دست نوشته‌ای برای جادوگر معروف ورزشی ، آقای الف. الف

غول چراغ جادو مال قصه‌ها است. هیچ علاءالدین و سندبادی وجود ندارد. برای هیچ خبری پیرامون قالیچه پرنده، دیگر تره هم خرد نمی‌کنند. اینجا آدم‌ها خودشان برای خودشان غول چراغ جادو هستند. برای خودشان نام مستعار علاءالدین را انتخاب می‌کنند و کلی قالیچه پرنده توی خانه‌هایشان دارند؛ پس لطفا با این جماعت از« ورد» سخن نگو. ما خودمان «ذات ورد» را به چالش کشیده‌ایم و یک آب هم رویش. با تو هستم. شاید هم بهتر بود می‌گفتم با شما هستم؛ بله. شما آقای الف. الف که هیچ‌گاه حرف‌های پیرامونت را تکذیب نکرده‌ای و این تکذیب نکردن چیزی به نام شک را تقویت می‌کند. اصلا شاید به چنین شکی نیاز داری تا در بورس باقی بمانی. خنده‌دار است ولی با آنکه هیچگاه فکرش را نمی‌کردم در یک روزنامه ورزشی بخواهم از تاثیر «قدرت خاص» بر فوتبال بنویسم ولی حالا دیگر چاره‌ای نیست. می‌نویسم و تو می‌خوانی چون باید بخوانی؛ چون چاره‌ای نداری، چون...

آقای الف. الف می‌دانی بعضی‌ها من را ترساندند: «وارد این حیطه نشو. چون پر از خط قرمز است.» درست به همین دلیل من وارد می‌شوم. تو مدعی داشتن قدرت خاص برای تاثیرگذاری بر نتایج مسابقات هستی. خیلی‌ها هم این روزها در مقام دفاع از تو برآمده‌اند و حتی حرف‌هایی می‌زنند که مرزی فرازمینی برایت تعیین کنند. تو باید تکذیب می‌کردی آقای الف. الف؛ باید تکذیب می‌کردی و حالا که تصمیم گرفتی بازی را تا آخر ادامه دهی پس پرده را کنار بزن. فوتبال مردمی، ورزشی روراست است، حتی گندکاری‌هایش نیز مردمی است. پشت پرده‌های زیادی وجود دارند. نمی‌گویم که ندارند ولی یک چیز را خوب می‌دانم که نیت پاک حتی وقتی به دروغ آغشته شود باز هم خودش را برای رهایی از عذاب وجدان لو می‌دهد. تو چنین حسی نداری؟ جواب بده! تو چنین حسی نداری؟ حالا برایت می‌گویم که چرا باید وجدانت درد گرفته باشد؛ گوش کن.

مرتبطان با تو به کارهایت اعتقاد دارند. بسیار خب. قبول. پس حتما خوب می‌دانی که اول از همه باید خودت به خودت اعتقاد داشته باشی. داری یا نه؟ نترس، این نوشته را می‌توانی در خلوت بخوانی و حداقل پیش وجدان خودت راحت باشی. در خلوت هیچکس نیست. هیچکس به جز خدا که ستارالعیوب است.