حتی هواداران دو آتشه سپاهان هم از بازی این تیم مقابل استقلال لذت بردند، گرچه آنها حتماً ناخن هایشان را جویدند و تیر دروازه را نفرین کردند و شاید هم کمک داور این دیدار را که توپ مشکوک به گلشان را گل ندانست اما پس از مدتها همه یک فوتبال پرهیجان را شاهد بودند.سپاهان اصفهان شکست خورد اما چرا کسی دوست ندارد یادش بیاید که آنها در ورزشگاه آزادی مثل گلادیاتورها شجاعانه جنگیدند و ایستاده مُردند؟
بی تردید حضور امیر قلعه نوئی، خسرو حیدری، هاشم بیگ زاده، رضا عنایتی و حتی افشین قطبی در جذاب کردن این بازی نقش داشت اما بیش از هر چیز دیگر "بی نظمی" حاکم بر بازی آن را زیباتر کرد. وقتی دو تیم، فوتبال کلیشه ای و نتیجه گرا را فراموش کردند و بازیکنان یادشان رفت که یک گل برای سه امتیاز کافی ست آن وقت فوتبال زیبا شد. شاید به تعبیری بتوان گفت که استقلال خود نیز با سه گلی که به ثمر رساند غافلگیر شد و در دام بازی هیجانی افتاد. سبکی از فوتبال که شاید منطقی نباشد اما زیباست، بازی استقلال – سپاهان زیبایی اش را مدیون بی نظمی اش بود، درست مثل ستاره ها که زیبایی شان را مرهون بی نظمی شان هستند.
بی تردید حضور امیر قلعه نوئی، خسرو حیدری، هاشم بیگ زاده، رضا عنایتی و حتی افشین قطبی در جذاب کردن این بازی نقش داشت اما بیش از هر چیز دیگر "بی نظمی" حاکم بر بازی آن را زیباتر کرد. وقتی دو تیم، فوتبال کلیشه ای و نتیجه گرا را فراموش کردند و بازیکنان یادشان رفت که یک گل برای سه امتیاز کافی ست آن وقت فوتبال زیبا شد. شاید به تعبیری بتوان گفت که استقلال خود نیز با سه گلی که به ثمر رساند غافلگیر شد و در دام بازی هیجانی افتاد. سبکی از فوتبال که شاید منطقی نباشد اما زیباست، بازی استقلال – سپاهان زیبایی اش را مدیون بی نظمی اش بود، درست مثل ستاره ها که زیبایی شان را مرهون بی نظمی شان هستند.
گردآوری : گروه ورزش سیمرغ
www.seemorgh.com/sport
منبع:tacklesevvom.com
