به گزارش سایت گل، مصاحبه ما با مرد آلمانی به نوعی بازخوانی خاطرات او از مدت حضورش در تیم ملی بود. حرف‌های او نه بر ضد كسی است و نه در دفاع از كسی او تنها آنچه از نظرش منطقی است را بیان می‌كند. مصاحبه طولانی مدت ما با روته مولر در هتل استقلال در روزی انجام شد كه مرد آلمانی منتظر بود تا فرزندانش را پس از مدت‌ها ملاقات كند.
* روته آمد و به همه سوالات پاسخ داد اما حساس‌ترین لحظات مصاحبه 90 دقیقه‌ای آنجا بود كه بی‌رحمانه سكوت و به نوعی تماس اعضا، كادرفنی مقابل علی دایی را مطرح كردم و او را متهم نمودم به اینكه اشتباهات علی دایی را به او گوشزد نمی‌كرده است.
*روته سرخ شد و بعد تأكید كرد این اشتباهی است كه اگر تاریخ دوباره تكرار شود، او مرتكبش نخواهد شد. داستان چگونگی كار من در فدراسیون داستان سادوای است. من در ایران كلاس داشتم كه علی دایی آمد سراغم. من و علی هر دو دورادور همدیگر را می‌شناختیم. او بازیكن بزرگی در آلمان بود و من هم سابقه مربیگری و تدریس خوبی داشتم اما تا قبل از آن با هم ارتباطی نداشتیم. علی دایی از من می‌خواست تا به كادرفنی تیم ملی اضافه شوم. او از من خواست تا برنامه‌های تمرینی تیم ملی را طراحی كنم چرا كه خودش جوان بود و تجربه بالایی نداشت. دایی تجربه دومش بود بعد از سایپا باید تیم ملی را اداره می‌كرد.
*از نظر من خواسته او منطقی بود و من هم پذیرفتم به نظر می‌رسد كه نكته‌ای وجود دارد كه در ایران خوب درتك نشده. اینكه من با علی یا صمد به عنوان نفر دوم كار كرده‌ام شبهاتی را ایجاد كرده را می‌بینید! من در كلاس‌های مربیگری هم همیشه می‌گویم كه نه من معلم هستم و نه شما دانش‌آموز! من رئیس نیستم كه هر چه بگویم باید از رویش نت‌بردارید! ما با هم كار می‌كنیم، در تجارب هم شریك می‌شویم و خیلی خوب یك كلاس را با هم پشت سرمی‌گذاریم. در مربیگری هم همین است. اولاً مربی باید ایرانی باشد. من نباید از طریق مترجم با بازیكنان ارتباط داشته باشم. این بسیار مهم است كه سرمربی زبان بازیكن را بفهمد من ذهنیت بازیكن ایرانی را نمی‌شناسم، اما دایی یا صمد این نكته را درك می‌كنند.
*دلیل دیگری كه سبب شد تا من پیشنهاد كاری تیم ملی یا استقلال را نپذیرم این است كه من در كلاس‌هایم دام به مربیان این نكته را آموزش می‌دهم كه چگونه مربی شوند. حالا من در كلاس به علی یا صمد یك چیز را یاد بدهم و در كادر فنی مستقیم و در طول یك سال كار این مسائل را انتقال بدهم نكته مهمتری است. از طرف دیگر برای من هم یك تمرین عملی دیگر بود. اگر می‌خواهم یاد بدهم باید قدرت انتقال خودم را افزایش بدهم و این كار در یك تیم فوتبال خیلی ساده‌تر صورت می‌گیرد تا در كلاس.
*نكته سوم من سه سن اهمیت نمی‌دهم. این طور نبوده كه دایی یا صمد بروند و همجا را پر كنند كه روته با این سن آمده زیر دست من كار كند ما یك تیم هستیم. هیچ كس رئیس نیست یا مثل رئیس‌ها عمل نمی‌كند. شخصیت نكته مهمی است. ما می‌خواستیم به رشد شخصیت همدیگر كمك كنیم و با رشد كارنامه كاری هم.
