ششمین دوره قهرمانی غرب آسیا در اردن فاتح جدیدی به نام کویت را به چشم دید. پیش از شروع مسابقات، کمتر کارشناسی روی شانس قهرمانی آنها حساب می کرد؛ ولی شگفتی‌ساز شد و به افتخار آفرینی ایران در این مسابقات پس از کسب چهار مقام نخست، با کسب پیروزی 2 بر صفر در بازی نهایی پایان داد.
کویتی‌ها با تکیه به نیروی جوانی، پس از قهرمانی در جام خلیج‌فارس در سال 1988، به دوازده دوری از عنوان با این مقام پایان داد. آنها با انتخاب تیمی که میانگین سنی اش کمتر از 23 بود، به آینده نگاه خود را معطوف کردند. آنها با وجودی که فرصت کافی برای آماده‌سازی نداشتند، عطش فراوان خود را برای کسب افتخار با برد 2 بر یک مقابل سوریه نشان دادند. در بازی نهایی مقابل ایران نیز با دو گل نیمه اول، به سوی قهرمانی گام برداشتند.
با این نتیجه، دوران قهرمانی‌ها برای ایران در این مسابقات به پایان رسید. این در حالی بود که با توجه به افتخارآفرینی‌های قبلی، ایران پیش از بیشترین بخت کسب مقام برخوردار بود.
آنها در این جام که در اردن انجام گرفت، ابتدا بحرین را 3 بر صفر شکست دادند و مقابل عمان 2 بر 2 متوقف شدند. سپس عراق را 2 بر یک شکست دادند تا اینکه به بازی با کویت رسیدند. با توجه شرایط تیم به نظر می رسید ایران خودش را برای کسب مقامی دیگر آماده کرده؛ در حالیکه کویت با نتیجه‌ای که کسب کرد به چنین خیالی خاتمه داد.
در کل مسابقات و در 12 بازی، 36 گل از خط دروازه‌ها عبور کرد. در این شرایط علی نونو، مهاجم تیم ملی یمن با زدن 5 گل عنوان بهترین گلزن را به دست آورد. ایران با 8 گل زده، هجومی‌ترین تیم شناخته شد. ایران در سال‌های 2000 ، 2004، 2007 و 2008 به مقام نخست این پیکارها رسید.
