1) توپ توی گل نمی‌رفت. عروسی تیر دروازه‌ها بود و این عروسی آنقدر كش پیدا كرد تا بالاخره صمد فحش خورد. تماشاگران در خروج را نشان او دادند؛ «حیاكن... رها كن» می‌شد خیلی سریع نام جایگزین او را نیز از سوی سكونشینان شنید؛ «امیر قلعه‌نویی»
و قلعه‌نویی، همان مربی است كه در تمام بازی‌های استقلال در جام باشگاه‌ها به اندازه دو بازی مرفاوی امتیاز جمع نكرد. لطفا طرفداران پر و پا قرص او شاكی نشوند. واقعیت، همیشه واقعیت است.
2) امیررضا واعظ آشتیانی نباید راه اشتباه قبلی را تكرار كند. توهم توطئه و اتهام خط گرفتن تماشاگران در شعارهایشان چیزی بود كه در تمام این مدت بین استقلال و هوادارانش فاصله انداخت. هر چند به چشم نمی‌آمد ولی وجود داشت. سكونشینان همیشه بر مبنای احساسات خود عمل می‌كنند درست مثل جامعه ایرانی كه تابع رفتارهای جمعی و البته حسی است. گاه منطق مشخصی وجود ندارد و طرفداران استقلال نیز جزیی از همین جامعه محسوب می‌شوند. آنها به دفعات در بازی‌های لیگ علیه سرمربی و مدیرعامل تیم متبوع خود شعار دادند و به دفعات نیز متهم به «خط‌گیری» شدند. برایشان سخت است بپذیرند و عنوان طرفدارانی سینه‌چاك، متهم به رفتاری غیراخلاقی شوند و برون‌فكنی احساساتشان را برخی به حساب رفتاری سازمان‌دهی شده از سوی آدم‌های بیرون تیم بگذارند. برای همین فاصله نامرئی خاصی بین آنها و مدیران باشگاه شكل گرفت كه به یك بمب عمل نكرده شبیه بود. هر آن احتمال منفجر شدن داشت و جالب اینكه به صورت چند زمانه عمل كرد. آخرین انفجار را سه‌شنبه شب و در قلب ورزشگاه آزادی باید جست‌وجو نمود. می‌دانستند تیم‌شان بدشانسی آورده، می‌دانستند دو بار به تیر دروازه زده و توپ لعنتی توی گل نرفته و این را هم می‌دانستند كه هنوز شانس بسیار بالایی برای صعود دارند ولی ترجیح دادند بار دیگر شعار معروف «حیا كن... رها كن» را سردهند و در مقابل نام مربی سابق استقلال را بیاورند تا واعظ آشتیانی به شك بیفتد؛ «دوباره خط گرفته‌اند!؟»
این رفتار فرآیند رفتارهای قبلی است كه هر از گاهی در اشكال مختلف، خود را نشان می‌دهد.
3) اما بهتر است طرفداران استقلال خود را چندان تبرئه شده ندانند. صمد مرفاوی مربی آرام و بی‌حاشیه‌ای است كه ذاتا نمی‌تواند حاشیه‌سازی كند. بازی‌های رسانه‌ای را نمی‌داند و طبیعی است قواعد كثیف آن را نیز بلد نباشد. برای همین نمی‌تواند از عملكرد خود به گونه‌ای دفاع كند كه به اقناع افكار عمومی بینجامد. مربیان بسیاری هستند كه می‌توانند حتی عملكرد منفی خود را با زبانی «جامعه‌پسند» مثبت جلوه داده و مقصران مجازی برای تحت تاثیر قرار دادن افكار عمومی بتراشند. توپ را چنان ماهرانه به زمین طرفی كه واقعا وجود ندارد می‌اندازند تا جز باور كردن راه دیگری وجود نداشته باشد و مرفاوی تمام اینها را بلد نیست.
جامعه پرشمار هواداران استقلال با عملكرد سه‌شنبه شب خود ثابت كرد ترجیح می‌دهد با هر ابزاری اقناع شود. حتی ابزاری غیرواقعی. این رفتار و مطرح كردن بحث كناره‌گیری سرمربی كه حداقل تاكنون در جام باشگاه‌ها نتایج مناسبی گرفته نشان می‌دهد هنوز به بلوغ حرفه‌ای نرسیده‌ایم و صرفا برمبنای احساسات خود عمل می‌كنیم. بحث توانایی فنی مرفاوی، بحثی جداگانه است ولی او دارد چوب بلد نبودن قواعد بازی‌های بیرون زمین را می‌خورد. چیزی كه می‌شود اسم آن را گذاشت؛ «قواعد كثیف».
