1 -خبرسازیهای فدراسیون فوتبال، ظاهرا هیچ نقطه پایانی ندارد. به همه جنجالهایی كه این مجموعه فقط ظرف یك سال گذشته به وجود آورده دوباره نگاه كنید؛ حضور بی حد و حصر رییس كمیته انضباطی در رسانهها، غائله ثبت یك شركت بلیتفروشی توسط سازمان لیگ،هیاهوی كمنظیر و بیسابقه منشور اخلاقی، اظهارنظرهای آن چنانی كفاشیان و تاج و دهها مورد ریز و درشت دیگر،تنها بخشی از حواشی عجیب و غریب نهاد متولی فوتبال در ایران طی ماههای اخیر بوده است. حالا و در چنین شرایطی، پیشگوییهای حیرتانگیز یكی از كارمندان این فدراسیون نیز به عنوان آخرین و جدیدترین جنجال این مجموعه در واپسین روزهای زمستان نه چندان سرد كشورمان مطرح شده است. مشاهده حال و احوال این روزهای فدراسیون، البته یاد و خاطره آن مثل معروف قدیمی در مورد سبز شدن سنگهای مختلف، پیش پاهای لنگ را در اذهان تداعی میكند. راستی چرا هر مشكلی از آسمان فرو میآید ، یك راست پیش روی كفاشیان و همكارانش ظاهر میشود؟!
2 - امور دنیا، تقریبا همیشه روی یك روال منظم و منطقی سیر میكند. متاسفانه یا خوشبختانه، جهانی كه ما در آن زندگی میكنیم«بالیوود» نیست كه هی فرتوفرت در آن «معجزه» رخ بدهد و كلیشههای نظم و قانون طبیعت به دست اعجاز روزگار پاره شوند. اینجا كارها حساب و كتاب دارد و آنكه باد میكارد، بی تردید توفان درو خواهد كرد. درست به همین خاطر هم هست كه معتقدیم «هر چی سنگه،مال پای لنگه»، یك اصل كاملا علمی و منطقی است كه هیچ ارتباطی به بخت و اقبال هم ندارد. اینكه مثلا بچههای طلاق، بیشتر به سمت اعتیاد گرایش پیدا میكنند، ابدا به تیرهروزی و بداقبالی آنان مربوط نیست، بلكه این اتفاق نتیجه یك پروسه طبیعی و قانونمند است؛ فرآیندی كه كودكان و نوجوانان بیسرپرست یا بد سرپرست را دور از چشم مراقبانی دلسوز، برای درگیر شدن با ناهنجاریها و كژرویهای اجتماعی مستعد میكند.
در نمونهای دیگر، وقتی آدم فقیری پول ندارد دندانش را ترمیم كند، طبیعی است كه به مرور زمان و بر اثر بدجویدن غذا، سوءهاضمه هم پیدا كند و با مشكلات معده نیز دست به گریبان شود. در این شرایط، ما فرد فقیری را داشتیم كه به تدریج تبدیل به یك فرد فقیر بیدندان مبتلا به معده درد شده است؛ اتفاقی كاملا طبیعی و منطقی كه برخی خرافات زدههای جهان سومی میكوشند با ربط دادنش به قضا و بلا، گناهش را به گردن چرخ گردون بیندازند. ماجرای فدراسیون فوتبال ما هم بیكموكاست همین است. اینكه مثلا مجموعه بدهكار و بیپول تحت سرپرستی علی كفاشیان،به درد ارزانفروشی تصاویر بازیهای لیگ به صداوسیما هم مبتلا میشود تا فقرش «مكرر» شود، یا اینكه سروكله ستاد مجعول فرهنگی سازمان لیگ در همین فدراسیون خبرساز پیدا میشود تا غائله پر ابهام «منشور اخلاقی» هم به قصههای پرغصه همین فدراسیون ضمیه شود، هیچ ربطی به سیهروزی آقای رییس و شركا ندارد؛ بلكه حاصل «سوءمدیریت» است.واقعا چرا باید زبان غیبگوی آلبرت گریگوریان هم درست در همین فدراسیون به كار بیفتد و دردسری تازه به رنجهای پرشمار آقایان بیفزاید؟ آیا پاسخ این پرسش را جایی غیر از سوءتدبیر و بیدرایتی دوستان میشود پیدا كرد؟ هرگز!
