به گزارش ایسنا، اگر در سال 2006 به یك باره كوه آتشفشان پنهان كاری‌ها، اعمال خلاف قانون و خلاف اخلاق ورزشی و مصرف فله‌ای مواد غیر مجاز در وزنه‌برداری ایران فوران كرد، اكنون می‌توان اندك اندك گدازه‌های این كوه را دید كه یكی پس از دیگری سربرمی‌آورد، تا ریشه درخت آبروی ورزش ایران را بخشكانند.
با نگاهی دقیق و موشكافانه به رخدادهای یك سال اخیر وزنه‌برداری و روند حركتی اشتباه فدراسیون و كادرفنی می‌توان به علت‌های به وجود آمدن شرایط كنونی پی برد. شرایطی كه هر دم از باغش گلی تازه می‌روید.
در ادامه این گزارش به تشریح تك تك این علت‌ها خواهیم پرداخت. اگرچه از موشكافی بسیاری از مسایل مغرور و از بیان بسیاری از مطالب نیز رنج می‌بریم؛ اما، هدف تنها در راستای اصلاح شرایط موجود است.
** زیر یوغ بیگانه
در 10 سال اخیر كه وزنه‌برداری ایران توانسته نقش اساسی‌تری در دنیای وزنه‌برداری ایفا كند، به طور كلی مجموعه وزنه‌برداری ایران وارد بازی‌هایی شده‌اند كه به هیچ وجه با منافع و آبروی این ملت هم راستا نبوده است.
آنهایی كه از نزدیك با جهان وزنه‌برداری در سال‌های اخیر آشنا شده و از زد و بندهای آن تاحدود زیادی آگاهی یافته‌اند، می‌دانند كه مدال‌های وزنه‌برداری (اگرچه ما به آن افتخار می‌كنیم) چندان هم خوش رنگ نیست.
فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری كه هم اكنون تحت مدیریت "تاماش آیان" است، توانسته امپراتوری عجیبی در این رشته ورزشی برپا كند. در سال‌های نه چندان دور شایعه‌های بسیاری در زمینه خرید و فروش مدال‌های مختلف به كشورهای گوناگون در رقابت‌های بین‌المللی مطرح بود كه متاسفانه با گرفتن دامن ایران، به یقین به این موضوع پی بردیم.
همگان بازی‌های المپیك سیدنی را به خاطر دارند. جایی كه جوان نامدار ایرانی در حالی كه سال گذشته‌اش در آتن بهترین قهرمان یونان را شكست داده بود و طلا گرفته بود، در صحنه رقابت‌های سیدنی قربانی آسیب دیدگی ساختگی شد تا میلیون‌ها علاقه‌مند را به این دل خوش كند كه آسیب دیده و دلیلی برای مدال نگرفتن داشته باشد.
اما، واقعیت ماجرا را همان گونه كه بسیاری از نزدیكان از پیش اعلام كرده‌اند، از گریه‌های چند روزه نصیری‌نیا مشخص بود. در آن رقابت بسیار مهم براساس همین زدوبندها، اراده‌ی "ملوكانه!" مسوولان فدراسیون بین‌المللی بر قهرمانی "پیروس دیماس" از یونان قرار گرفته بود كه چنین هم شد. بدین ترتیب پیش از رقابت به نصیری‌نیا به صورت رسمی اعلام می‌كنند كه نمونه‌اش مثبت شده و نمی‌تواند در رقابت‌ها شركت كند. نمونه‌ای كه باز هم براساس همین لابی‌ها هیچ‌گاه مثبت اعلام نشد!!
این جریان در سال‌های اخیر بسیاری از اوقات دامنگیر ایران بوده است. البته همیشه به ضرر ما نبوده. گاهی هم (البته به خاطر منافعی كه خودشان داشته‌اند) این موضوع به نفع ما تمام شده. نمونه بارزش را در حوادث سال 2006 به وضوح می‌توان دید.
براساس عملكرد فدراسیون بین‌المللی، فدراسیون ایران هم چون دوران استعماری بارها و بارها مجبور به ایفای نقش‌های مختلف بوده است و بارها و بارها مجبور به پرداخت هزاران دلار شده‌ایم.
با چنین مقدمه‌ای شاید بسیاری از اتفاق‌های عجیب و غریب وزنه‌برداری در سال‌های اخیر تاكنون كمی روشن شود.
