جدال مایلی کهن و دایی به شدت ادامه دارد، حالا نوبت مایلی کهن است که جواب بدهد، او به ایسنا گفت:
- دایی ابتدا می‌گوید که وقت اضافی ندارد که به حرف‌های من گوش کند. می‌گوید یک گوشش در است و یک گوشش دروازه و بعد هم با عصبانیت تمام حرف‌های من را پاسخ می‌دهد. او می‌گوید خودش از تیم ملی رفته و مایلی کهن را از تیم ملی بیرون انداخته‌اند. او مدعی است پس از رفتنش از تیم ملی به خاطر بازیهای درخشانی که تیم ملی دررقابتهای انتخابی جام جهانی 2010 و به ویژه دیدار برابر امارات که با درخشش مهدی رحمتی یک بر یک به پایان رسید و رحمتی توانست پس از منصور رشیدی لقب شجاع ملی را بدست بیاورد از تیمهای بزرگی پیشنهاد داشته است. حتی شنیده‌ام که او از تیمهای بزرگ دنیا مانند بایرن مونیخ، بارسلونا و رئال مادرید هم پیشنهاد داشته است.
- می‌دانید که آن زمان رئال مادرید به دنبال انتخاب سرمربی بود و حتی مذاکرات مدیر برنامه‌های دایی با رئال مادرید هم به خوبی و خوشی انجام شد. حتی باشگاه رئال مادرید پذیرفت که از البسه ناب کمپانی ایشان برای تیمهایش استفاده کند، اما یک مشکل وجود داشت آن هم این بود که ایشان مدرک مربیگری نداشت و به همین خاطر قرارداد بسته نشد. از یک طرف بازیکنان بزرگی مانند کاسیاس و کاکا و گوتی خوشحال بودند که قرار است یک مربی بزرگ دنیا روی نیمکت تیمشان بنشیند و از آن طرف هم ماست‌ها را کیسه کرده بودند که نمی‌توانند برای او شاخ و شانه بکشند ولی به هر حال به خاطر این که در کشورهای پیشرفته قانون برای همه یکسان است و کسی با رابطه و زور نمی‌تواند بر کرسی مربیگری بنشیند او به رئال مادرید نرفت.
- دایی گفته که خودش از تیم ملی کنار رفته است و این باید مورد توجه مسوولان فدراسیون باشد. اگر او مدعی است که خودش کنار رفته پس چطور از فدراسیون می‌خواهد که مبلغ دو سال دیگر قراردادش را پرداخت کنند. می‌دانید که ما در زمان مربیگری دایی با چه تیمهای پرقدرتی بازی کردیم. ابرقدرت فوتبال منطقه امارات است و ما با این تیم بازی می‌کردیم. جالب اینجاست که دایی رقابتهای مقدماتی جام 98 را با رقابتهای انتخابی 2010 مقایسه کرده است. واقعا کبر و خودخواهی تا چقدر؟!
- از روز روشن است که پس از جام جهانی 98 چند ستاره از فوتبال ایران به فوتبال دنیا معرفی شده‌اند و باز هم اظهرمن الشمس است که پس از رقابتهای انتخابی جام جهانی چطور اکثر قریب به اتفاق بازیکنان ایرانی شاغل در اروپا از این کشورها دیپورت شدند و باز هم به خاطر همین بازیهای درخشان تیم ملی بود که حتی بازیکنان ایرانی از فوتبال امارات دیپورت شدند. آیا نباید به خاطر این همه سرمایه‌سوزی به ایشان پاداش داد؟ وقتی فوتبال برزیل سالانه چند میلیارد دلار از صدور بازیکنان و مربیان درآمد زایی می‌کند آیا نباید به خاطر این همه سرمایه‌سوزی که در تیم ملی ایشان انجام گرفته به او پاداش داد؟ بی‌انصاف‌ها به او پاداش نمی‌دهید حداقل بقیه پولش را به او بدهید. مسوولان آیا نمی‌دانید که در دنیا سونامی اقتصادی به راه افتاده و طبعا این سونامی برروی تاجر ما هم تاثیر گذاشته است؟ بدتر از این شما این قدر بی‌معرفت هستید که مدتی است از جنس‌های ناب ایشان استفاده نمی‌کنید و آمده‌اید با یک شرکت قرارداد بسته‌اید که اجناس بونجولش را به تیم ملی می‌دهد و تازه پولی هم می‌دهد! به راستی آیا این رسم حمایت از یک اسطوره است. اسطوره‌ای که باید هم اکنون در تیم ملی بازی می‌کرد و هنوز هم همه می‌دانیم که به طور رسمی از بازیهای تیم ملی کنار نرفته و از آنجا هم کنار گذاشته شده است. چرا ما در کشورمان فقط به دنبال کشتن اسطوره‌ها هستیم.