*چرا به جام جهانی نرفتیم سوال خوبی است اول از همه من كره جنوبی و شمالی، استرالیا، ژاپن و ایران را ملت‌های دارای قدرت فوتبال در آسیا می‌دانم عربستان جایی در این لیست ندارد. در تهران هم از آنها سرتر بودیم. آنها فقط شانس آوردند به نظر من آنچه باعث شد تا به جام جهانی نرویم. بدشانسی بود و یك نكته بسیار مهم در مورد ذهنیت بازیكنان ایرانی. ما از كره جنوبی یك بر صفر جلو افتادیم اما مساوی شد. از عربستان یك بر صفر جلو افتادیم اما باختیم. از كره جنوبی در سئول یك بر صفر جلو افتادیم اما باز هم مساوی شد. ایراد این است. ذهنیت بازیكنان ایرانی این است كه گل اول را كه زدی برگرد عقب این غلط است. این فاجعه است. از آنها می‌خواستیم عقب نیایند و بروند جلو و دومی را بزنند اما این اتفاق نیفتاد. آنها عقب می‌آمدند، حرف گوش نمی‌كردند. استرس بازی را داشتند. اجازه بدهید یك چیزی را صادقانه بگویم. صعود به جام جهانی برای هر مربی یك رویاست. باختن به عربستان در تهران دومین شكست تلخ زندگی من بود. دومین شكست بزرگ زندگی مربیگری‌ام.
*اولین آن در كلن بود. در سال اول مربیگری‌ام. ما به فینال جام حذفی رسیدیم و اگر قهرمان می‌شدیم من به یك مربی افسانه‌ای تبدیل می‌شدم. اما در پنالتی باختیم. جوان بودم و مثل بچه‌ها گریه كردم. به وردربرمن باختیم. این اولین شكست بزرگ زندگی من بود. دومی هم عربستان بود. متأسفم شب تلخی بود دایی را همان شب عوض كردند.
*یك مربی خوب باید چند خصوصیت داشته باشد. شخصیت بالا، تجربه خوب، دانش خوب و از همه مهمتر، قدرت انتقال. بلد بودن، كافی نیست باید بتوانی اطلاعاتت را یاد بدهی.
*دایی برخی فاكتورها را نداشت مثلا تجربه. من فكر می‌كنم او قدم بزرگی برداشت كه تیم ملی را قبول كرد. باید بیشتر صبر می‌كرد. مربیگری تیم ملی برای او كمی زود بود. من خیلی متأسفم هم برای او و هم برای خودم. این منصفانه نیست كه دایی را مقصر بدانیم یا سرزنش كنیم. این به همه مربوط است.
*علی شخصیت خاصی داشت. او هیچ وقت دنبال این نبود كه كسی نظری بدهد. اصلا با او حرفی در مورد مسائل مختلف، می‌زدیم. سر فصل‌ها را مشخص می‌كرد و كار را جلو می‌بردیم.
*من عادت دارم كه اگر كسی كمك خواست یا نظر خواست حرف بزنم. علی هم نمی‌خواست . او چیزهای مشخصی می‌خواست و من كمك می‌كردم همین.
*كار كردن من با دایی اشتباه نبود. از اینكه با او كار كردم خوشحالم. اگر دوباره تاریخ به عقب برمی‌گشت و ما از نو شروع می‌كردیم باز هم همكاری با او را می‌پذیرفتم. این بار اما نقش بیشتری را برعهده می‌گرفتم با دایی حرف می‌زدم. قانعش می‌كردم. رفتارش را تا آن حدی كه می‌توانستم تغییر می‌دادم. او روی انتخاب‌هایش پافشاری می‌كرد و من مخالفتی نداشتم اما اگر یكبار دیگر این اتفاق تكرار بشود اینبار با او بیشتر و بیشتر حرف می‌زنم. او در مربیگری خیلی پیشرفت می‌كند اما قبلش نیاز به اندكی تجربه بیشتر دارد.
*در مورد صمد. من صمد را در كلاس شناختم. خودش را نشان نمی‌داد بیشتر گوش می‌كرد. تلاش می‌كرد تا یادبگیرد. از این روحیه خوشم می‌آید. البته صمد یك مشكل بزرگ دارد. او در كلاس هم همین مشكل را داشت. مشكل زبان. صمد و بقیه مربیان كه می‌خواهند در سطح بالا كار كنند باید زبانشان را تقویت كنند. حیف است. او استعداد دارد. از اینكه با كمك او و دیگر مربیان تیم خوبی ساخته‌ایم خوشحالم. این استقلال می‌تواند به موفقیت‌های زیادی برسد.