نكته تاسف‌آور این است كه همچنان ورزش ایران مجبور به نقش آفرینی در نمایش‌های بیگانگان است و گویی هیچ اراده‌ای برای مقابله با این موضوع وجود ندارد. به راحتی اعلام می‌كنند كه آزمایش دوپینگ یك ورزشكار مثبت و یا منفی است و برای رفع و رجوع آن باید دلارهای بیت‌المال را هزینه كنیم.
** نمره مردودی برای كادرفنی رضازاده
حسین رضازاده پس از بازی‌های المپیك 2008 پكن در راس كادرفنی تیم‌های ملی وزنه‌برداری قرار گرفت. در حقیقت او همه كاره تیم‌های ملی وزنه‌برداری شد و با مربیان پرتعداد كارش را آغاز كرد. او اگرچه با قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا آغاز كرد؛ اما، مثبت شدن آزمایش كنترل دوپینگ ستاره تیمش یعنی "محسن داوودی" همه امیدها را ناامید كرد. اگرچه رسانه‌ها در آن زمان در راستای حمایت از قهرمان سابق و به احترام همه افتخارآفرینی‌هایش بر این امر سرپوش گذاشته و مثبت شدن آزمایش داوودی را یك سهو قلمداد كردند؛ اما، نكته‌ای كه پس از آن كمی وجدان‌های بیدار را آگاهی می‌داد پیگیری‌ها و سخنان اولیاء محسن داوودی نوجوان بود كه می‌گفت: «داروها در اردو تجویز شده بود.»
گرچه این اتهام بزرگی است و در این مجال در پی تصدیق این مدعا نیستیم؛ اما، اتفاق‌های پس از آن هر ناظر خوشبینی را نیز بدبین می‌كند.
حسین رضازاده و كادرفنی تیم ملی كه در آن بیش از هفت مربی در اردو حضور داشت در این زمینه در رقابت‌های دیگر هم با ناكامی مواجه شدند. اوج این مساله مثبت شدن آزمایش دوپینگ رشید شریفی در رقابت‌های قهرمانی آسیا بود. او كه ستاره تیم ایران در این رقابت‌ها بود، بعدها بنابر منابع آگاه مجبور شد كه بار گناهش را به تنهایی بر دوش گیرد تا دیگران از گناه مبرا باشند. اما، جز خداوند یگانه اكنون بسیاری از نزدیكان به وزنه‌برداری می‌دانند كه رشید شریفی، جوانی كه به تازگی ازدواج كرده و از اصفهان به تهران نقل مكان كرده بود و همه امیدش حقوق تیم ملی وزنه‌برداری بود، با چه سیاستی با مشكل مثبت شدن آزمایش دوپینگش مواجه شد. گرچه فضای سنگین موجود تاكنون اجازه تفحص در این زمینه را به كسی نداده و یا هیچ اراده‌ای برای تفحص وجود نداشته است.
نوار ناكامی‌های وزنه‌برداری ایران در یك سال اخیر در رقابت‌های جوانان جهان هم پاره نشد و در آخرین گزارش فدراسیون بین‌المللی، "انوش آرمك" جوانی كه در رقابت‌های جهانی رومانی چهارم جهان شد، دوپینگش مثبت است.
بدین ترتیب اگر دوپینگ داوودی در سال 2009 مثبت می‌شد و یا اینكه یك نمونه دیگر بوجود آید، بار دیگر هم ایران از حضور در مجامع بین‌المللی محروم و هم محكوم به پرداخت هزاران دلار به بیگانگان خواهد شد.
همین ترس هم در روزهای اخیر باعث شده تا تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان ایران كه قرار بود در آخر هفته جاری در رقابت‌های قهرمانی آسیا شركت كند، با تصمیم مسوولان به این رقابت‌ها اعزام نشوند.
** نتیجه‌ی عقلانی
در این نتیجه عقلانی از عملكرد كادرفنی به مسوولیت حسین رضازاده، مصلحت ایجاب می‌كند تا درمورد سعید علی حسینی كه در آستانه قربانی شدن است، سكوت كنیم كه امیدواریم براساس همان بازی‌های از پیش اشاره شده، مشكلش حل شود. اما، از عملكرد كادرفنی ایران به دو نتیجه عقلی می‌توان رسید.
