آقای دایی، پرسپولیس امسال كه با سلیقه بسته شده است با توجه به پتانسیل فعلی فوتبال ایران تیم ایدهآلی است. اما موفقیت آن وابسته به عملكرد شماست و این امر مستلزم اجتناب از برخی واكنشهای احساسی از طرف شما و تزریق روحیه شجاعت به تیم كنونی است.
شما بهتر از هر كس باید بدانید كه یكی از مشكلات كنونی فوتبال ایران پیران جاهلیاند كه جز سابقه در فوتبال ایران شأنی ندارند اما از نظر ادعا خود را كمتر از بكن بائر نمیدانند و با هر چی گری در زمینه مربیگری بازاری انحصاری برای خود تدارك دیدهاند و از آن بهرهها میبرند و دو ویژگی عمده دارند:
1. با شنیدن نام مربی خارجی كهیر میزنند و رگ وطنپرستیشان برجسته میشود.
2. از اخلاف جوان خود انتظار بیجای احترام و تكریم دارند. از بزرگی كهولت سن را یدك میكشند اما در رفتار و كردارشان نشانی از بزرگی دیده نمیشود و در گفتارشان(دو بیانیه كذایی كه موجب بركناری از تیم ملی شد) امكان هر نوع احترامی را از مخاطبین خود سلب میكنند و نه بزرگ از نظر فوتبالیاند و نه محترمند تا احترام برانگیزند.
لذا شما اگر مسئولیتی مثل سرمربیگری پرسپولیس را عهده دارید لازم نیست به هر نیشی پاسخی دهید چرا كه به قول بزرگی «سرنوشت شما مگس پراندن نیست». فوتبال ایران در آسیا هنوز اعتباری دارد و بخشی از این اعتبار را به فوتبال تهاجمی مدیون است كه ویژگی فوتبال ایران بود و حریفان عربی و شرق دور را به لاك دفاعی میبرد. اما فوتبال دفاعی و محتاط با تقلید از سبكهای دفاعی اروپای شرقی مثل (2ـ5ـ3) یا در واقع (2ـ3ـ5) و ... كه به مدد همین «پیران جاهل» در فوتبال ایران وارد و رایج شد و احتیاط بیجا و مخرب جایگاهی در خور در فوتبال ایران كسب كرد.
اما نسل جدید و آگاه مربیان جوان مثل شما بایستی این پیله احتیاط را پاره كنند و شجاعت را به فوتبال ایران بازگردانند اغلب مربیان ایرانی در جواب این سوال كه چرا تیمشان بعد از زدن گل عقب كشیده و به دفاع تمام عیار رو آورد یك پاسخ بیشتر ندارد«ما نخواستیم و تیم ناخودآگاه به عقب كشید»، با این پاسخ عملا به خود توهین میكنند و اقتدار خود را به زیرسوال میبرند چرا كه مسئولیت مربی با این جمله لوث میشود حتی اگر بازیكنان ناخودآگاه و از روی عادت به دفاع روی آورند .
سرمربی انواع امكانات از تنبیه و جریمه و نیمكتنشینی و ... در اختیار دارد و میتواند بازیكنان را وادار به انجام خواستهاش در زمین كند فقط بایستی مربی در خواستش جدی باشد و نیز مبارزه با عادات غلط بازیكنان از مهمترین وظایف سرمربی است و بهترین زمان برای زدن گلهای بعدی وقتی است كه حریف نتیجه را از دست رفته میبیند و عامل ریسك در بازی حریف برجسته میشود در تیم پرسپولیس كنونی این توانایی وجود دارد.
لذا در بازی تیمهای مربیان جوان و به ویژه شما منتظریم این شجاعت را به عینه ببینیم وگرنه فوتبال ایران بعد از «پیران جاهل» چند دهه گرفتار «جوانان آگاه اما محتاط» در عرصه مربیگری خواهد شد و این امر با ذات ماهیت فوتبال ایران هیچ سنخیتی ندارد.
شما بهتر از هر كس باید بدانید كه یكی از مشكلات كنونی فوتبال ایران پیران جاهلیاند كه جز سابقه در فوتبال ایران شأنی ندارند اما از نظر ادعا خود را كمتر از بكن بائر نمیدانند و با هر چی گری در زمینه مربیگری بازاری انحصاری برای خود تدارك دیدهاند و از آن بهرهها میبرند و دو ویژگی عمده دارند:
1. با شنیدن نام مربی خارجی كهیر میزنند و رگ وطنپرستیشان برجسته میشود.
2. از اخلاف جوان خود انتظار بیجای احترام و تكریم دارند. از بزرگی كهولت سن را یدك میكشند اما در رفتار و كردارشان نشانی از بزرگی دیده نمیشود و در گفتارشان(دو بیانیه كذایی كه موجب بركناری از تیم ملی شد) امكان هر نوع احترامی را از مخاطبین خود سلب میكنند و نه بزرگ از نظر فوتبالیاند و نه محترمند تا احترام برانگیزند.
لذا شما اگر مسئولیتی مثل سرمربیگری پرسپولیس را عهده دارید لازم نیست به هر نیشی پاسخی دهید چرا كه به قول بزرگی «سرنوشت شما مگس پراندن نیست». فوتبال ایران در آسیا هنوز اعتباری دارد و بخشی از این اعتبار را به فوتبال تهاجمی مدیون است كه ویژگی فوتبال ایران بود و حریفان عربی و شرق دور را به لاك دفاعی میبرد. اما فوتبال دفاعی و محتاط با تقلید از سبكهای دفاعی اروپای شرقی مثل (2ـ5ـ3) یا در واقع (2ـ3ـ5) و ... كه به مدد همین «پیران جاهل» در فوتبال ایران وارد و رایج شد و احتیاط بیجا و مخرب جایگاهی در خور در فوتبال ایران كسب كرد.
اما نسل جدید و آگاه مربیان جوان مثل شما بایستی این پیله احتیاط را پاره كنند و شجاعت را به فوتبال ایران بازگردانند اغلب مربیان ایرانی در جواب این سوال كه چرا تیمشان بعد از زدن گل عقب كشیده و به دفاع تمام عیار رو آورد یك پاسخ بیشتر ندارد«ما نخواستیم و تیم ناخودآگاه به عقب كشید»، با این پاسخ عملا به خود توهین میكنند و اقتدار خود را به زیرسوال میبرند چرا كه مسئولیت مربی با این جمله لوث میشود حتی اگر بازیكنان ناخودآگاه و از روی عادت به دفاع روی آورند .
سرمربی انواع امكانات از تنبیه و جریمه و نیمكتنشینی و ... در اختیار دارد و میتواند بازیكنان را وادار به انجام خواستهاش در زمین كند فقط بایستی مربی در خواستش جدی باشد و نیز مبارزه با عادات غلط بازیكنان از مهمترین وظایف سرمربی است و بهترین زمان برای زدن گلهای بعدی وقتی است كه حریف نتیجه را از دست رفته میبیند و عامل ریسك در بازی حریف برجسته میشود در تیم پرسپولیس كنونی این توانایی وجود دارد.
لذا در بازی تیمهای مربیان جوان و به ویژه شما منتظریم این شجاعت را به عینه ببینیم وگرنه فوتبال ایران بعد از «پیران جاهل» چند دهه گرفتار «جوانان آگاه اما محتاط» در عرصه مربیگری خواهد شد و این امر با ذات ماهیت فوتبال ایران هیچ سنخیتی ندارد.
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:goal.com