* روته آمد و به همه سوالات پاسخ داد اما حساس‌ترین لحظات مصاحبه 90 دقیقه‌ای آنجا بود كه بی‌رحمانه سكوت و به نوعی تماس اعضا، كادرفنی مقابل علی دایی را مطرح كردم و او را متهم نمودم به اینكه اشتباهات علی دایی را به او گوشزد نمی‌كرده است.
*روته سرخ شد و بعد تأكید كرد این اشتباهی است كه اگر تاریخ دوباره تكرار شود، او مرتكبش نخواهد شد. داستان چگونگی كار من در فدراسیون داستان سادوای است. من در ایران كلاس داشتم كه علی دایی آمد سراغم. من و علی هر دو دورادور همدیگر را می‌شناختیم. او بازیكن بزرگی در آلمان بود و من هم سابقه مربیگری و تدریس خوبی داشتم اما تا قبل از آن با هم ارتباطی نداشتیم. علی دایی از من می‌خواست تا به كادرفنی تیم ملی اضافه شوم. او از من خواست تا برنامه‌های تمرینی تیم ملی را طراحی كنم چرا كه خودش جوان بود و تجربه بالایی نداشت. دایی تجربه دومش بود بعد از سایپا باید تیم ملی را اداره می‌كرد.
*از نظر من خواسته او منطقی بود و من هم پذیرفتم به نظر می‌رسد كه نكته‌ای وجود دارد كه در ایران خوب درتك نشده. اینكه من با علی یا صمد به عنوان نفر دوم كار كرده‌ام شبهاتی را ایجاد كرده را می‌بینید! من در كلاس‌های مربیگری هم همیشه می‌گویم كه نه من معلم هستم و نه شما دانش‌آموز! من رئیس نیستم كه هر چه بگویم باید از رویش نت‌بردارید! ما با هم كار می‌كنیم، در تجارب هم شریك می‌شویم و خیلی خوب یك كلاس را با هم پشت سرمی‌گذاریم. در مربیگری هم همین است. اولاً مربی باید ایرانی باشد. من نباید از طریق مترجم با بازیكنان ارتباط داشته باشم. این بسیار مهم است كه سرمربی زبان بازیكن را بفهمد من ذهنیت بازیكن ایرانی را نمی‌شناسم، اما دایی یا صمد این نكته را درك می‌كنند.
*دلیل دیگری كه سبب شد تا من پیشنهاد كاری تیم ملی یا استقلال را نپذیرم این است كه من در كلاس‌هایم دام به مربیان این نكته را آموزش می‌دهم كه چگونه مربی شوند. حالا من در كلاس به علی یا صمد یك چیز را یاد بدهم و در كادر فنی مستقیم و در طول یك سال كار این مسائل را انتقال بدهم نكته مهمتری است. از طرف دیگر برای من هم یك تمرین عملی دیگر بود. اگر می‌خواهم یاد بدهم باید قدرت انتقال خودم را افزایش بدهم و این كار در یك تیم فوتبال خیلی ساده‌تر صورت می‌گیرد تا در كلاس.
*نكته سوم من سه سن اهمیت نمی‌دهم. این طور نبوده كه دایی یا صمد بروند و همجا را پر كنند كه روته با این سن آمده زیر دست من كار كند ما یك تیم هستیم. هیچ كس رئیس نیست یا مثل رئیس‌ها عمل نمی‌كند. شخصیت نكته مهمی است. ما می‌خواستیم به رشد شخصیت همدیگر كمك كنیم و با رشد كارنامه كاری هم.