اول اینكه سه دوپینگی یك سال اخیر ایران بدون اجازه این كادرفنی پرتعداد اقدام به استفاده از مواد غیر مجاز كرده‌اند. براساس این فرض این اتهام به كادرفنی وارد است كه چرا نتوانسته‌اند به خوبی ورزشكاران را از لحاظ روحی و روانی تحت كنترل خود قرار دهند تا آنها از این مواد استفاده نكنند. آیا این موضوع یكی از اصلی‌ترین وظایف مربیان محسوب نمی‌شود؟ آیا بخشی از بار گناه ورزشكاران برعهده مربیانشان نیز محسوب نمی‌شود؟
فرض دوم كه شایعه‌های بسیار بسیار زیادی درمورد آن وجود دارد، تجویز داروهای غیر مجاز توسط كادرفنی است كه به هیچ وجه تاكنون به اثبات نرسیده است. گرچه برخی حتی نام داروها، زمان مصرف، زمان پایان مصرف، چگونگی اعلام پایان مصرف و بسیاری از جزئیات این مساله را اعلام كرده‌اند كه خبرگزاری دانشجویان ایران به هیچ وجه نمی‌خواهد صحه‌ای بر این ماجرا قرار دهد كه البته وجود این مساله نه تنها خیانت به نخبه‌ترین جوانان این مملكت است، بلكه عقوبتی الهی را در پی خواهد داشت.
در این شرایط نیاز به یك عزم جدی در تحقیق و تفحص از شرایط كنونی وزنه‌برداری وجود دارد. یك بار هم كه شده كمیته تحقیق و تفحص را پیش از وقوع یك فاجعه تشكیل دهیم نه پس از آن.
** مدیریت ضعیف و منفعت طلب
بهرام افشارزاده در دو سال ابتدایی حضور در وزنه‌برداری همه تلاشش را برای احیای این ورزش پس از سوختن مزرعه آن انجام داد. توسعه وزنه‌برداری در بخش‌های مختلف كشور و داشتن تیمی پاك از افتخارهای او بود. این موضوع را به تحقیق می‌توان گفت كه تا دو سال پس از مثبت شدن آزمایش دوپینگ 9 وزنه‌بردار ایرانی، دیگر ایران دوپینگی در وزنه‌برداری نداشت. اما، لغزش از زمانی آغاز شد كه او نیز به هوای كمیته ملی المپیك افتاد و دور مدیریت به دست دیگران. افشارزاده گرچه از روز نخست نیز می‌دانست كه نمی‌تواند هر دو حوزه را اداره كند، اما هیچ‌گاه به جدیت درصدد ایجاد یك مدیریت متمركز در وزنه‌برداری برنیامد. گرچه هنوز هم او به عنوان مدیر اصلی وزنه‌برداری ایران باید پاسخگوی همه اتفاق‌های اخیر و اتفاق‌های آینده باشد. حداقل افشارزاده پس از ترك فدراسیون می‌توانست با داشتن دبیر و نایب رییس قوی كار را اداره كند كه او نیز در این امر كوتاهی كرد.
او در یك سال اخیر باید نظارت بیشتری روی وزنه‌برداری و به ویژه عملكرد كادرفنی می‌داشت و تاحدودی خرد جمعی را با تك روی‌ها حاكم می‌كرد. اصلی‌ترین وظیفه او در این روزها سروسامان دادن به مشكلات كنونی است.
اما، گذشته از افشارزاده باید از محمد علی‌آبادی و حتی كیومرث هاشمی نیز خرده گرفت كه چرا در انتخاب رییس جدید وزنه‌برداری تعلل كرده و این موضوع را به دلایل كوچك به عقب افكندند. سهل انگاری و حتی منفعت طلبی مجموع مدیریت ورزش ایران در یك سال اخیر باعث شده تا وزنه‌برداری كشورمان در آستانه یك فاجعه بزرگ قرار گیرد. فاجعه‌ای كه می‌تواند دامنگیر همه‌مان شود.
** نتیجه كاربردی
براساس همه آنچه گفته شد ایسنا مواردی را برای برون رفت از این شرایط پیشنهاد می‌كند:
1- هرچه زودتر رییس و كادر مدیریتی فدراسیون وزنه‌برداری مشخص شود تا این فدراسیون از وضعیت یك بام و دو هوا درآید.
2- كادرفنی كنونی با توجه به موارد یاد شده تا زمان مشخص شدن ماجرا در حالت تعلیق درآیند.
3- كمیته تحقیق و تفحص برای رسیدگی به وضعیت دوپینگ و ابعاد آن در وزنه‌برداری ایران از سوی سازمان تربیت بدنی و حتی مجلس شورای اسلامی تشكیل شود.
4- فدراسیون وزنه‌برداری ایران مشكل به وجود آمده برای سعید علی حسینی را هرچه سریع‌تر برطرف كند.
