به نقل از آرين اسپورت ، در فوتبال ایران چه میگذرد؟ چه اتفاقی افتاده که مسئولان عالی رتبه فوتبال – اعم از باشگاهی و ملی – به جای اینکه مجموعه تحت امر خود را هدایت کنند و به سمت جلو سوق بدهند، برای این و آن خط و نشان میکشند و مدام کارها و اقداماتشان را توجیه میکنند. چه بر سر این فوتبال دولتی آمده که هیچ عکس حق انتقاد از بالاسری خود را ندارد و اگر انتقادی هم شود؛ بیانیه پشت بیانیه و جوابیه پشت جوابیه! آیا واقعاً مدیران و مربیان ما آنقدر کار بلند هستند که بیش از نیمی از وقت خود را به مصاحبه علیه منتقدان و نگارش بیانیه اخصاص میدهند؟
کاش مسئولان فدراسیون فوتبال که اخیراً نشان دادهاند دستی بر قلم دارند و میتوانند بیانیههای شاعرانه و حماسی صادر کنند، کمی برای حل مشکلات این فوتبال وقت میگذاشتند. کاش کمی به فکر درآمدزایی بودند تا به طرف سازمان تربیت بدنی و دولت دست گدایی دراز نکند. فدراسیونی که در مقابل انتقادات شمشیر را از رو میکشد و به جای بیرون بردن فوتبال از اوضاع افتضاح فعلی، پاسخ این و آن را میدهد، به همان مجوعهای تبدیل میشود که اکنون شاهد آن هستیم! کاش سایت فلان باشگاه لیگ برتری به جای تهدید منتقدان و مخالفان مدیرعامل یا دستاندرکاران خود نواقص سایت باشگاه را برطرف کند و کاش فلان مربی همیشه منتقد که ید طولایی در نگارش بیانیه و مصاحبههای جنجالی دارد، کمی به دانش مربیگریاش بیفزاید تا در صورت ناکامی مجبور نشود به دستهای پشت پرده، باندهای مخوف فوتبالی و اسکتبار جهانی(!) گیر بدهد.
رسم جدیدی به نام محدود کردن فضای نقد در مملکت ما باب شده که در نقطه مقابل حقیقت یابی و شفافسازی قرار دارد. رسمی که در فوتبال ما بیش از گذشته دیده میشود و هر فردی که جز مدح مدیران و مربیان سخن بگوید طرد میشود و با بیانیههای شدیدالحن دوستان رسانهای آنها مواجه خواهد شد. به امید روزی که سعه صدر دستاندرکاران فوتبال ما آنقدر بالا برود که جایگاه ویژهای برای منتقدان قائل شوند... .
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:ariensport.com
