در یکی از جدیدترین شاهکارهای فوتبال ایران که البته تلفیقی از هنرهای مدیرعامل استیل آذین و ستاره سابق تیم ملی است، شاهد هستیم که چطور بازیکنی مجرب با پافشاری بر روزه خواری و فحاشی به مسئولین فدراسیون فوتبال، دنبال بهانه ای برای کوک کردن ساز ناسازگاری می گردد. و از آن مهم تر مدیرعاملی که در جهت اجرای دستوراتش، موضع دین و «ارج نهادن به شئونات اخلاقی» را اساس اخراج کریمی می داند.
جنگ لفظی علی دایی و محمد مایلی کهن هم شباهت های زیادی به ماجرای حفظ دین و صیانت از آن دارد.
در همین رابطه عده ای از اهالی فوتبال کشورمان، شکایتهای پی در پی دایی را مورد نقد و بررسی قرار دادند و تقبیح کردند که در پشت پر دامنه ترین انتقاد صورت گرفته در این مورد، سرمربی تیم فوتبال سایپا یعنی محمد مایلی کهن قرار گرفته است. مایلی کهن که به گفته خودش از آن دست مربیانیست که به هیچ وجه نمی تواند ساکت بنشیند و ببیند که چطور فرامین اسلامی زیر پا گذاشته شده و سرمایه بیت المال بیهوده صرف این و آن می شود، شدیدا به موضع خودش در قبال حقانیت فدراسیون فوتبال اصرار می ورزد.
براین اساس در روزهای اخیر بحث مصاحبه این چهره های ماندگار فوتبال ایران به نقطه های حساسی رسیده و گویا قرار نیست حاجی مایلی کهن و سردار آجرلو به همین راحتی ها بی خیال موضوع شوند و می خواهد هر جور که شده با اثبات صحبت هایشان، دین را برقرار کنند. گفتنی است که مایلی کهن در آخرین اظهار نظرش برای مناظره با علی دایی در برنامه نود اعلام آمادگی کرده است و سردار آجرلو نیز بر روی اخراج ستاره اسبق تیم ملی کشورمان اصرار دارد.
در همین اثنا برنامه سه شنبه شب «این شب ها» که با اجرای زیبا و بسیار دلنشین علی درستکار همراه بود، پیرامون موضوعی قرار داشت به نام عیب جویی و افشاگری در کار دیگران که موضوعیت این برنامه و اظهارات اخیر محمد مایلی کهن بسیار جالب توجه به نظر می رسید.مباحثی که با حضور محسن اسماعیلی یکی از اساتید برجسته و شناخته شده دانشگاه، در حوزه دین مطرح شد و با توجه به این موضوع مطمئنا می تواند کمک حال افرادی باشد که همواره از بافت و فحوای دین در امور مربوط به خودشان صحبت می کنند و می خواهند تا در این راستا حرکت کنند.
محسن اسماعیلی در مورد عیب جویی در کار دیگران می گوید:«ما اول باید ببینیم که خداوند در ساختار دین از ما چه چیز را خواسته است. خداوند در قرآن می فرماید که انسان، اول از همه باید عیب های خودش را اصلاح کند و بعد برود سراغ خانواده و خویشان و در آخرین مرحله تازه با در نظر گرفتن شرایط و ضوابط خاص، می تواند عیب های افراد را به خودشان هدیه کند نه اینکه به طور علنی آنها را در سطح جامعه مورد بحث قرار دهد. ائمه ما هم گفته اند که انسان باید اول خودش را اصلاح کند و به یک الگوی بارز تبدیل شود تا بر این پایه دیگران هم یاد بگیرند و اصلاح شوند.»
وی می افزاید:«از بزرگان دین روایت داریم که اگر بی جهت آبروی کسی را ببری، خداوند هم آبرویت را می برد و آدمی که عیب دیگران را می جوید و به زبان می آورد بدترین آدمهاست و مردم هم اصلا برایش ارزش قائل نمی شوند. همچنین پرده دری و افشاگری بی اساس در مورد انسانها از بزرگترین گناهان انسان است چرا که خداوند برای آفرینش همین موجود پر فراز و نشیب، به خودش آفرین گفته و ما نیز بایستی بر این جایگاه تأکید کنیم و نباید مورد بی احترامی قرار دهیم.»
این کارشناس حوزه دین با بیان اینکه اعلام نقایص به طور علنی گاهی اوقات لازم است اما باید شرایط آن محرز شود، ادامه می دهد:«وقتی می گوییم در بسیاری از موارد افشای عیب دیگران حرام است، این به اقتضای شرایط و مصالح موجود می باشد که البته در برخی امور همانند مشورت با صالحین برای احقاق حق مسلمین، در صورت ارتباط و احراز مسئولیت باید مواردی را علنی کرد چرا که عدم انجام چنین کاری ممکن است دردسر های فراوانی را بوجود آورد و باعث سو استفاده گری در جامعه شود.»
محسن اسماعیلی وجود انسانهای افشاگر را برای جامعه مضر می داند و یاد آور می شود:«عیب جویی و افشاگری غیر مرتبط با کار دیگران، ریشه در دو مسئله جدی دارد. یکی دشمنی و دیگری حسادت که متأسفانه برای فاعل و مفعول بیشتری زیان را در پی دارد. کسانی هم که حسادت می ورزند عاقبت خوشی در انتظار شان نیست و قطع به یقین مردم هم از این دسته افراد بیزارند و سعی می کنند تا از آنها دوری کنند. همچنین کسانیکه از سر دشمنی و کینه توزی اقدام به افشاگری و عیب جویی می کنند باید بدانند که آتش این دشمنی قطعا یک روز دامن گیر خودشان هم می شود.»