3 -گرچه ذهن شكاك بار آمده ما، این حق را دارد كه بیتفاوت به بیخیالیهای سردمداران فدراسیون فوتبال، پیشگوییهای یك كارمند این مجموعه را حاصل برخی زدوبندها و پنهانكاریها قلمداد كند و مثلا فرض را بر آلودگی هوا در خیابان سئول بگذارد(!) اما ما از این حق مسلممان صرفنظر میكنیم، چون نمیخواهیم به رفتار آدمی كه آینده را پیشبینی میكند و دست بر قضا درست هم پیشبینی میكند، رنگ و بوی جنایی و قضایی بدهیم. با این حال، حتی اگر اصل را بر برائت بگذاریم و بپذیریم آنچنان كه خود آلبرت هم گفته قصد او مزاح بوده، این پرسش اساسی برایمان به وجود میآید كه یك كارمند فدراسیون فوتبال چه حقی دارد كه بهرغم خودش اسباب خنده و تفریح سایرین را با سروكار گذاشتن مسوولان یك تیم لیگبرتری فراهم كند؟ مگر سازمان لیگ، «پیكنیك» است كه آقای آلبرت مجلس را دست بگیرد و برای تلطف فضا، ادعاهای درشتی بكند كه همهشان هم دقیقا درست از آب در میآیند؟! وقتی فدراسیون نمیتواند حوزه فعالیت و دامنه حقوقی و تكالیف پرسنلش را چنان كه باید و شاید مشخص كند تا هر كسی بداند در چه چارچوبی میتواند حرف بزند و اظهارنظر كند، نباید هم از وقوع چنین نابهسامانیهایی شگفتزده شد. بلوایی كه امروز در فوتبال ایران برپا شده و در آن، مسوولان استیلآذین از خودشان میپرسند چطور آلبرت از شكست این تیم و اخراج مهدویكیا خبر داشته، یا هواداران فوتبال میخواهند بدانند همین آقا از كجا ماجرای سقوط پیكان به دسته یك در لیگ چهارم حرفهای را میدانسته، بخشی از بیكفایتیهای فدراسیونی است كه در آن، صغیر و كبیر حق حرفزدن در هر موردی را دارند و هر زمان كه صلاح بدانند افاضه فیض میكنند! اوضاع البته، زمانی جالبتر میشود كه بدانیم همین آقای غیبگو، از الان نسخه استقلالاهواز را هم پیچیده و سقوط این تیم به دسته یك در لیگ جاری را پیشبینی كرده است...
4 -این سنگها نیستند كه به سمت پاهای لنگ تمایل پیدا میكنند، بلكه كجروی پاهای لنگ باعث برخورد آنها با سنگها میشود! مساله اصلی امروز فدراسیون فوتبال هم بیشتر از آنچه پیشگوییهای حیرتانگیز آلبرت باشد،این است كه چطور یك كارمند ساده میتواند بدون مزاحمت و با فراغبال، چنین ادعاهای گزافی را مطرح كند و دردسری تازه را برای دردهای مجموعه متبوعش بیفزاید. به نظر میرسد آقایان در فدراسیون فوتبال، غیر از امپراتوری مخوف منشور اخلاقی و سازمان عریض و طویل لیگ كه ظاهرا حوزه اختیارات وسیعی دارد،میتوانند یك دایره مفصل برای امور پیشگویی و سحر و جادو هم تاسیس كنند و ترتیب اداره فوتبال مملكت به شكل «ملوك الطوایفی» را بدهند!
2 - امور دنیا، تقریبا همیشه روی یك روال منظم و منطقی سیر میكند. متاسفانه یا خوشبختانه، جهانی كه ما در آن زندگی میكنیم«بالیوود» نیست كه هی فرتوفرت در آن «معجزه» رخ بدهد و كلیشههای نظم و قانون طبیعت به دست اعجاز روزگار پاره شوند. اینجا كارها حساب و كتاب دارد و آنكه باد میكارد، بی تردید توفان درو خواهد كرد. درست به همین خاطر هم هست كه معتقدیم «هر چی سنگه،مال پای لنگه»، یك اصل كاملا علمی و منطقی است كه هیچ ارتباطی به بخت و اقبال هم ندارد. اینكه مثلا بچههای طلاق، بیشتر به سمت اعتیاد گرایش پیدا میكنند، ابدا به تیرهروزی و بداقبالی آنان مربوط نیست، بلكه این اتفاق نتیجه یك پروسه طبیعی و قانونمند است؛ فرآیندی كه كودكان و نوجوانان بیسرپرست یا بد سرپرست را دور از چشم مراقبانی دلسوز، برای درگیر شدن با ناهنجاریها و كژرویهای اجتماعی مستعد میكند.