و قلعه‌نویی، همان مربی است كه در تمام بازی‌های استقلال در جام باشگاه‌ها به اندازه دو بازی مرفاوی امتیاز جمع نكرد. لطفا طرفداران پر و پا قرص او شاكی نشوند. واقعیت، همیشه واقعیت است.
2) امیررضا واعظ آشتیانی نباید راه اشتباه قبلی را تكرار كند. توهم توطئه و اتهام خط گرفتن تماشاگران در شعارهایشان چیزی بود كه در تمام این مدت بین استقلال و هوادارانش فاصله انداخت. هر چند به چشم نمی‌آمد ولی وجود داشت. سكونشینان همیشه بر مبنای احساسات خود عمل می‌كنند درست مثل جامعه ایرانی كه تابع رفتارهای جمعی و البته حسی است. گاه منطق مشخصی وجود ندارد و طرفداران استقلال نیز جزیی از همین جامعه محسوب می‌شوند. آنها به دفعات در بازی‌های لیگ علیه سرمربی و مدیرعامل تیم متبوع خود شعار دادند و به دفعات نیز متهم به «خط‌گیری» شدند. برایشان سخت است بپذیرند و عنوان طرفدارانی سینه‌چاك، متهم به رفتاری غیراخلاقی شوند و برون‌فكنی احساساتشان را برخی به حساب رفتاری سازمان‌دهی شده از سوی آدم‌های بیرون تیم بگذارند. برای همین فاصله نامرئی خاصی بین آنها و مدیران باشگاه شكل گرفت كه به یك بمب عمل نكرده شبیه بود. هر آن احتمال منفجر شدن داشت و جالب اینكه به صورت چند زمانه عمل كرد. آخرین انفجار را سه‌شنبه شب و در قلب ورزشگاه آزادی باید جست‌وجو نمود. می‌دانستند تیم‌شان بدشانسی آورده، می‌دانستند دو بار به تیر دروازه زده و توپ لعنتی توی گل نرفته و این را هم می‌دانستند كه هنوز شانس بسیار بالایی برای صعود دارند ولی ترجیح دادند بار دیگر شعار معروف «حیا كن... رها كن» را سردهند و در مقابل نام مربی سابق استقلال را بیاورند تا واعظ آشتیانی به شك بیفتد؛ «دوباره خط گرفته‌اند!؟»
این رفتار فرآیند رفتارهای قبلی است كه هر از گاهی در اشكال مختلف، خود را نشان می‌دهد.
3) اما بهتر است طرفداران استقلال خود را چندان تبرئه شده ندانند. صمد مرفاوی مربی آرام و بی‌حاشیه‌ای است كه ذاتا نمی‌تواند حاشیه‌سازی كند. بازی‌های رسانه‌ای را نمی‌داند و طبیعی است قواعد كثیف آن را نیز بلد نباشد. برای همین نمی‌تواند از عملكرد خود به گونه‌ای دفاع كند كه به اقناع افكار عمومی بینجامد. مربیان بسیاری هستند كه می‌توانند حتی عملكرد منفی خود را با زبانی «جامعه‌پسند» مثبت جلوه داده و مقصران مجازی برای تحت تاثیر قرار دادن افكار عمومی بتراشند. توپ را چنان ماهرانه به زمین طرفی كه واقعا وجود ندارد می‌اندازند تا جز باور كردن راه دیگری وجود نداشته باشد و مرفاوی تمام اینها را بلد نیست.
جامعه پرشمار هواداران استقلال با عملكرد سه‌شنبه شب خود ثابت كرد ترجیح می‌دهد با هر ابزاری اقناع شود. حتی ابزاری غیرواقعی. این رفتار و مطرح كردن بحث كناره‌گیری سرمربی كه حداقل تاكنون در جام باشگاه‌ها نتایج مناسبی گرفته نشان می‌دهد هنوز به بلوغ حرفه‌ای نرسیده‌ایم و صرفا برمبنای احساسات خود عمل می‌كنیم. بحث توانایی فنی مرفاوی، بحثی جداگانه است ولی او دارد چوب بلد نبودن قواعد بازی‌های بیرون زمین را می‌خورد. چیزی كه می‌شود اسم آن را گذاشت؛ «قواعد كثیف».
گردآوری: گروه خبری سیمرغ
www.seemorgh.com/news
منبع:ariensport.com