*چرا به جام جهانی نرفتیم سوال خوبی است اول از همه من كره جنوبی و شمالی، استرالیا، ژاپن و ایران را ملت‌های دارای قدرت فوتبال در آسیا می‌دانم عربستان جایی در این لیست ندارد. در تهران هم از آنها سرتر بودیم. آنها فقط شانس آوردند به نظر من آنچه باعث شد تا به جام جهانی نرویم. بدشانسی بود و یك نكته بسیار مهم در مورد ذهنیت بازیكنان ایرانی. ما از كره جنوبی یك بر صفر جلو افتادیم اما مساوی شد. از عربستان یك بر صفر جلو افتادیم اما باختیم. از كره جنوبی در سئول یك بر صفر جلو افتادیم اما باز هم مساوی شد. ایراد این است. ذهنیت بازیكنان ایرانی این است كه گل اول را كه زدی برگرد عقب این غلط است. این فاجعه است. از آنها می‌خواستیم عقب نیایند و بروند جلو و دومی را بزنند اما این اتفاق نیفتاد. آنها عقب می‌آمدند، حرف گوش نمی‌كردند. استرس بازی را داشتند. اجازه بدهید یك چیزی را صادقانه بگویم. صعود به جام جهانی برای هر مربی یك رویاست. باختن به عربستان در تهران دومین شكست تلخ زندگی من بود. دومین شكست بزرگ زندگی مربیگری‌ام.
*اولین آن در كلن بود. در سال اول مربیگری‌ام. ما به فینال جام حذفی رسیدیم و اگر قهرمان می‌شدیم من به یك مربی افسانه‌ای تبدیل می‌شدم. اما در پنالتی باختیم. جوان بودم و مثل بچه‌ها گریه كردم. به وردربرمن باختیم. این اولین شكست بزرگ زندگی من بود. دومی هم عربستان بود. متأسفم شب تلخی بود دایی را همان شب عوض كردند.
*یك مربی خوب باید چند خصوصیت داشته باشد. شخصیت بالا، تجربه خوب، دانش خوب و از همه مهمتر، قدرت انتقال. بلد بودن، كافی نیست باید بتوانی اطلاعاتت را یاد بدهی.
*دایی برخی فاكتورها را نداشت مثلا تجربه. من فكر می‌كنم او قدم بزرگی برداشت كه تیم ملی را قبول كرد. باید بیشتر صبر می‌كرد. مربیگری تیم ملی برای او كمی زود بود. من خیلی متأسفم هم برای او و هم برای خودم. این منصفانه نیست كه دایی را مقصر بدانیم یا سرزنش كنیم. این به همه مربوط است.
*علی شخصیت خاصی داشت. او هیچ وقت دنبال این نبود كه كسی نظری بدهد. اصلا با او حرفی در مورد مسائل مختلف، می‌زدیم. سر فصل‌ها را مشخص می‌كرد و كار را جلو می‌بردیم.
*من عادت دارم كه اگر كسی كمك خواست یا نظر خواست حرف بزنم. علی هم نمی‌خواست . او چیزهای مشخصی می‌خواست و من كمك می‌كردم همین.
*كار كردن من با دایی اشتباه نبود. از اینكه با او كار كردم خوشحالم. اگر دوباره تاریخ به عقب برمی‌گشت و ما از نو شروع می‌كردیم باز هم همكاری با او را می‌پذیرفتم. این بار اما نقش بیشتری را برعهده می‌گرفتم با دایی حرف می‌زدم. قانعش می‌كردم. رفتارش را تا آن حدی كه می‌توانستم تغییر می‌دادم. او روی انتخاب‌هایش پافشاری می‌كرد و من مخالفتی نداشتم اما اگر یكبار دیگر این اتفاق تكرار بشود اینبار با او بیشتر و بیشتر حرف می‌زنم. او در مربیگری خیلی پیشرفت می‌كند اما قبلش نیاز به اندكی تجربه بیشتر دارد.
*در مورد صمد. من صمد را در كلاس شناختم. خودش را نشان نمی‌داد بیشتر گوش می‌كرد. تلاش می‌كرد تا یادبگیرد. از این روحیه خوشم می‌آید. البته صمد یك مشكل بزرگ دارد. او در كلاس هم همین مشكل را داشت. مشكل زبان. صمد و بقیه مربیان كه می‌خواهند در سطح بالا كار كنند باید زبانشان را تقویت كنند. حیف است. او استعداد دارد. از اینكه با كمك او و دیگر مربیان تیم خوبی ساخته‌ایم خوشحالم. این استقلال می‌تواند به موفقیت‌های زیادی برسد.
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
www.seemorgh.com/news
www.seemorgh.com/news
منبع:goal.com