5- كادر مدیریتی فدراسیون جدید، برای حفظ منافع ملی در زدوبندهای فدراسیون بین‌المللی شركت نكند.
با نگاهی دقیق و موشكافانه به رخدادهای یك سال اخیر وزنه‌برداری و روند حركتی اشتباه فدراسیون و كادرفنی می‌توان به علت‌های به وجود آمدن شرایط كنونی پی برد. شرایطی كه هر دم از باغش گلی تازه می‌روید.
در ادامه این گزارش به تشریح تك تك این علت‌ها خواهیم پرداخت. اگرچه از موشكافی بسیاری از مسایل مغرور و از بیان بسیاری از مطالب نیز رنج می‌بریم؛ اما، هدف تنها در راستای اصلاح شرایط موجود است.
** زیر یوغ بیگانه
در 10 سال اخیر كه وزنه‌برداری ایران توانسته نقش اساسی‌تری در دنیای وزنه‌برداری ایفا كند، به طور كلی مجموعه وزنه‌برداری ایران وارد بازی‌هایی شده‌اند كه به هیچ وجه با منافع و آبروی این ملت هم راستا نبوده است.
آنهایی كه از نزدیك با جهان وزنه‌برداری در سال‌های اخیر آشنا شده و از زد و بندهای آن تاحدود زیادی آگاهی یافته‌اند، می‌دانند كه مدال‌های وزنه‌برداری (اگرچه ما به آن افتخار می‌كنیم) چندان هم خوش رنگ نیست.
فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری كه هم اكنون تحت مدیریت "تاماش آیان" است، توانسته امپراتوری عجیبی در این رشته ورزشی برپا كند. در سال‌های نه چندان دور شایعه‌های بسیاری در زمینه خرید و فروش مدال‌های مختلف به كشورهای گوناگون در رقابت‌های بین‌المللی مطرح بود كه متاسفانه با گرفتن دامن ایران، به یقین به این موضوع پی بردیم.
همگان بازی‌های المپیك سیدنی را به خاطر دارند. جایی كه جوان نامدار ایرانی در حالی كه سال گذشته‌اش در آتن بهترین قهرمان یونان را شكست داده بود و طلا گرفته بود، در صحنه رقابت‌های سیدنی قربانی آسیب دیدگی ساختگی شد تا میلیون‌ها علاقه‌مند را به این دل خوش كند كه آسیب دیده و دلیلی برای مدال نگرفتن داشته باشد.
اما، واقعیت ماجرا را همان گونه كه بسیاری از نزدیكان از پیش اعلام كرده‌اند، از گریه‌های چند روزه نصیری‌نیا مشخص بود. در آن رقابت بسیار مهم براساس همین زدوبندها، اراده‌ی "ملوكانه!" مسوولان فدراسیون بین‌المللی بر قهرمانی "پیروس دیماس" از یونان قرار گرفته بود كه چنین هم شد. بدین ترتیب پیش از رقابت به نصیری‌نیا به صورت رسمی اعلام می‌كنند كه نمونه‌اش مثبت شده و نمی‌تواند در رقابت‌ها شركت كند. نمونه‌ای كه باز هم براساس همین لابی‌ها هیچ‌گاه مثبت اعلام نشد!!
این جریان در سال‌های اخیر بسیاری از اوقات دامنگیر ایران بوده است. البته همیشه به ضرر ما نبوده. گاهی هم (البته به خاطر منافعی كه خودشان داشته‌اند) این موضوع به نفع ما تمام شده. نمونه بارزش را در حوادث سال 2006 به وضوح می‌توان دید.
براساس عملكرد فدراسیون بین‌المللی، فدراسیون ایران هم چون دوران استعماری بارها و بارها مجبور به ایفای نقش‌های مختلف بوده است و بارها و بارها مجبور به پرداخت هزاران دلار شده‌ایم.
با چنین مقدمه‌ای شاید بسیاری از اتفاق‌های عجیب و غریب وزنه‌برداری در سال‌های اخیر تاكنون كمی روشن شود.
نكته تاسف‌آور این است كه همچنان ورزش ایران مجبور به نقش آفرینی در نمایش‌های بیگانگان است و گویی هیچ اراده‌ای برای مقابله با این موضوع وجود ندارد. به راحتی اعلام می‌كنند كه آزمایش دوپینگ یك ورزشكار مثبت و یا منفی است و برای رفع و رجوع آن باید دلارهای بیت‌المال را هزینه كنیم.