- سری به آلمان بزنید. هر مکان ورزشی و غیرورزشی که بروید همه چیز به نام یک بازیکن است. خیابان بکن بائر، پارک بکن بائر، تئاتر و سینمای بکن بائر. مجسمه‌های متعددی از بکن بائر در سطح کشور آلمان می‌بینیم. اصلا همین استادیوم آلیانس هم به نام بکن بائر است و گزارشگران ما نمی‌دانند که استادیوم آلیانس اشتباه است و این استادیوم به نام بکن بائر است. در اینترنت هم اشتباه اعلام کردند. تازه فرانس بکن بائر برای تخفیف مالیاتی خود نیاز ندارد پیش هر کس و ناکسی برود. چرا که اسمش بکن بائر است. نه تنها از او مالیات نمی‌گیرند بلکه درصدی از مالیات مردم را به حساب او می‌ریزند. حالا شما برای اسطوره ما چه کرده‌اید؟ تنها یک استادیوم را به نامش کرده‌اید که به قولی می‌خواستید این کار را هم نکنید. تازه این اسطوره ما برای گرفتن تخفیف مالیاتی که آن هم به خاطر وضعیت بد اقتصادی ایشان است، عوض این که تمام فکر و ذکرش متمرکز به باشگاه بزرگ پرسپولیس باشد و حریفان را آنالیز کند باید به اداره مالیات، شهرداری، گمرک و خیلی جاهای دیگر برود تا بتواند از تخفیف‌های مالیاتی برخوردار شود. تازه شنیده‌ام روی نیمکت مسابقه هم که می‌نشیند بعضا باید با موبایل کارهای اقتصادی‌اش را ردیف کند. آیا این ظلم نیست؟
- تا جایی که ما می‌دانیم اگر شما برای گرفتن کار به نزد کسی بروید و درخواستی داشته باشید ایرادی ندارد. همیشه بزرگان به ما آموخته‌اند که از دیوار کسی بالا نروید. دستمان را پیش کسی دراز نکنیم و دستمان را در جیب کسی نکنیم. اما آنها نگفته‌اند برای به دست آوردن رزق و روزی حلال تلاش نکنید. بارها گفته‌ام که از افتخارات زندگی من این است که نه تنها در دوره دوم انتخابات ریاست جمهوری بلکه در دوره اول که دکتر احمدی نژاد کاندیدا شد و در آن زمان کاندیداهای سرشناسی مانند آقایان رفسنجانی، لاریجانی، قالیباف، معین و توکلی حضور داشتند و کسی تصور نمی‌کرد دکتر احمدی نژاد رای بیاورد تنها ورزشکاری بودم که به دلیل شناخت نسبی که از ایشان داشتم و می‌دانستم که به معنای واقعی او مملکتش را دوست دارد و برای خدمت به مردم از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کند به او رای دادم. در دوره اول هیچ کس حتی دو درصد هم برای آقای احمدی نژاد شانسی قائل نبود. البته باید بگویم من در دوره قبل از انتخاب دکتر احمدی نژاد به آقای خاتمی رای داده بودم. در دوره دوم انتخابات ریاست جمهوری هم همین کار را کردم و به آقای احمدی نژاد رای دادم. تکرار می‌کنم که هر روز اعتقادم به احمدی نژاد بیشتر می‌شود چرا که دور سوم سفرهای استانی‌شان هم شروع شده است. او تا به حال به 30 استان دو بار سفر کرده و برای سومین بار به 30 استان می‌رود. پس از سال‌ها رییس جمهوری آمده که به معنای واقعی رییس جمهور ایران است چرا که ایران فقط تهران نیست. او جانش را کف دستش گذاشته است، با این حال این شهامت را دارم که انتقادهایی را هم از او داشته باشم.