در نمونهای دیگر، وقتی آدم فقیری پول ندارد دندانش را ترمیم كند، طبیعی است كه به مرور زمان و بر اثر بدجویدن غذا، سوءهاضمه هم پیدا كند و با مشكلات معده نیز دست به گریبان شود. در این شرایط، ما فرد فقیری را داشتیم كه به تدریج تبدیل به یك فرد فقیر بیدندان مبتلا به معده درد شده است؛ اتفاقی كاملا طبیعی و منطقی كه برخی خرافات زدههای جهان سومی میكوشند با ربط دادنش به قضا و بلا، گناهش را به گردن چرخ گردون بیندازند. ماجرای فدراسیون فوتبال ما هم بیكموكاست همین است. اینكه مثلا مجموعه بدهكار و بیپول تحت سرپرستی علی كفاشیان،به درد ارزانفروشی تصاویر بازیهای لیگ به صداوسیما هم مبتلا میشود تا فقرش «مكرر» شود، یا اینكه سروكله ستاد مجعول فرهنگی سازمان لیگ در همین فدراسیون خبرساز پیدا میشود تا غائله پر ابهام «منشور اخلاقی» هم به قصههای پرغصه همین فدراسیون ضمیه شود، هیچ ربطی به سیهروزی آقای رییس و شركا ندارد؛ بلكه حاصل «سوءمدیریت» است.واقعا چرا باید زبان غیبگوی آلبرت گریگوریان هم درست در همین فدراسیون به كار بیفتد و دردسری تازه به رنجهای پرشمار آقایان بیفزاید؟ آیا پاسخ این پرسش را جایی غیر از سوءتدبیر و بیدرایتی دوستان میشود پیدا كرد؟ هرگز!
3 -گرچه ذهن شكاك بار آمده ما، این حق را دارد كه بیتفاوت به بیخیالیهای سردمداران فدراسیون فوتبال، پیشگوییهای یك كارمند این مجموعه را حاصل برخی زدوبندها و پنهانكاریها قلمداد كند و مثلا فرض را بر آلودگی هوا در خیابان سئول بگذارد(!) اما ما از این حق مسلممان صرفنظر میكنیم، چون نمیخواهیم به رفتار آدمی كه آینده را پیشبینی میكند و دست بر قضا درست هم پیشبینی میكند، رنگ و بوی جنایی و قضایی بدهیم. با این حال، حتی اگر اصل را بر برائت بگذاریم و بپذیریم آنچنان كه خود آلبرت هم گفته قصد او مزاح بوده، این پرسش اساسی برایمان به وجود میآید كه یك كارمند فدراسیون فوتبال چه حقی دارد كه بهرغم خودش اسباب خنده و تفریح سایرین را با سروكار گذاشتن مسوولان یك تیم لیگبرتری فراهم كند؟ مگر سازمان لیگ، «پیكنیك» است كه آقای آلبرت مجلس را دست بگیرد و برای تلطف فضا، ادعاهای درشتی بكند كه همهشان هم دقیقا درست از آب در میآیند؟! وقتی فدراسیون نمیتواند حوزه فعالیت و دامنه حقوقی و تكالیف پرسنلش را چنان كه باید و شاید مشخص كند تا هر كسی بداند در چه چارچوبی میتواند حرف بزند و اظهارنظر كند، نباید هم از وقوع چنین نابهسامانیهایی شگفتزده شد. بلوایی كه امروز در فوتبال ایران برپا شده و در آن، مسوولان استیلآذین از خودشان میپرسند چطور آلبرت از شكست این تیم و اخراج مهدویكیا خبر داشته، یا هواداران فوتبال میخواهند بدانند همین آقا از كجا ماجرای سقوط پیكان به دسته یك در لیگ چهارم حرفهای را میدانسته، بخشی از بیكفایتیهای فدراسیونی است كه در آن، صغیر و كبیر حق حرفزدن در هر موردی را دارند و هر زمان كه صلاح بدانند افاضه فیض میكنند! اوضاع البته، زمانی جالبتر میشود كه بدانیم همین آقای غیبگو، از الان نسخه استقلالاهواز را هم پیچیده و سقوط این تیم به دسته یك در لیگ جاری را پیشبینی كرده است...
4 -این سنگها نیستند كه به سمت پاهای لنگ تمایل پیدا میكنند، بلكه كجروی پاهای لنگ باعث برخورد آنها با سنگها میشود! مساله اصلی امروز فدراسیون فوتبال هم بیشتر از آنچه پیشگوییهای حیرتانگیز آلبرت باشد،این است كه چطور یك كارمند ساده میتواند بدون مزاحمت و با فراغبال، چنین ادعاهای گزافی را مطرح كند و دردسری تازه را برای دردهای مجموعه متبوعش بیفزاید. به نظر میرسد آقایان در فدراسیون فوتبال، غیر از امپراتوری مخوف منشور اخلاقی و سازمان عریض و طویل لیگ كه ظاهرا حوزه اختیارات وسیعی دارد،میتوانند یك دایره مفصل برای امور پیشگویی و سحر و جادو هم تاسیس كنند و ترتیب اداره فوتبال مملكت به شكل «ملوك الطوایفی» را بدهند!
گردآوری:گروه خبر سیمرغ
ww.seemorgh.com/news
ww.seemorgh.com/news
منبع:ariensport.com
