعیین دیگر اعضای هیات دولت همین نظر خواهی ها خواهد شد؟یعنی اگر مدیر كلهای چند گانه وزارتخانه ها نامه تقدیر از وزیری كه آنها را به پست مدیر كلی و دیگر پستهای وزارتخانه گمارد ه بنویسند آن وزیر به كار خود ادامه خواهد داد؟ آیا این كارناوالی كه از سوی روسای ناكارآمد فدراسیون به راه انداخته شده باید باعث شود که ورزش ایران به سیر قهقرائی خود ادامه دهد؟
چه كسی است كه نداند هر دختری به طور حتم پدرش را دو ست دارد و یا این كه هر پدری علاقمند به دخترش است اما وقتی ادعای " دوست دارم " بیان می شود این داستان كمی لوث نمی شود ؟ آیا تمجید زیر مجموعه از رئیس به نوعی همان لوث كردن مسئله نیست ؟براستی در دستگاه ورزش ما چه می گذرد ؟آیا همین رو سای فدرسایون به علت امضای این طومار در آینده نمی توانند مدعی از جناب رئیسی شوند كه خود باعث ابقای او شدند ؟سوالها بی شمار است و برای پاسخ به انتظار می نشینیم...
براستی چندان عجیب نیست كه 38 نفر از كسانی كه با حفظ سمت علی آبادی در پست ریاست سازمان تربیت بدنی می توانند به مدیریت اكثرا نا كار آمد خود در راس فدراسیونها ادامه دهند می خواهند كه او همچنان بر مسند كار باشد آیا باید تعجب كنیم كه رئیس فدراسیونی چون ریاست فدراسیون فوتبال یكی از امضا كنند گان است ؟
علی كفاشیان كه در یك انتخابات از پیش تعییین شده به این علت بر پست ریاست فدراسیون فوتبال به گونه ای انتصاب شد تا دستورات كاخ سئول سازمان تربیت بدنی را مو به مو اجرا كند در قواره ای است كه بخواهد در مورد ادامه ریاست ورزش ایران پافشاری كند ؟ یا فدراسیونهائی چون اتوموبیلرانی و دوچرخه سواری و شطرنج و تنیس و بیسبال و بدمینتون و نجات غریق و سه گانه و... خود در این سالها چه كارنامه ای داشته اند كه تشخیص می دهند كه ادامه كار علی آبادی می تواند به نفع ورزش باشد؟
آیا این حكایت تمجید زیر مجموعه از راس مجموعه همان قصه معروف مرغ اول بوده یا تخم مرغ را تداعی نمی كند ؟می گوئیم كه ناكامی در المپیك و عدم صعود به جام جهانی 2010 و كسب نتایج ضعیف در مسابقات جودو و تكواندو و كاراته در سالهای اخیر و نتایج بسیار ضعیف كشتی در این سالها كه آخرین آنها باخت در مسابقات جام جهانی در تهران بوده است و دو پینگ چند باره وزنه برداران ایرانی و تغییرات غیر اصولی در نحوه مدیریت های حاكم بر دو تیم استقلال و پرسپولیس و پدید آمدن مشكلات اساسی در ورزشگاههای افتتاح شده و عدم توجه به پروژه های تكمیل كننده ورزشگاههای نقش جهان اصفهان و یادگار امام تبریز تنها گوشه ای از كارنامه ناكام علی آبادی و تیم زیر نظر او بوده كه امروز اكثرا جز امضا كنند گان نامی حمایت از او هستند.
براستی این آقایان ریاست فدراسیون در مقام و جایگاهی هستند كه بتوانند قضاوت صحیحی از نحوه عملكرد علی آبادی دهند و اگر این گونه هست آیا برای تعیین دیگر اعضای هیات دولت همین نظر خواهی ها خواهد شد؟یعنی اگر مدیر كلهای چند گانه وزارتخانه ها نامه تقدیر از وزیری كه آنها را به پست مدیر كلی و دیگر پستهای وزارتخانه گمارد ه بنویسند آن وزیر به كار خود ادامه خواهد داد؟ آیا این كارناوالی كه از سوی روسای ناكارآمد فدراسیون به راه انداخته شده باید باعث شود که ورزش ایران به سیر قهقرائی خود ادامه دهد؟
چه كسی است كه نداند هر دختری به طور حتم پدرش را دو ست دارد و یا این كه هر پدری علاقمند به دخترش است اما وقتی ادعای " دوست دارم " بیان می شود این داستان كمی لوث نمی شود ؟ آیا تمجید زیر مجموعه از رئیس به نوعی همان لوث كردن مسئله نیست ؟براستی در دستگاه ورزش ما چه می گذرد ؟آیا همین رو سای فدرسایون به علت امضای این طومار در آینده نمی توانند مدعی از جناب رئیسی شوند كه خود باعث ابقای او شدند ؟سوالها بی شمار است و برای پاسخ به انتظار می نشینیم...
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:parsfootball.com
