جوانك آن روزها نه موهای لخت و بلند داشت و نه لباس‌های رنگارنگ بر تن می‌كرد، همه آن عكس‌های آن دورانش بیشتر از سه یا چهار تی‌شرت مشخص نداشت ولی در عوض تا دلتان بخواهد در زمین مسابقه صحنه‌های بدیع خلق می‌كرد، بازی‌هایش در لیگ به عدد 10 نرسیده ملی‌پوش شد، به بازی‌های آسیایی 98 بانكوك رفت و در فینال رقابت‌ها به عنوان پیستون چپ تیم‌ملی گلزنی كرد و بعد از آن شد جزو لاینفك تیم‌ملی! بعدها لقب جادوگر هم گرفت ولی نیازی به لقب نبود، همان نام علی كریمی كفایت می‌كرد تا لرزه بر اندام هر مدافع و هافبكی بیفتد كه چگونه و چند بار در طول 90 دقیقه از فوق‌ستاره ایرانی دریبل خواهد خورد و چقدر بابت درمانده شدن مقابل شماره هشت شرمنده خواهد شد.
نیازی نیست در مورد ویژگی‌های فنی علی كریمی داد سخن سر دهیم چون همه در این مورد اطلاعات جامع و كاملی دارند و هنرنمایی‌های او در میادین مختلف هنوز از یادها نرفته است و تازگی‌ها هم كه در تیم پرمهره استیل‌آذین به تنهایی یك تیم شده است و بی‌تردید بیش از 12 امتیاز این تیم محصول صرف هنرنمایی‌های كاپیتان شماره هشت است.
اما در مورد ویژگی‌های رفتاری كریمی هم باید تصدیق كرد كه او یك آدم خاص است و مثل همه ستاره‌ها رفتارهای خاصی دارد. هر چند كه بعد از برخورد فیزیكی با داور ژاپنی در جریان تورنمنت امیدها در ویتنام كه منجر به محرومیت یك ساله‌اش از حضور در میادین شد دیگر شاهد مشكلات رفتاری از جادوگر درون مستطیل سبز نبودیم ولی او مشخصا نمی‌توانست كنترل زبان خود را داشته باشد و با سادگی هر چه تمام‌تر حرف‌هایی در مقاطع مختلف بر زبان آورده كه به ضررش تمام شده است. از مصاحبه انتقادی علیه ناصر ابراهیمی در زمان حضورش در پرسپولیس گرفته تا مصاحبه علیه دایی با یك هفته‌نامه مشهور یك دهه پیش و بالاخره مصاحبه تصویری علیه فدراسیون كه گزك دست علی‌دایی داد تا توسط كفاشیان او را از تیم‌ملی حذف كرده و مقدمات ناكامی تیم‌ملی در راهیابی به جام‌جهانی 2010 را فراهم كند. البته كریمی بعد از این قضیه هم طبق روال قدیمی خود جلوی زبانش را نگرفت و حسابی به پر و پای عباس انصاری‌فرد پیچید تا اسباب جدایی‌اش از پرسپولیس توسط این مدیر فراهم شود و...
اما علی كریمی كه این روزها در قالب كاپیتان استیل‌آذین یك ستاره تمام عیار و بی‌نظیر در لیگ‌برتر است، طی هفته‌های اخیر پس از یك دهه دوباره بنای ناسازگاری گذاشته و معلوم نیست چه اتفاقی افتاده كه جادوگر تبدیل به یك آدم عصبی و پرخاشگر شده است. به طور مشخص علی كریمی از تماشاگرنماهای زیادی ناسزا شنیده است و نمی‌توان فحاشی‌های روز بازی با تراكتورسازی را عامل قطعی برای عصبیت كریمی دانست. در بازی با سپاهان هم حضور ناظر اصفهانی هم آنقدر در بازی تاثیرگذار نیست كه باعث از كوره در رفتن جادوگر شود، چون او در فصل گذشته و در مقام ناداوری‌های مسلم در حق پرسپولیس هم چنین از کوره در نرفته بود. او هر چقدر در مصاحبه‌ها و حوزه‌ها گفتار بی‌ملاحظه و صریح باشد و هر چه در دلش هست بر زبانش جاری می‌شود، طی یک دهه اخیر درون میدان بازیکن کاملا خویشتن‌دار و متین بود که کمتر عصبانیت خود را به لحاظ رفتاری بروز داده و حال باید دید چه عامل باعث خلق و خوی جدید او شده است.
علی کریمی طی هفته‌ها اخیر چراغ سبز خود برای پوستن به پرسپولیس را در عین پابندی به قراردادش با استیل‌آذین نشان داده است و با اعلام تابعیت تصمیم مدیران استیل‌آذین عملا توپ را در مورد پرسپولیسی شدن خود در نیم‌فصل به زمین آنها انداخته است. آیا او که همواره علاقه‌اش به قرمزهای پایتخت را کتمان نکرده است بابت مطرح شدن بازگشت دوباره‌اش به پرسپولیس دچار آشفتگی روانی شده است؟
آیا بابت بازگشت به روزهای اوج، آن هم بعد از خداحافظی از تیم‌ملی پریشان شده است؟ آیا با همبازیان یا مربیان یا مدیران استیل‌آذین مشکل دارد؟
هر چه هست مشکل او باید به سرعت حل شود چون در عصر فقدان آشکار ستاره‌ها دلمان به هنرنمایی کریمی خوش است که او هم در هفته چهاردهم به علت محرومیت حضور نخواهد داشت. اصلا نمی‌خواهم این داستان و هفته بی ستاره دوباره تکرار شود چون مسلما همه به جز رقبای استل‌آذین دوست دارند کریمی را همیشه در میدان ببینند.
