جابولانی از زبان زولویی گرفته شده و به معنای «تحسین کردن» است.


به نقل از خبر آنلاين ، توپ جابولانی یازدهمین توپ تولیدی آدیداس برای جام جهانی است. سایت «فیفا» نوشت هر یک از رنگ های یازده گانه روی توپ جابولانی نماینده یکی از بازیکنان تیم است. طراحی توپ 2 عنصر مهم مردم آفریقای جنوبی را می ستاید؛ تنوع و هارمونی.
جابولانی مزایای بسیاری دارد. وقتی دست خود را روی توپ می کشید، شیار های بافتی نعلی شکل را حس می کنید، که بالاترین میزان کنترل، پروازی محکم و مهاری کامل را در هر شرایطی به شما می دهد.
نخستین بار آدیداس در سال 1970 و در شهر مکزیکوسیتی توپ «تلستار» را تولید کرد؛ توپی چرمی مرکب از 32 قطعه سیاه و سفید. توپ «تانگو» در جام جهانی آرژانتین 1978 استفاده شد، این توپ برای 5 جام جهانی بعد نیز بکار رفت. مسابقات جام جهانی 2002 و 2006 ادواری انقلابی هستند. توپ های «تیمگیست» نیز با کاهش تعداد تکه ها از 32 به 12 قطعه موفقیت هایی داشت.
سایت «پاپ ساینس» استاندارد های فیفا و جابولانی را مقایسه کرده:

محیط دایره: استاندار فیفا 5/68 تا 5/69 سانتی متر
جابولانی: 69 سانتی متر (0.2-/+)
گردی (کرویّت): قطر در 16 موقعیت اندازه گیری می شود. استاندار فیفا: حداکثر 5/1 درصد اختلاف
جابولانی: حداکثر 1 درصد اختلاف.
جذب آب: یک توپ 250 بار در آب فشار داده شده و چرخانده می شود. استاندارد فیفا: در بالاترین حد 10 درصد افزایش وزن.
جابولانی: 0 درصد
وزن: استاندار فیفا: 420 تا 445 گرم.
جابولانی: 440 گرم (0.2-/+)
برگشت یکپارچه: تنها آزمایش پویایی (دینامیک) فیفا این است که توپ 10 بار از ارتفاع 2 متری روی سطحی فولادی رها می شود، تفاوت بالاترین و پایین ترین جهش توپ نباید بیش از 10 سانتی متر باشد.
گستره جهش جابولانی بین 143 تا 149 سانتی متر است.
از دست دادن فشار: فشار باد 3 روز پس از باد کردن توپ اندازه گیری می شود. استاندارد فیفا: نهایتا 20 درصد کاهش است.
جابولانی حداکثر 10 درصد کاهش باد دارد.
 

گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:khabaronline.ir