** نمره مردودی برای كادرفنی رضازاده
حسین رضازاده پس از بازی‌های المپیك 2008 پكن در راس كادرفنی تیم‌های ملی وزنه‌برداری قرار گرفت. در حقیقت او همه كاره تیم‌های ملی وزنه‌برداری شد و با مربیان پرتعداد كارش را آغاز كرد. او اگرچه با قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا آغاز كرد؛ اما، مثبت شدن آزمایش كنترل دوپینگ ستاره تیمش یعنی "محسن داوودی" همه امیدها را ناامید كرد. اگرچه رسانه‌ها در آن زمان در راستای حمایت از قهرمان سابق و به احترام همه افتخارآفرینی‌هایش بر این امر سرپوش گذاشته و مثبت شدن آزمایش داوودی را یك سهو قلمداد كردند؛ اما، نكته‌ای كه پس از آن كمی وجدان‌های بیدار را آگاهی می‌داد پیگیری‌ها و سخنان اولیاء محسن داوودی نوجوان بود كه می‌گفت: «داروها در اردو تجویز شده بود.»
گرچه این اتهام بزرگی است و در این مجال در پی تصدیق این مدعا نیستیم؛ اما، اتفاق‌های پس از آن هر ناظر خوشبینی را نیز بدبین می‌كند.
حسین رضازاده و كادرفنی تیم ملی كه در آن بیش از هفت مربی در اردو حضور داشت در این زمینه در رقابت‌های دیگر هم با ناكامی مواجه شدند. اوج این مساله مثبت شدن آزمایش دوپینگ رشید شریفی در رقابت‌های قهرمانی آسیا بود. او كه ستاره تیم ایران در این رقابت‌ها بود، بعدها بنابر منابع آگاه مجبور شد كه بار گناهش را به تنهایی بر دوش گیرد تا دیگران از گناه مبرا باشند. اما، جز خداوند یگانه اكنون بسیاری از نزدیكان به وزنه‌برداری می‌دانند كه رشید شریفی، جوانی كه به تازگی ازدواج كرده و از اصفهان به تهران نقل مكان كرده بود و همه امیدش حقوق تیم ملی وزنه‌برداری بود، با چه سیاستی با مشكل مثبت شدن آزمایش دوپینگش مواجه شد. گرچه فضای سنگین موجود تاكنون اجازه تفحص در این زمینه را به كسی نداده و یا هیچ اراده‌ای برای تفحص وجود نداشته است.
نوار ناكامی‌های وزنه‌برداری ایران در یك سال اخیر در رقابت‌های جوانان جهان هم پاره نشد و در آخرین گزارش فدراسیون بین‌المللی، "انوش آرمك" جوانی كه در رقابت‌های جهانی رومانی چهارم جهان شد، دوپینگش مثبت است.
بدین ترتیب اگر دوپینگ داوودی در سال 2009 مثبت می‌شد و یا اینكه یك نمونه دیگر بوجود آید، بار دیگر هم ایران از حضور در مجامع بین‌المللی محروم و هم محكوم به پرداخت هزاران دلار به بیگانگان خواهد شد.
همین ترس هم در روزهای اخیر باعث شده تا تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان ایران كه قرار بود در آخر هفته جاری در رقابت‌های قهرمانی آسیا شركت كند، با تصمیم مسوولان به این رقابت‌ها اعزام نشوند.
** نتیجه‌ی عقلانی
در این نتیجه عقلانی از عملكرد كادرفنی به مسوولیت حسین رضازاده، مصلحت ایجاب می‌كند تا درمورد سعید علی حسینی كه در آستانه قربانی شدن است، سكوت كنیم كه امیدواریم براساس همان بازی‌های از پیش اشاره شده، مشكلش حل شود. اما، از عملكرد كادرفنی ایران به دو نتیجه عقلی می‌توان رسید.