- فکر نمی‌کنم نیازی بود که برای گرفتن کار نزد ایشان بروم چرا که احمدی نژاد شناخت کامل را از من دارد. کما اینکه 45 دقیقه پس از انتخابش در دور نخست انتخابات ریاست جمهوری خدمت ایشان رسیدم و او هم دقیقا شناخت کاملی از من دارد. دایی رفتن من به پیش نفر دوم مملکت را خرده می‌گیرد و این را چماق کرده اما من به آن افتخار می‌کنم. اگر دایی به این مسئله انتقاد می‌کند، چرا خودش نزد محسنی اژه‌ایی وزیر وقت اطلاعات و آیت‌الله هاشمی شاهرودی رییس قوه قضائیه رفت. فیلم این حرف‌ها هم وجود دارد و من مستند صحبت می‌کنم.
- سن دایی هنوز زیاد نشده اما حافظه‌اش ضعیف شده است. وقتی دایی از من شکایت کرد آن قاضی معروف من را 300 هزار تومان جریمه کرد و همچنین من یکسال ممنوع المصاحبه شدم. بارها از طریق تربیت بدنی از من خواسته شد که این 300 هزار تومان را بپردازم اما من گفتم این پول را نمی‌دهم و گفتم می‌خواهم به زندان بروم تا آدم شوم. اما با وجود میلی باطنی‌ام سازمان تربیت بدنی این 300 هزار تومان را از حقوقم کم کرد و دیدید که من در آن مدت بارها مصاحبه کردم. مایلی کهن شناخته شده است و از این تهدیدها نمی‌ترسد. اگر هم او می‌گوید به خاطر تیم ملی از شکایتش صرفنظر کرده باز هم باید تاکید کنم که حافظه او ضعیف شده و من هیچ وقت به گذشت او نیاز نداشتم. بعضی‌ها آدم قاتل را می‌بخشند اما یک بار هم این مسئله را نمی‌گویند. اما حالا او به خاطر 300 هزار تومان که پول پفک نمکی نوه‌هایم هم نمی‌شود می‌گوید که من را بخشیده است.
- من بگومگوی شخصی با ایشان نداشتم. آیا شما دیدید در زمانی که او به ناحق سرمربی پرسپولیس شد من حتی یک بار هم درباره او صحبت کنم. من تنها هفته گذشته و به خاطر اینکه آن مسایل دغدغه ملی‌ام بود صحبت‌هایی را مطرح کردم. من دغدغه ملی‌ام را با هیچ چیز عوض نمی‌کنم. باید بگویم در این مسئله هم پایم را پس نمی‌گذارم و همیشه انتقادهایم را مطرح می‌کنم. می‌دانید که با وجود علاقه‌ام به احمدی نژاد و اعتقادم به اکثر کارهای او در بخش ورزش به او نقد وارد کرده‌ام. شاید این مسئله خوشایند برخی نباشد و شاید گفتن این انتقادها بعضی جاها به ترمز برای من تبدیل شده اما برایم مهم نیست و وظیفه خودم می‌دانم تا زمانی که زنده هستم این حرف‌ها را بزنم. شکر خدا به غیر از خودش از کسی نمی‌ترسم. به همه احترام می‌گذارم ولی واهمه‌ای ندارم که مطرح کردن انتقادها باعث کم شدن حقوق و مزایایم شده یا می‌شود.
- اگر باز این داستان از طرف مقابل ادامه پیدا کند و بگوید که وقت اضافه ندارد که به این حرف‌ها گوش کند و دوباره پاسخ بدهد من هم مستدل‌تر پاسخ‌هایی را خواهم داد که تا به حال ندادم. آخرین چیزی هم که می‌گویم این است که امیدوارم در آستانه ماه مبارک رمضان ما از اسب خودخواهی و تکبر و خودبزرگ بینی پایین بیایم و با صراحت نگوییم که چرا باید من از مردم عذرخواهی کنم. این مردم همانهایی هستند که پس از خدا بیشترین لطف را به ما کردند. نباید از ادبیات متکبرانه استفاده کنیم و می‌خواهم بگویم ممکن است شما برای بعضی‌ها دایی باشید اما برای من ... نیستید و پیرامون این اما بعدا صحبت می‌کنم.
