حكایت كریمی نیز چنین است او می گوید حتی از پدرم هم عذر خواهی نكردم براستی چرا نباید او از پدرش و یا هر كس دیگر بخاطر اشتباهش عذر خواهی كند ؟ كریمی سالها عذر خواهی نكرد او از مردم بخاطر رفتارش در بازیهای جام جهانی 2006 عذر خواهی نكرد او از رفتارش و در آوردن پیراهش در بازی رفت فصل پیش و پوشیدن پیراهن پرسپولیس در زیر آن از همین حاجی هدایتی كه اینقدر نام او را بر سینه می زند عذر خواهی نكرد كریمی هیچگاه بخاطر رفتارش در بازیهای انتخابی المپیك 1996 عذر خواهی نكرد همان رفتاری كه باعث شد كه تیم ما سقوط كند و با وجود داشتن مهره های بزرگ به المپیك نرود .
كریمی بخاطر بی توجهی به خودش و نرفتن به آتلتیكو و پروجا و از دست دادن زمان بهره ورزشیش در امارات از خود و مردمش عذر خواهی نكرد و حالا باز هم می گوید من از هیچ كس عذر نمی خواهم اشتباه نكنید او در جریان اخیر در استیل آذین مقصر نیست اما این كه غرور تا آنجا باشد كه شخصی عذر خواهی را گناه بزرگی بداند اشتباه است و چنین است كه غرور تا آنجا پیش می رود كه قصه فراموشی هشت های بزرگ سر خها یعنی ناصر محمد خانی و مجتبی محرمی و .. پیش می آید قصه شباهت دو هشت سر خ تنها در مورد دشمن درونی نبود این دو هر كدام به گونه از رسانه ها صحبت كردند محرمی همچنان دلگیر از آن عكس ضرب در خورده اش در سالهای دور است اما نمی گوید آیا خود او سعی كرد كه آن عكس را از خاطره ها محو كند ؟آیا یك عكس ضرب در خورده باید مجتبی را از خود دور كند ؟
چرا آن عكس برای او انگیزه بازگشت نیاورد ؟ در سوی دیگر حكایت علی كریمی هم جالب است او در حالیكه در طی هفته گذشته طوفان رسانه ها كه وظیفه آنها به گوش رساندن صدای حق مردم است را شنید و دید كه علی رغم رفتارهای غیر اصولی برخی از رسانه ها و خبر گزاری ها كه یك طرفه به قاضی رفتند و حتی قدیمی ترین برنامه ورزشی تلویزیون تنها از یك طرف این داستان دعوت كرده و كریمی نبوده است خیلی بی تفاوت می گذرد و می گوید من كسی نیستم كه رسانه ها بتوانند كاری برایم بكنند !!
علی كریمی یادش رفته است او نیز بخاطر همان زیر ساختهای پر از سوال شكل گیری شخصیت بسیاری از چهره های جامعه ما دچار خود فریبی شده است و از یاد می برد كه اگر علی كریمی تبدیل به علی كریمی شده بخاطر رسانه ها است و این تنها مربوط به او نیست كه حتی كریس رونالدو مسی و كاكا و زلاتان ... هم نمی توانند در مورد رسانه ها حرفهائی را بزنند كه كریمی می زند علی كریمی از آن سوی پشت بام افتاده است و همان طور كه مجتبی شماره هشت دهه 60و 70سرخها همه چیز را به گردن آن عكس چاپ شده در روزنامه می اندازد شماره هشت دهه 80 سرخها یاد می برد كه اگر او علی كریمی شد و این همه حمایت در طی سالها داشت بخاطر رسانه ها نیز بود زیرا علی كریمی خیلی از اوقات با تمامی قابلیتهایش می توانست روزهای سخت تری از دو هشت دیگر سرخها و در ابعاد دیگر داشته باشد اما باز مطرح شد تا اسیر كنج فراموشی چون ناصر و مجتبی نشود القصه قصه هشت ها سرخ به گونه حكایت از ماست كه بر ماست و شناسائی راز دشمن اندرون هست كه همواره بوده و هست و اگر زیر ساختهای نونهال و نوجوان و جوان این دیار ساخته نشود خواهد بودافسوسو...