اول اینكه سه دوپینگی یك سال اخیر ایران بدون اجازه این كادرفنی پرتعداد اقدام به استفاده از مواد غیر مجاز كرده‌اند. براساس این فرض این اتهام به كادرفنی وارد است كه چرا نتوانسته‌اند به خوبی ورزشكاران را از لحاظ روحی و روانی تحت كنترل خود قرار دهند تا آنها از این مواد استفاده نكنند. آیا این موضوع یكی از اصلی‌ترین وظایف مربیان محسوب نمی‌شود؟ آیا بخشی از بار گناه ورزشكاران برعهده مربیانشان نیز محسوب نمی‌شود؟
فرض دوم كه شایعه‌های بسیار بسیار زیادی درمورد آن وجود دارد، تجویز داروهای غیر مجاز توسط كادرفنی است كه به هیچ وجه تاكنون به اثبات نرسیده است. گرچه برخی حتی نام داروها، زمان مصرف، زمان پایان مصرف، چگونگی اعلام پایان مصرف و بسیاری از جزئیات این مساله را اعلام كرده‌اند كه خبرگزاری دانشجویان ایران به هیچ وجه نمی‌خواهد صحه‌ای بر این ماجرا قرار دهد كه البته وجود این مساله نه تنها خیانت به نخبه‌ترین جوانان این مملكت است، بلكه عقوبتی الهی را در پی خواهد داشت.
در این شرایط نیاز به یك عزم جدی در تحقیق و تفحص از شرایط كنونی وزنه‌برداری وجود دارد. یك بار هم كه شده كمیته تحقیق و تفحص را پیش از وقوع یك فاجعه تشكیل دهیم نه پس از آن.
** مدیریت ضعیف و منفعت طلب
بهرام افشارزاده در دو سال ابتدایی حضور در وزنه‌برداری همه تلاشش را برای احیای این ورزش پس از سوختن مزرعه آن انجام داد. توسعه وزنه‌برداری در بخش‌های مختلف كشور و داشتن تیمی پاك از افتخارهای او بود. این موضوع را به تحقیق می‌توان گفت كه تا دو سال پس از مثبت شدن آزمایش دوپینگ 9 وزنه‌بردار ایرانی، دیگر ایران دوپینگی در وزنه‌برداری نداشت. اما، لغزش از زمانی آغاز شد كه او نیز به هوای كمیته ملی المپیك افتاد و دور مدیریت به دست دیگران. افشارزاده گرچه از روز نخست نیز می‌دانست كه نمی‌تواند هر دو حوزه را اداره كند، اما هیچ‌گاه به جدیت درصدد ایجاد یك مدیریت متمركز در وزنه‌برداری برنیامد. گرچه هنوز هم او به عنوان مدیر اصلی وزنه‌برداری ایران باید پاسخگوی همه اتفاق‌های اخیر و اتفاق‌های آینده باشد. حداقل افشارزاده پس از ترك فدراسیون می‌توانست با داشتن دبیر و نایب رییس قوی كار را اداره كند كه او نیز در این امر كوتاهی كرد.
او در یك سال اخیر باید نظارت بیشتری روی وزنه‌برداری و به ویژه عملكرد كادرفنی می‌داشت و تاحدودی خرد جمعی را با تك روی‌ها حاكم می‌كرد. اصلی‌ترین وظیفه او در این روزها سروسامان دادن به مشكلات كنونی است.
اما، گذشته از افشارزاده باید از محمد علی‌آبادی و حتی كیومرث هاشمی نیز خرده گرفت كه چرا در انتخاب رییس جدید وزنه‌برداری تعلل كرده و این موضوع را به دلایل كوچك به عقب افكندند. سهل انگاری و حتی منفعت طلبی مجموع مدیریت ورزش ایران در یك سال اخیر باعث شده تا وزنه‌برداری كشورمان در آستانه یك فاجعه بزرگ قرار گیرد. فاجعه‌ای كه می‌تواند دامنگیر همه‌مان شود.
** نتیجه كاربردی
براساس همه آنچه گفته شد ایسنا مواردی را برای برون رفت از این شرایط پیشنهاد می‌كند:
1- هرچه زودتر رییس و كادر مدیریتی فدراسیون وزنه‌برداری مشخص شود تا این فدراسیون از وضعیت یك بام و دو هوا درآید.
2- كادرفنی كنونی با توجه به موارد یاد شده تا زمان مشخص شدن ماجرا در حالت تعلیق درآیند.
3- كمیته تحقیق و تفحص برای رسیدگی به وضعیت دوپینگ و ابعاد آن در وزنه‌برداری ایران از سوی سازمان تربیت بدنی و حتی مجلس شورای اسلامی تشكیل شود.
4- فدراسیون وزنه‌برداری ایران مشكل به وجود آمده برای سعید علی حسینی را هرچه سریع‌تر برطرف كند.
5- كادر مدیریتی فدراسیون جدید، برای حفظ منافع ملی در زدوبندهای فدراسیون بین‌المللی شركت نكند.
گردآوری:گروه خبر سيمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:isna.ir
