برگزاری مسابقاتی به نام مجعولی که به جای خلیج فارس به کار میرفت در حاشیه این دریای همیشه ایرانی همواره با اعتراض ایرانیان و به تبع آن مسئولان سیاسی و ورزشی کشورمان همراه شده بود اما مسئولان فیفا برابر این اعتراضات شفاهی و مکتوب سکوت کرده بودند تا آنکه بالاخره ثمره این اعتراضات در تقویم سال 2010 متولی فوتبال جهان نمود عینی پیدا کرد.
به گزارش تابناک؛ هر از چند گاهی برگزاری یک تورنمنت با نام مجعول خلیج فارس به هزینه کشورهای عربی منطقه در برخی رشتههای ورزش علیالخصوص فوتبال حساسیتها را بر روی این نام تاریخی که هر ایرانی و هر فارسیزبان گره خورده خبرساز میشود و در پی این حساسیتها علاوه بر حرکتهای مردمی در محکومیت چنین اقداماتی از سوی اعراب، مسئولان ایران که متولیان فدراسیون فوتبال را نیز شامل میشود، به چنین اقدامی اعتراض میکردند.
این رفتار اعراب که دخالت مستقیم مسائل و مناقشات سیاسی در فوتبال بود و طبق قوانین فدراسیون بینالمللی فوتبال میبایست با محرومیتهایی برای کشور عامل چنین حرکتهایی همراه میشد، همواره پاسخی جز سکوت نزد مسئولان فیفا نداشت و بر همین اساس همواره این اتهام متوجه فیفا بود که مسئولانش به واسطه حضور شرکت هواپیمایی امارات ایرلاین میان شش اسپانسر اصلی یا به تعبیر دیگر شش شریک اقتصادیاش، در این باره سیاسیکاری کرده و چشمش را بر روی آنچه اتفاق میافتد، میبندد.
نام خلیج فارس که با پوست و استخوان هر ایرانی عجین است و جزیی از هویت فارسیزبانان محسوب میشود و در تمامی مستندات و مدارك سازمان ملل ثبت شده، آخرین بار در یک جام بینالمللی فوتبال به میزبانی یکی از همین بادیههایی که روزگاری تحت حاکمیت ایران بودند، برگزار شد و چنین بود که خشم مردم ایران به پا خواست.
در نوزدهمین دوره تورنمنت فوتبال عمان که با حضور 8 کشور عربی مورد پیگیری قرار گرفت، درج لوگویی با جعل نام خلیج فارس این بار با واکنش تند مقامات رسمی و وزارت امور خارجه کشورمان نیز همراه شد تا فدراسیون فوتبال ایران هم دست به کار شود.
در همین راستا اواخر دی ماه 1387 و به فاصلهای اندک از برگزاری این تورنمنت، علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال ایران در نامهای خطاب به سپ بلاتر رئیس فدراسیون بین المللی فوتبال که رونوشتش نیز برای بن همام و رئیس فدراسیون عمان نیز ارسال شد، اعتراض رسمی کشورمان به چنین اقدامات التهاب آمیز و سیاسی خصمانهای در میدان فوتبال اعلام و با اشاره به سوابق گذشته، درخواست رسیدگی سریع به این موضوع طرح شد.
در متن نامه کفاشیان چنین آمده بود: "
اگرچه کنفدراسیون فوتبال آسیا تورنمنت خلیج ع ر ب ی را به رسمیت نشناخته اما استفاده فدراسیونهای فوتبال عضو از لگوی خلیج ع ر ب ی در مسابقات یک حرکت غیرقانونی و بر خلاف حقوق بین المللی به شمار می رود.
با توجه به اینکه در تمام نقشه های جغرافیایی و مستندات سازمان ملل متحد و فیفا نام این خلیج با نام خلیج فارس بکار رفته از همین رو امیدوارم به نحو مقتضی نسبت به تخلف صورت گرفته برخورد و از تکرار اینگونه رفتارهای غیر قانونی جلوگیری شود."
در هنگامه انجام این نامهنگاری و شکایت رسمی، یکی از روئسای پیشین فدراسیون فوتبال که روابط نزدیکی با مسئولان FIFA و AFC داشت، تاکید کرد در صورتی که این موضوع با جدیت پیگیری شده و مدارك تاریخی موجود در سازمان ملل و داخل ایران برای اثبات جعلی بودن نام این تورنمنت به فیفا ارایه كنند، قطعا فدراسیون بینالمللی فوتبال نیز در این باره واكنش مناسبی نشان خواهد داد که پیگیریها بر صحت گفتارش مهر تایید زد.
فیفا که در قبال خواسته قانونی و مشروع مسئولان فدراسیون فوتبال کشورمان به عنوان نماینده ایران برای برخورد با مسببین چنین جعل بزرگی نمیتوانست پاسخ سر بالا بدهد و نام جعلی که به جای خلیج فارس به کار میرود را تایید کند، برای انکه خود را مقابل اعراب قرار ندهد، در اقدامی سیاسانه حرکتی انجام داد که از این پس فدراسیون فوتبال ایران با به کار گیری نام جعلی به جای نام بزرگ خلیج فارس، میتواند رسماً به فیفا شکایت کند و فیفا نیز از این پس خود را مکلف به شدیدترین برخورد در قبال چنین جعلی کرده است.
فدراسیون بین المللی فوتبال در تقویم ورزشی و همچنین در نقشههای ضمیمهاش که تنها نقشههای مورد تایید مرجع فوتبال جهان است، برای نخستین بار در منطقه خاورمیانه دست به اقدامی شجاعانه زده و نام بزرگ خلیج همیشه فارس را درج کرد تا بدین شکل با تایید این نام تاریخی توسط این نهاد بینالمللی، بار دیگر مهر تاییدی بر حقانیت فارسیزبانان سراسر جهان زده شده و حق ملت ایران نیز مطالبه شود.
این اقدام ارزشمند در حالی با تلاش مسئولان فدراسیون فوتبال به ویژه شخص کفاشیان عملی شد که کشورهای عرب با فشار به فدراسیون همبستگی کشورهای اسلامی، خواهان برگزاری این بازیها در ایران بدون ذکر عنوان "خلیج فارس" در تمامی فرمها و نشانها شدهاند که متاسفانه بیکفایتی برخی چهرههای خائن به مصالح جمهوری اسلامی ایران، باعث شد امکان مقاومت علی آبادی، افشارزاده و شهنازی به عنوان متولیان داخلی برگزاری این رویداد کاهش یابد و راهی جز لغو این رویداد باقی نماند که البته هنوز این امر محقق نشده است.
