محمد دادکان همان شب به مردمی که تصور می کردند باید دل به ادعاهای تازه واردی مانند علی آبادی سپرد و فوتبال ایران را روزی روزگاری نه چندان دور با مدیریت شخص رئیس وقت سازمان تربیت بدنی، در میان چهار تیم اول دنیا دید، حضور ایران را در آوردگاه جهانی تبریک گفت و به نوعی که مشخص بود آخرین حرفهایش را در پیش چشم مردم به زبان می آورد، به پرسشها پاسخ داد.
از آن روز، که دادکان به جامعه ارامنه ایران زمین، وجود و حضور فرزند نیک شان آندرانیک تیموریان در تیم ملی را تبریک گفت و او را سفیری بزرگ برای فوتبال ایران اسلامی خواند و سپس از تمامی مردم خواست برای سرافرازی ملی پوشان در آلمان دعا کنند تا امروز، دادکان را فقط یک بار در یک برنامه بسیار کم تماشاگر تلویزیونی دیده ایم. دو بار کنفرانس مطبوعاتی (در روزهای اولیه وداعش با فدراسیون فوتبال) و البته چند گفتگوی بسیار کوتاه پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 ، از او چهره ای خاموش و متضاد با ذات منتقدش دیدیم.
امروز، بزرگترین وسوسه از جایی شکل می گیرد که می شنویم محمد دادکان قرار است به میهمانی میلیونها ایرانی در شب دوشنبه برود. آیا شایعه ای که دهان به دهان چرخیده و حکایت از قبول دعوت دادکان برای حضور در برنامه نود دارد، به واقعیت مبدل خواهد شد؟ مردی که در دوران ریاست او بر فدراسیون فوتبال، طعم کسب عنوان سومی جام ملتها و صعود به جام جهانی را چشیدیم، می خواهد از چه چیزی برایمان حرف بزند؟ از ناکامی و حذف از جام ملتهای آسیا با تیمی که از خرد جمعی به دست آمده بود یا حذف شدن در راه جام جهانی؟
وسوسه دیدن دوباره دادکان، شاید از جایی قوت می گیرد که می خواهیم پای فاش گویی های او بنشینیم. مردی که می تواند از اختلاف نظرهایش با سازمان تربیت بدنی حرف بزند و بگوید تیمی که قرار بود با مدیریت ناب علی آبادی قهرمان آسیا و یکی از چهار تیم برتر جهان شود، چگونه سیری قهقرایی را در پیش گرفت که حالا برتری برابر قطر برایش رؤیا شود و شکست خوردن در سه بازی متوالی، امری عادی باشد؟
شاید لازم است و از محمد دادکان بخواهیم کمی ماجرای اتهامی را که یکی از اعضای پرحاشیه و مشکل ساز اسبق سازمان تربیت بدنی به او نسبت داد، کمی باز کند و بگوید چگونه او از آتشی که برایش افروخته بودند، به سلامت بیرون آمد و البته همان مردان با هزار حرف و حدیث اتاقهای خود را در سازمان تربیت بدنی تحویل دادند و رفتند؟!
این وسوسه ای است بزرگ! محمد دادکان که البته پرونده حضورش در فدراسیون فوتبال در دوره مدیریتی علی سعیدلو هم بسته شده است، شاید امشب برای ایرانیانی که بازگشت روزهای آفتابی دوران مدیریتی او را مانند خواب و رؤیایی دست نیافتنی می بینند، حرفهایی تازه برای گفتن داشته باشد. این بزرگترین وسوسه نود است!
گردآوری: گروه خبری سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:jahannews.com
